Η Παγκοσμιότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το Σκοπιανό

0
228

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Ο Αλέξανδρος δεν ξεχάστηκε  ποτέ, εγκωμιάστηκε περισσότερο από όλους τους ηγέτες του κόσμου.  Εκτός από ιδρυτής και θεμελιωτής μιας Αυτοκρατορίας ήταν και εγγυητής  της πολιτισμικής  ενοποίησης των λαών. Αναγνωρίζεται  ως ο δημιουργός  μιας απέραντης πολιτείας, που πήρε τις διαστάσεις,  όλου του μέχρι τότε «γνωστού κατοικημένου κόσμου» και  στην πολιτεία “του” ίσχυαν οι ενιαίοι κανόνες ενός πολιτισμικού επιπέδου.

Εκείνο  που προκαλεί το ενδιαφέρον  κάθε ιστορικού  τα χρόνια του Μεγάλου Αλεξάνδρου  είναι η προστασία των γραμμάτων και κάθε επιμέρους πνευματικής δραστηριότητας. Υπήρχε κρατική πρόνοια, συμπαράσταση, τις ενίσχυε  ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο ανταλλαγών και επικοινωνίας μέσω του οποίου κυκλοφορούν και μεταδίδονται οι ιδέες και οι τέχνες.

Ο Μέγας Αλέξανδρος  δεν είναι μέγας και μόνο, γιατί δημιούργησε  μια αυτοκρατορία, αλλά για το οικουμενικό έργο του και τη διάδοση του ανθρωπιστικού Ελληνικού πολιτισμού που διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο απο όπου πέρασε.

Γι’ αυτό  αντί να προβαίνουμε σε αφελείς συγκρίσεις  του Μακεδόνα  Στρατηλάτη, με τον Τζένγκις  Χαν, του Αττίλα ή του  Γερμανού σφαγέα της Ευρώπης, Αδόλφου Χίτλερ, είναι προτιμότερο να τον συγκρίνουμε με την δυτική ιστορία που την γνωρίζουμε καλύτερα.

Τα πολιτικά σχέδια  του Μεγάλου Αλεξάνδρου που μπορούμε να τα βρούμε και στη σημερινή «αυτοκρατορία» που είναι  πολυπολιτισμική. Η ενσωμάτωση  σε μια ενιαία κοινωνία ανθρώπων, με  διαφορετικές  φυλές, πολιτισμό, παραδόσεις και ιστορία, εφάρμοσαν με επιτυχία οι ΗΠΑ, τηρουμένων των αναλογιών.

Το δόγμα που ακολούθησαν  οι ΗΠΑ  είναι η αφομοίωση, σύμφωνα  με την οποία όλοι οι πολίτες  πρέπει να γίνουν «Αμερικανοί» βάζοντας σε δεύτερη θέση  τις καταβολές τους, αυτό ήταν καθαρή θέση του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Παρ’ όλα αυτά όμως ο Αλέξανδρος  σεβάστηκε την τοπική εθνική ταυτότητα  των λαών, μπολιάζοντας τους παράλληλα με την  ελληνική παιδεία. Ο Πλούταρχος για την  ηθική – πολιτική παιδαγωγική ικανότητα της συμπεριφοράς και αποτελέσματος του Μ. Αλεξάνδρου γράφει: «έμαθε  στους Υρακάνιους (χώρα της Ασίας) την πρακτική του γάμου, δίδαξε τη γεωργία στους Αραχωσιανούς (επαρχία της Ν.Α  Ασίας), έπεισε  τους κατοίκους της Σογδιανής (επαρχία της Κεντρικής Ασίας) να τρέφουν  τους γέροντες γονείς τους , αντί να  τους θανατώνουν και τους Πέρσες να σέβονται  τις μητέρες τους και όχι να τις παίρνουν συζύγους, Αξιοθαύμαστη αλήθεια μιας φιλοσοφίας που υποχρέωσε τους Ινδούς να υποκλιθούν  μπροστά στους θεούς της Ελλάδας και τους Σκύθες να ενταφιάζουν τους νεκρούς , αντί να τους τρώνε!… Οι Έλληνες και οι βάρβαροι  δεν πρέπει να ξεχωρίζουν μεταξύ τους από τη  χλαμύδα, την ασπίδα, το ξίφος ή τον περσικό χιτώνα. Η ενδυμασία, η διατροφή , ο γάμος, με άλλα  λόγια ο τρόπος ζωής, θα πρέπει να είναι στοιχείο  που καθορίζουν μια τέλεια κοινωνία…» όπως ο Αλέξανδρος διέδωσε την Ελληνική γλώσσα έτσι και οι Αμερικανοί τη δική τους που χρησιμοποιεί  η πλειοψηφία των λαών.

Η ιδρυτική Διακήρυξη της Ε. Ε. μιλάει για «ενότητα μέσω  της διαφοράς» μπορεί αυτό το δόγμα να παραπέμπει  στο Ηράκλειο δόγμα «εκ των διαφερόντων καλλίστη αρμονία της αρμονικής λειτουργίας της πολιτικής» είναι  αντίστοιχο του Αλεξάνδρου για την συνύπαρξη  και διαβίωση στον ίδιο γεωγραφικό χώρο διαφορετικών λαών.

Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε  κανένα απολύτως λόγο να αποδεχόμαστε αφορισμούς, αντλερικού τύπου όπως αυτοί του κ. Νίμιτς. 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here