Χαίρε ώ χαίρε Αριστερά!

0
148

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Το άρθρο του Μίκη (Θεοδωράκη) με τον τίτλο: Αυτή είναι η αλήθεια για το “σκοπιανό” – Γίνεται πρόσχημα στα χέρια κάποιων σκοτεινών δυνάμεων, με έκανε να αναστοχαστώ και να ξεπεράσω  ιδεολογικές αγκυλώσεις,  δογματικές εμμονές και διεθνιστικές προκαταλήψεις  περί δήθεν ξεπερασμένων εννοιών  όπως το έθνος, το κράτος, τα σύνορα…

Στην υπέρβαση αυτή συνέβαλαν πολλοί και πολλά, ακόμη και ο πανδαμάτωρ χρόνος που με το πέρασμά του τοποθετεί τα πάντα στη σωστή τους διάσταση και υπόσταση.

Το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης  αντιμετωπίστηκε σαν κακό σπυρί που έπρεπε να αποκρυβεί από τα καθάρια βλέμματα των άσπιλων και αμόλυντων ιδεολόγων που μιλούσαν για τη σύναξη ενός τσούρμου ακροδεξιών, θρησκόληπτων, αγράμματων και περιθωριοποιημένων εθνικιστών…

Όλοι αυτοί ήταν εκεί. Στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και άκουγαν τους νέους «Μακεδονομάχους» να καπηλεύονται την ιστορία υποδαυλίζοντας  τα πιο πρωτόγονα, τα πιο  βάρβαρα ένστικτα.

Αλλά καλοί μου φίλοι- δυστυχώς ή ευτυχώς και γω δεν ξέρω- δεν ήταν μόνον αυτοί στην προκυμαία.

Ήταν και άλλοι. Ήταν πολλοί. Με γνώση και επίγνωση. Με οργή και θυμό. Με θέση και άποψη. Για την ιστορία και τη μυθολογία. Για το σωστό και το δίκαιο. Για το ψευδές και το κίβδηλο.

Και είναι άδικο -για να μην πω έγκλημα- να κατατάσσουν όλους αυτούς σε λούμπεν κατηγορίες. Και ακόμα χειρότερα να τους δανείζουν στη Χρυσή Αυγή.

Ήταν λοιπόν όλοι αυτοί εθνικιστές πατριδοκάπηλοι η μήπως ενυπήρχαν εκεί και αριστεροί πατριώτες όπως ο Μίκης που τόλμησε να ομολογήσει τα λάθη του και να αποκαλύψει την αλήθεια του.

Ουδείς τολμά να χαρακτηρίσει ακροδεξιό τον Μίκη, όμως ήδη άκουσα κύμβαλα αλαλάζοντα της κυβερνώσας Αριστεράς να τον αποκαλούν… ξεμωραμένο!

Η Αριστερά στη συνείδησή πολλών  ταυτίζεται με τον πατριωτισμό, τον αγώνα  και την αυτοθυσία. Και αλίμονο αν η σύγχρονη ελληνική Αριστερά που βολοδέρνει στις ξέρες της γης του πυρός, αποκαλέσει τον πατριωτισμό, εθνικισμό και τον εκχωρήσει στους ακροδεξιούς.  Αλίμονο! Γιατί αυτή εξάλλου είναι και η γραμμή των συστημικών μέσων ενημέρωσης. Παρουσίασαν το συλλαλητήριο ως πεδίο μάχης μεταξύ ακροδεξιών και αριστεριστών και πρόβαλλαν εικόνες παπάδων, μανδηλοφορουσών και γραφικών υπερήλικων…

Δεν αναμένω τίποτε περισσότερο από τον αριβισμό της Δεξιάς. Αλλά από την Αριστερά ανέμενα ήθος. Ηθική υπεροχή, που λέει και ο Τάσος. Αντ` αυτού βλέπω μνημόνια και νόμους που ξεπουλάνε την εθνική περιουσία και μεταλλάσσουν την Αθήνα σε προεπαναστατική… Αβάνα.

Ρουλέτες και καζίνο. Και δικαίωμα στους παπατζήδες να χορηγούν δάνεια στους φαλιρισμένους παίκτες για να ξαναπαίξουν. Μέχρι να τον λιώσουν και να τον χώσουν  πιο βαθιά στον τόκο, πιο βαθιά στην υποθήκη, πιο βαθιά στο χρέος.

Είναι σκηνές και περιγραφές από τον παίκτη του Ντοστογιέφσκι. Ο  τζογαδόρος μπροστά στην τσόχα δεν βλέπει τίποτα. Λεφτά, σπίτια, ανάγκες, οικογένειες χάνονται μπροστά σε μια ζαριά, σ’ ένα χαρτί της τράπουλας.

Και στην περίπτωση αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά με την εγγενή ευαισθησία της και την ηθική υπεροχή της νομιμοποιεί τον παπατζή να δώσει δάνειο- χαριστική βολή σε έναν άρρωστο άνθρωπο. Γιατί άρρωστος είναι ο άνθρωπος ποντάρει σε ένα χαρτί το σπίτι του και τη στέγη των  παιδιών του!

Αλλά ας επανέλθουμε στο Σκοπιανό. Η θέση της Κυβερνώσας και της αποδέλοιπης Αριστεράς είναι ξεκάθαρη. Σύνθετη ονομασία. Έτσι κι` αλλιώς δεν έμεινε και τίποτε ελληνικό στη Μακεδονία. Σχεδόν τα πάντα ξεπουλήθηκαν: το λιμάνι, το αεροδρόμιο, τα τρένα, οι αυτοκινητόδρομοι, ο χρυσός, , το νερό, οι παραλίες, η ΔΕΗ…

Στο όνομα θα κωλώσουμε;

Υ.Γ. Ο τίτλος είναι δανεισμένος από ένα εξαιρετικό ποίημα του Νίκου Καλογερόπουλου

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here