Μπορντέλα,καζίνα και προαγωγοί 

0
240

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Πάει καιρός- πολύς καιρός- που χάνουμε τη λογική μας. Δε μιλώ για ορθολογισμό- αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε  political correct- αλλά για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε ή προσπερνάμε απλά καθημερινά πράγματα που προσδιορίζουν ή και οριοθετούν την καθημερινότητά μας. Για παράδειγμα, ο  τρόπος που διεξάγεται η δημόσια συζήτηση είναι προσβλητικός για την κοινή νοημοσύνη.

Σαφώς και δεν υπάρχει, δεν διεξάγεται δημόσιος διάλογος, αλλά παράλληλοι μονόλογοι. Και τις περισσότερες φορές, οι απαντήσεις δεν έχουν καμία σχέση με τις ερωτήσεις. Οι απαντήσεις είναι κομματικά σκονάκια που το πολιτικό υποκείμενο εκφωνεί  το μήνυμα που έχει συγγράψει  το επιτελείο του αρχηγού. Και συνηθέστερα το «επιτελείο» απαρτίζεται όχι από αιρετούς αλλά από… δοτούς.

Και οι «δοτοί» επειδή εξαρτώνται απόλυτα από τη βούληση, τη διάθεση και την αποτελεσματικότητα του αρχηγού είναι επιρρεπείς, άβουλοι, άγνωμοι…

Απλώς υπηρετούν ως υπάλληλοι  τον αρχηγό. Ένα παράδειγμα από  εμάς τους δημοσιογράφους. Δεν έχουμε επίσημη ενημέρωση και ρεπορτάζ, αλλά non paper. Δηλαδή, ανυπόγραφες ανακοινώσεις από τα γραφεία αρχηγών και αξιωματούχων που δεν έχουν το σθένος ή και το θάρρος της γνώμης τους αλλά καλυπτόμενοι από την αχλή της (δήθεν) ανωνυμίας λένε, υποστηρίζουν οτιδήποτε χωρίς όμως να δεσμεύονται για τίποτε.

Πάντα υπήρχαν τα αποκαλούμενα «non paper», αλλά κυκλοφορούσαν για μείζονα και συνήθως εθνικά θέματα και όχι ως καθημερινά φειγ βολάν αντί της επίσημης θέσης και άποψης…

Αυτά ως σχόλιο. Έχουμε όμως σημαντικά πράγματα να κοντοσταθούμε. Κατ` αρχάς το συλλαλητήριο. Αναμφίβολα προκαλεί αμηχανία και σκεπτικισμό. Και εκ των πραγμάτων  τίθεται το θεμελιώδες ερώτημα: μπορεί η (εκάστοτε) κυβέρνηση να αγνοεί την εκπεφρασμένη βούληση του λαού, ειδικά σε μείζονα εθνικά θέματα;

Οι απαντήσεις που διάβασα και άκουσα είναι ρηχές και προβοκατόρικες! Υπεκφεύγουν όσοι μπαίνουν στον πειρασμό να απαντήσουν. Αναμφίβολα, στα συλλαλητήρια συμμετέχουν  και ακροδεξιοί, εθναμύντορες, πατριδοκάπηλοι, έμποροι των εθνών, παπάδες, ούγκανοι, μαμελούκοι… Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί και πάντως αποτελούν μια μικρή μειοψηφία του συνολικού πλήθους.

Αυτό που έχω να υπογραμμίσω είναι ότι μόλις τώρα ξεκίνησε το  παιχνίδι.  Η προσπάθεια επίλυσης της διαφοράς με τα Σκόπια μπορεί να αναδιατάξει τις πολιτικές δυνάμεις και να σκορπίσει το εύθραυστο σύστημα, το οποίο ούτως ή άλλως, λόγω της μακροχρόνιας κρίσης και της μνημονιακής μιζέριας , έχει απαξιωθεί και έχει χάσει τα σημαντικότερα ερείσματα του. Κυβερνάει, όπως πετούν τα αεροπλάνα χωρίς καύσιμα, με τις αναθυμιάσεις… Αν μάλιστα ευδοκιμήσει και η τέταρτη αξιολόγηση και η χώρα τον Αύγουστο κλείσει οριστικά το κεφάλαιο “Προγράμματα Διάσωσης” οι αλλαγές που μπορεί να επισυμβούν ενδέχεται να είναι και τεκτονικές.

Όχι για το ίδιο το κράτος αλλά για το πολιτικό προσωπικό. Μόλις μερικούς μήνες πριν την φενάκη της αποκαλούμενης καθαρής εξόδου, δεν ακούω κουβέντα για το θρυλούμενο πρόγραμμα ανασυγκρότησης, τις  συνταγματικές αλλαγές, το εκλογικό σύστημα και τις αναγκαίες  θεσμικές αλλαγές στο κράτος, τη δικαιοσύνη, την υγεία, την παιδεία. Όλα αυτά αφήνονται στη φαντασία και την ευφράδεια των πολιτικάντηδων!

Στο μεταξύ η  πολύπαθη οικονομία συνεχίζει να στροβιλίζεται στο γύρο του θανάτου. Η επιχειρηματικότητα είναι σκαλωμένη στις ακίδες της γραφειοκρατίας και τα υψηλά πλεονάσματα ρουφάνε τη ρευστότητα. Οι δημόσιες επενδύσεις που θα μπορούσαν να κινήσουν το μύλο της οικονομίας είναι πετσοκομμένες. Όπως σφαγιασμένες είναι και οι δαπάνες για την υγεία την παιδεία, την ασφάλεια…

Δεν πάει άλλο. Και αυτό μολονότι όλοι το γνωρίζουν κάνουν ότι δεν το αντιλαμβάνονται. Η χώρα από το 2010 και μετά, έχει χάσει το 27% του ΑΕΠ και οι συντάξεις έχουν μειωθεί 18 φορές. Πραγματική και πρωτόγνωρη σφαγή έγινε στα επιδόματα των αναπήρων, των ανθρώπων που δεν είναι σε θέση να αντιδράσουν. Τέτοιες παρενέργειες και μειώσεις δεν είχαν Γαλλία και Γερμανία στο Β` Παγκόσμιο Πόλεμο…

Ο λογαριασμός δεν βγαίνει και το χρέος δεν αντιμετωπίζεται. Το ξαναλέει τις τελευταίες μέρες και το Δ.Ν.Τ.

Οι υποτιθέμενες επενδύσεις είναι εκποιήσεις μονοπωλιακών περιουσιακών στοιχείων σε εθνικούς( γερμανικούς- γαλλικούς-ιταλικούς) και υπερεθνικούς ομίλους. Πωλούν κοψοχρονιά κρίσιμες για το μέλλον της χώρας και των Ελλήνων υποδομές που θα μπορούσαν να στηρίξουν την ανάπτυξη: λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομους, νερά, ορυκτά, ενέργεια, έδαφος, αέρα, υπέδαφος. Την ίδια στιγμή σε πολλές παρεμφερείς χώρες γίνονται κολοσσιαίες επενδύσεις σε τομείς που θα σφραγίσουν το μέλλον όπως η βιοχημεία, η βιοτεχνολογία,  η φαρμακοβιομηχανία, η ενέργεια, το λογισμικό…

Στην Ελλάδα πλάκωσαν οι ραντιέρηδες όταν δεν  στήνουν καζίνο και μπορντέλα, όπως στην προεπαναστατική Κούβα, αγοράζουν κόκκινα δάνεια και κατασχεμένα σπίτια!

Και ούτε φωνή, ούτε ακρόαση. Η  κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, εκών- άκων,  προσφέρει μεγάλη πολιτική εκδούλευση στην ευρωπαϊκή νομισματική τάξη της Ε.Ε. Όχι μόνο αγκάλιασε όσο καμία άλλη κυβέρνηση τα μνημόνια (δήλωση του Τόμας Βίζερ στην ελβετική εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung), αλλά ταυτόχρονα εξαφάνισε ολόκληρο το αριστερό κίνημα που πήγε να αναπτυχθεί και να διαδραματίσει πολιτικό ρόλο  το 2012 στην Ευρώπη. Που είναι άραγε οι  Pontemos;

Η  Κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι το καλοκαίρι  θα βγει στις αγορές με χρέος 185%. Να θυμίσω ότι το 2010  όταν μπήκαμε στα μνημόνια, το χρέος ανέρχονταν στο 120% του ΑΕΠ.

Και για να τελειώνουμε, να θυμίσω ότι μόλις πριν λίγες μέρες δημοσιοποιήθηκε  έκθεση της εταιρείας ερευνών New World Wealth σε συνεργασία με την Visual Capitalist με βάση την οποία η Ελλάδα παρουσίασε μείωση του πλούτου της κατά 37% από το 2007 έως το 2017.Και βρίσκεται στην προτελευταία θέση, λίγο πριν  τη Βενεζουέλα.

Υ.Γ. Να προσυπογράψω το σχόλιο του Νίκου ότι το Κίνημα Αλλαγής- ή όπως λέγεται αυτός ο χώρος- πως μπορεί να εμφανίζει θέσεις για κρίσιμα ζητήματα όταν δεν έχει γίνει ιδρυτικό συνέδριο και άρα δεν έχει  ψηφιστεί πρόγραμμα και ιδρυτική διακήρυξη;

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here