Politics

Φαντάσματα του παρελθόντος

Το ΥΠΕΞ δεν παράγει πολιτική. Από την πρώτη της ημέρα στην κυβέρνηση η ΝΔ το μετέτρεψε σε φέουδο ημέτερων δυνάμεων, ασκεί περιγραφική εξωτερική πολιτική , είναι έτη φωτός μακριά από τα κέντρα ζυμώσεων και λήψεως αποφάσεων για τα μεγάλα περιφερειακά προβλήματα που όμως αφορούν την Ελλάδα.

Του Σωτήρη Σιδέρη

Οι λεγόμενες πατριωτικές δυνάμεις μεταξύ δεξιάς και ακροδεξιάς ενοχλήθηκαν και ξεσήκωσαν φασαρία, από μία όντως αμφιλεγόμενη δήλωση του καθηγητή Χρήστου Ροζάκη περί «απομονωμένου Καστελόριζου». Απαιτούν την απομάκρυνσή του από το επιστημονικό συμβούλιο του ΥΠΕΞ,  η θητεία  του οποίου , ούτως ή άλλως έληξε  και με  βάση το νέο οργανισμό του  υπουργείου  καταργείται ως διεύθυνση και συγχωνεύεται με το Κέντρο Ανάλυσης Σχεδιασμού, ιδρύοντας το Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής (ΚΕΣΕΠ). 

Σε δουλειά να βρισκόμαστε δηλαδή καθώς λίγο πολύ , όλοι οι υπουργοί  της ΝΔ έκαναν το ίδιο για να διορίσουν μετά ημετέρους και το ΥΠΕΞ επί Δένδια έχει να επιδείξει οργιώδη εξυπηρέτηση φίλων, κουμπάρων και λοιπών συγγενών. Αν όμως μετρήσουμε τις αμφιλεγόμενες ή εντελώς άστοχες δηλώσεις και ενέργειες των Δένδια –Μητσοτάκη και άλλων κυβερνητικών και μη παραγόντων θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί η μισή κυβέρνηση.

Γιατί, τι χρειάζονται οι επιστήμονες όταν έχεις πατριώτες  πολιτικούς , τον Σαμαρά , τον Κουμουτσάκο, τον Γεωργιάδη , τον Βορίδη , μακεδονοκράχτες και άλλους που ξαγρυπνούν στα σύνορα του κράτους; Προφανώς ο Ροζάκης ( που έχει προσφέρει πολλά και στη χώρα και στην επιστήμη ) φταίει που η παρούσα , πατριωτική κυβέρνηση έμεινε απαθής ενώ ήξερε ότι η Τουρκία συζητούσε με την Λιβύη για την μεταξύ τους οριοθέτηση.  Το omegapress.gr έκρινε εξαρχής ως αμφιλεγόμενη την  δήλωση Ροζάκη και άνοιξε την συζήτηση όχι με ύβρεις , αλλά με απόψεις όπως αρμόζει την σοβαρότητα και την κρισιμότητα των προβλημάτων της χώρας. Η ακροδεξιά της ΝΔ αντί λοιπόν να αντιπαρατίθεται με την κυβέρνησή της , βρίσκει εύκολο στόχο τον Ροζάκη ή κάθε πολίτη, επιστήμονα ή αναλυτή που δεν τους αρέσει. Και ας είναι οι πλέον επιρρεπείς σε υποχωρήσεις οι ίδιοι.

Η κυβέρνηση σιγοντάρισε τις επιθέσεις κατά του Ροζάκη, διαρρέοντας ότι εκφράζει προσωπικές απόψεις,  αντί να αξιοποιήσει την ευκαιρία και να ανοίξει διάλογο για την επήρεια των νησιών γενικότερα, που θα ήταν μια συζήτηση εθνικά χρήσιμη. Έστω και για να  μάθουμε την άποψη της κυβέρνησης.

Είναι πρώτα η κυβέρνηση που διολισθαίνει , καθώς επικρίνει όσους υποστηρίζουν «μαξιμαλιστικές» θέσεις για την επήρεια των νησιών, αλλά όταν ο Ροζάκης λέει ότι είναι μαξιμαλιστικό να μιλάμε για απόλυτη επήρεια του Καστελόριζου, είναι αυτός που δέχεται επίθεση.  Ακόμη και αν φύγει από τη μέση ο Ροζάκης ποια θα είναι η θέση της ΝΔ ; Ας μην μιλήσουμε  για το βατερλό του Δένδια στο Κάιρο όπου οι Αιγύπτιοι μηδένισαν την επήρεια των νησιών και «πετσόκοψαν» και την Κρήτη και γύρισε άρον άρον στην Αθήνα. Δεν φταίει  ο Ροζάκης που η κυβέρνηση είχε σχεδόν εξαγγείλει συμφωνία με την Αίγυπτο…

Έτσι λοιπόν μετά από μια συντονισμένη επίθεση κατά του Ροζάκη, μάθαμε ότι ο ΥΠΕΞ Δένδιας εξέφρασε δυσφορία. Για το Μαξίμου δεν είμαστε σίγουροι γιατί δεν έχουμε διαβάσει ποτέ αν νοιώθει κάτι για οποιοδήποτε θέμα εξωτερικής πολιτικής. Προφανώς φταίει ο Ροζάκης που η κυβέρνηση πήγε με τον Χάφταρ στην Λιβύη,  τον έφερε και στην Αθήνα και μετά αλλάζει και πάει με τον πρόεδρο της βουλής, μέχρι να καεί και αυτός .       

Ένα αφήγημα –σωσίβιο για  τη ΝΔ

Ο Ροζάκης δεν έχει απαντήσει στα όσα του καταλογίζουν υποστηρίζοντας τη θέση για το Καστελόριζο ως προς την επήρεια προφανώς , έναντι του όγκου των τουρκικών ακτών. Η αποστροφή του λόγου προκάλεσε ερωτηματικά γιατί ο Ροζάκης είναι ο εμπνευστής της ελληνικής θέσης, ότι τα Δωδεκάνησα κυρίως προς το νότιο τμήμα τους  αποτελούν  μια γεωλογική συνέχεια που πρέπει να ληφθεί υπόψη στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία και δεν πρέπει τα νησιά να αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένοι όγκοι.

Αν ο Ροζάκης εννοεί ότι πρέπει να αποδεχθεί η Ελλάδα μείωση της επήρειας του Καστελόριζου,  για να κερδίσει κάπου αλλού, δεν το γνωρίζουμε και ίσως αξίζει να τον ακούσουμε. Και  βεβαίως ήταν και παραμένει ένας συνομιλητής όλων των κυβερνήσεων γιατί είναι κορυφαίος επιστήμονας και όχι γιατί είναι του Σημίτη ή του Μητσοτάκη ή του Τσίπρα και έχει διατυπώσει πολλές και σωστές και χρήσιμες θέσεις για τη χώρα. Και κυρίως ο Ροζάκης δεν είναι ούτε κουμπάρος, ούτε τον διόρισε ο ΣΕΒ, ούτε καμία οικογένεια. Γιατί αυτοί έχουν ασυλία, έχουν δεν έχουν άποψη.

Γι αυτό και οι επιθέσεις είναι μια κατασκευή των δεξιών –ακροδεξιών εταίρων της κυβέρνησης οι οποίοι ελλείψει πολιτικής ψάχνουν απεγνωσμένα για ένα νέο πατριωτικό αφήγημα –σωσίβιο.

 Και επειδή ο Σαμαράς και η υποτιθέμενη ομάδα του έχει ήδη κάνει γαργάρα την συμφωνία των Πρεσπών, την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων Αλβανίας –Βόρειας Μακεδονίας επιλέγουν την εύκολη οδό, την στοχοποίηση του Ροζάκη σήμερα, αύριο ο Πέτρος Λιάκουρας μετά όποιον βρουν μπροστά τους.

Απολιθωμένη διπλωματία

Η ΝΔ μοιάζει με ένα διπλωματικό απολίθωμα και οι δεκάδες διπλωμάτες που συνωστίζονται στα γραφεία της , όταν πρέπει να μιλήσουν σιωπούν.  Ας μην προσποιούνται ότι υπουργοί Εξωτερικών έχουν διατελέσει ο Βενιζέλος, ο ίδιος ο Σαμαράς, ο Αβραμόπουλος και καλό θα είναι να ανατρέξουν στα αρχεία τους για να διαβάσουν τι έλεγαν και κυρίως τι έκαναν. 

Το ΥΠΕΞ δεν παράγει πολιτική. Από την πρώτη της ημέρα στην κυβέρνηση η ΝΔ το μετέτρεψε σε φέουδο ημέτερων δυνάμεων, ασκεί περιγραφική εξωτερική πολιτική , είναι έτη φωτός μακριά από τα κέντρα ζυμώσεων και λήψεως αποφάσεων για τα μεγάλα περιφερειακά προβλήματα που όμως αφορούν την Ελλάδα.

Η Ελλάδα ήθελε και θέλει η γερμανική προεδρία της ΕΕ να αναλάβει πρωτοβουλία διαλόγου με την Τουρκία. Δεν είναι σαφές ακόμη τι ακριβώς θα κάνει η Γερμανία. Αλλά να υποθέσουμε ότι το κάνει και ζητά από την Αθήνα και την Άγκυρα να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, ποια θα είναι η απάντηση της Αθήνας; Σύμφωνα με τον Κουμουτσάκο, τον υπουργό Άμυνας Παναγιωτόπουλο, τον Σαμαρά πρέπει να είναι αρνητική. Ποια θα είναι η απάντηση  του Μητσοτάκη  δεν ξέρουμε. Ποια θα είναι του Δένδια που ψάχνουμε να βρούμε τι ακριβώς σκέφτεται. Θα είναι του πρέσβη Πάϊατ;

Πρόκειται για ένα πολιτικό νεφέλωμα επικίνδυνο για τη χώρα.  Υπάρχει ο φόβος, ότι αν αρχίσει να κινείται η ΝΔ στην εξωτερική πολιτική θα αναπολήσουμε το δόγμα ακινησίας του Μολυβιάτη. Αδιέξοδο δηλαδή….

Ωμέγα Press

Related posts

Κυβέρνηση: Μνημόνια υπήρχαν επί Τσίπρα. Επί Μητσοτάκη υπάρχουν πακέτα ανάπτυξης

iR

Η Ελλάδα ενημερώνει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την Τουρκία

iR

Κυβέρνηση: Η Ελλάδα είναι έτοιμη για κάθε ενδεχόμενο απέναντι στην Τουρκία

iR

Leave a Comment

iReporter