Κύμβαλα αλαλάζοντα

0
222

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Βλέπω εφιάλτες. Επιτέλους ξυπνήστε με. Βλέπω ότι τη στιγμή που επικρατούν ισορροπίες τρόμου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με τους δύο έλληνες στρατιωτικούς  να παραμένουν κρατούμενοι στην Αδριανούπολη, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση- αντί να ανταλλάσσουν ιδέες για την αντιμετώπιση της κρίσης που μέρα με τη μέρα θεριεύει- επιδίδονται σε μια άνευ προηγουμένου αντιπαράθεση με επίκεντρο την σκανδαλολογία.

Βλέπω ολοζώντανα μπροστά μου τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη γυμνούς από τη μέση και πάνω και αλειμμένους με λάδι Novartis να παλεύουν μέσα σε λασπωμένη αρένα και γύρω τους εκατοντάδες δανδήδες να αλαλάζουν ρυθμικά και να στοιχηματίζουν. Όχι στο νικητή αλλά  στην αλληλοεξουθένωση.

Έτσι ώστε, όποιος και αν επικρατήσει, νικητές να είναι αυτοί  καθώς ξέρουν καλά από στημένα παιχνίδια και δεν ρισκάρουν να αφήσουν τα πράγματα στην τύχη. Η ρώσικη ρουλέτα είναι επικίνδυνη  μόνο για τους παίκτες. Ποτέ για τους τζογαδόρους.

Οι παίκτες μισολιπόθυμοι από τις αναθυμιάσεις και οξειδωμένοι από τα απόνερα της εξουσίας αγωνίζονται για τη θέση του οδηγού που όμως είναι χωρίς τιμόνι, γιατί η χώρα χρόνια τώρα έχει μπει στον αυτόματο πιλότο των μνημονίων.

Και ενώ επιτέλους ξυπνώ κάθιδρος- τι εφιάλτης και αυτός μονολογώ- βλέπω στον υπολογιστή ότι έχουν συλληφθεί από Τούρκους 2 Έλληνες στρατιωτικοί που είχαν –λέει- περάσει  ανεπίγνωστα στην τουρκική πλευρά της Θράκης. Με ζώνουν τα φίδια και αρχίζω να αναζητώ πληροφορίες. Από ελληνικής πλευράς, «σιγή ασυρμάτου» ενώ την ίδια στιγμή στην Τουρκία τα Μέσα Ενημέρωσης- και δει τα καθεστωτικά- παρουσιάζουν τους συλληφθέντες κάτι σαν τους υπερκατασκόπους των δύο Ηπείρων: Ευρώπης και Ασίας…

Μέχρι να πάω στη δουλειά το πράγμα φουντώνει αν και η κυβερνητική «γραμμή» αποπνέει σιγουριά, ασφάλεια και… ψυχραιμία! Παρά την ενστικτώδη ανησυχία μου προσπαθώ  να αποδεχτώ τις διαβεβαιώσεις των ιθυνόντων μέχρι που αντιλαμβάνομαι  ότι είτε είναι  εκτός τόπου και χρόνου, είτε ψεύδονται…

Νομίζω ότι ισχύει το πρώτο καθώς μετά  την αλληλουχία κακών υπολογισμών, λανθασμένων εκτιμήσεων, τραγικών κινήσεων και απαράδεκτων δηλώσεων, φάνηκε η ολέθρια γύμνια του κράτους και η παντελής ανικανότητα διαχείρισης κρίσεων. Προηγουμένως, είχε διαφανεί κατά τον ίδιο τρόπο η αδυναμία -ή ακόμη χειρότερα- η αδιαφορία της Αστυνομίας στην αντιμετώπιση επιδρομών στα  κέντρα μεγαλουπόλεων από ομάδες γνωστών ταραχοποιών (και όχι αναρχοαυτόνομων). Οι εμφανίσεις τους στα κέντρα των πόλεων είναι σχεδόν καθημερινές και οι ζημιές σε καταστήματα και δημόσιους χώρους θεωρούνται κάτι σαν φυσικές καταστροφές! Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά ακούμε  εμβρόντητοι τον υπουργό της Δημόσιας Τάξης και της προστασίας του Πολίτη κλπ. να λέει,  λίγο- πολύ, ότι η Αστυνομία δεν υπακούει σε εντολές της πολιτικής ηγεσίας. Μα αυτό- η αυτονόμηση σωμάτων ασφαλείας- αποκαλείται στασιασμός και – αν δεν κάνω λάθος- το αδίκημα χαρακτηρίζεται “εσχάτη προδοσία”. Η  μήπως κάνω λάθος;

Ας μείνουμε στην υπόθεση αιχμαλωσίας που αποτελεί τεκμήριο αφασίας, παραλογισμού και παραπληροφόρησης.

Αυτό που εκ πείρας γνωρίζω, είναι ότι ο στρατός δεν χάνει εύκολα το δρόμο του. Γιατί αλίμονο, αν με το πρώτο χιόνι αποπροσανατολίζονταν. Με αυτή την παραδοχή ως «πυξίδα», προκύπτει το αυτονόητο ερώτημα: είναι βέβαιο ότι οι Έλληνες στρατιωτικοί συλλήφθηκαν σε τουρκικό έδαφος;

Επίσης, τη στιγμή που όλοι δημοσίως και με προεξάρχοντα τον Αμερικανό Πρέσβη, έκαναν λόγω για πιθανή κλιμάκωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και με ανοικτό το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου, είχαν δοθεί εγκαίρως οδηγίες, εντολές και κατευθύνσεις απεμπλοκής και αυτοπροστασίας στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων;

Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά  και ήταν σε εξέλιξη ένα διπλωματικό θρίλερ,  ο Πρωθυπουργός με δήλωσή του στην ΕΦ.ΣΥΝ λέει  ότι τα  κόμματα εξουσίας λειτουργούν με όρους μαφίας, και ότι οι αντιδράσεις τους  αποσκοπούν ώστε να  εκφοβίσουν τη Δικαιοσύνη, την κυβέρνηση και τους μάρτυρες, για να μείνει στο σκοτάδι η δράση τους. Δήλωση που αποτελεί το έναυσμα  για τη μητέρα των μαχών.

Φυσικά η αντιπολίτευση και ιδιαίτερα η Ν.Δ. σήκωσε το γάντι και ετοιμάζεται για την εαρινή αντεπίθεση. Και γαία πυρί μιχθήτω…

Βέβαια ο Αλέξης,  ως συμπατριώτης του Πύρρου οφείλει να γνωρίζει τι σημαίνει «Πύρρειος Νίκη». Εγώ για λόγους διδαχής και αυτογνωσίας, απλά θα παραθέσω το ιστορικό γεγονός. Το 279 π.Χ. στο  Άσκλον (σημερινό Άσκολι της Ιταλίας) ο Ηπειρώτης Στρατηλάτης αναδείχθηκε νικητής στη μάχη με τους Ρωμαίους. Όμως έχασε  πολλούς άνδρες και τους πιο επίλεκτους αξιωματικούς του και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ήπειρο, αναφωνώντας: «Μία ακόμα νίκη επί των Ρωμαίων και θα καταστραφούμε…».

Και μετά απ` όλα αυτά, μπαίνοντας στο Άργος «του `ρθε κεραμίδα στο κεφάλι» και πέθανε  άδοξα!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here