Ο συκοφάντης είναι χειρότερος και απο…φίδι

0
148

Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης

«Απεχθέστερος του όφεως,είναι ο συκοφάντης». Δύσκολα θα διαφωνήσει κάποιος άνθρωπος,με αυτή την φράση. Και υπογραμμίζει το πόσο βαρύ αδίκημα,είναι μια τέτοια συμπεριφορά.

Ο όφις(το φίδι,δηλαδή) συνοψίζει – στην λαϊκή ρήση – όλες τις κακίες και μοχθηρίες.Γι αυτό και ονομάζεται “Δαίμων του Κακού”(και στις σχετικές ανα-παραστάσεις βλέπουμε…φίδια κάθε λογής). Ο άνθρωπος όμως που συκοφαντεί τον αδελφό του(έναν οποιονδήποτε δηλαδή συνάνθρωπο του) – όπως συκοφαντήθηκε για παράδειγμα ο Σωκράτης απο τους κακόβολους της εποχής του – είναι κακής μορφής και ποιότητας, οντότητα.

Η πράξη αυτή υποβιβάζει τον άνθρωπο ηθικά,νοητικά και κοινωνικά στην απεχθέστερη μορφή του κακού. Ο συκοφάντης με άλλα λόγια είναι απεχθέστερος ακόμη και απο το…φίδι.

Γιατί ο συκοφάντης κατηγορεί τον αδελφό(τον συμπολίτη και συνάνθρωπο του) με δόλο και πειθώ στους υπόλοιπους οτι πράγματι “ο κατηγορούμενος” είναι ένοχος και βλαβερός για την κοινωνία,ενώ είναι αθώος και ουδεμίαν σχέση έχει με τις άδικες κατηγορίες που τον “φορτώνουν”. Οπως ο Ιησούς συκοφαντήθηκε απο τα ιερατεία των Φαρισαίων και ο Σωκράτης απο τους υποκριτές και διαστρεβλωμένους χαρακτήρες της εξαθλιωμένης “πολιτείας του”.

Είναι πραγματικά λυπηρό άνθρωποι με οξύ πνεύμα και πολλές γνώσεις, να μεταβάλλουν αυτό το “όπλο τους” σε εξοντωτική ρομφαία απέναντι σε φιλήσυχους και ήρεμους αδελφούς τους,για να αποδείξουν οτι κατατάσσονται στις επάλξεις της υπεράσπισης του πατρίου ήθους και εθίμων! Ο συκοφάντης έχει (πλούσια) φαντασία και μέσω αυτής συλλαμβάνει ανύπαρκτες εικόνες εναντίον εκείνων που αντιπαθεί ή ζηλοφθονεί.  Και εξακοντίζει τα ψέμματα του με πειθώ και φανατισμό, ώστε να συν-εγείρει τα πνεύματα (των υπολοίπων) κατα των φανταστικών του εχθρών – μην γνωρίζοντας ο δυστυχής,ποια τιμωρία τον περιμένει..

Εαν γνώριζε μετα πεποιθήσεως την τιμωρία του,είναι σίγουρο οτι ουδέποτε θα επιχειρούσε μια τέτοια βδελυρή πράξη. Ο κακός όμως αυτός σπόρος εδρεύει στην ανθρώπινη φύση – σε όσες οντότητες ρέπουν προς το σκοτάδι και το κακό – και ο φορέας του ζει (όσο ζήσει) με την αμφιβολία (του προορισμού) της ζωής του. Οταν ο συκοφάντης τιμωρηθεί,ουδείς θα υπάρξει για να τον οικτίρει(να τον λυπηθεί). Το διεστραμμένο του πνεύμα,θα γίνει φρικτό πάθος, που θα διαρκέσει αιώνες…

Πρώτα ο συκοφάντης θα διαισθανθεί το πόνο του αδελφού του στον ίδιο του τον εαυτό,χωρίς οίκτο,για να μπορέσει κάποτε να αντιληφθεί την μεγάλη του βλασφημία και να “επανακάμψει” στις τάξεις των ανθρώπων. Με όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό οτι απεχθέστερη μορφή απο απο αυτή του συκοφάντη,δεν υπάρχει. Οι άλλοι “εγκληματίες” είναι μάλλον ανισόρροποι και δεν αντιλαμβάνονται τι πράττουν,ενω ο συκοφάντης έχει συνείδηση των πράξεων του.

Υγ. Ολα τα παραπάνω μου ήρθαν στο νού,γιατί νομίζω έχουν την αυτονόητη αξία και σημασία τους και στις ημέρες μας. Και γιατί η Ελληνική κοινωνία χρειάζεται αρχές,αξίες,ήθος και μέτρο.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here