Αυτά δεν είναι στρατά…

0
231

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Πως το λέγαμε ρε φίλε στις τότε νεολαίες, εκείνο το ακαταμάχητο σλόγκαν: «όπου σταματάει η λογική, αρχίζει ο στρατός…».

Όπως και συ ξέρεις- καλύτερα από μένα -από τότε, ελάχιστα πράγματα και καταστάσεις άλλαξαν. Ή μήπως ξανάλλαξαν…

Ειλικρινά δεν ξέρω. Δεν θέλω να ξέρω. Και προπαντός, δεν  θέλω να θυμάμαι. Και είναι αυτή  η άμεση, ανυπόκριτη  και οργισμένη απάντησή σου που με συγκλόνισε. Όταν σου εξιστόρησα ότι ο γιός μου- τελειόφοιτος Φυσικού του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών- πήγε φαντάρος και αφού τον έχρισαν μάγειρα τον έστειλαν στην άκρη του Αιγαίου, βροντοφώναξες: γι` αυτό θα μας γ@μήσουν αν ποτέ γίνει πόλεμος…

Κουνιέμαι από τη θέση μου και σε καμία περίπτωση δεν επιθυμώ τέτοια εξέλιξη, φυσικά μήτε και `συ. Αλλά πανικοβάλλομαι ότι ίσως και νάχεις δίκιο και η αντίδρασή σου νάναι όχι απλά και μόνο ένας λεκτικός αυθορμητισμός ή μια εκρηκτική  διαμαρτυρία αλλά ένα τεκμηριωμένο και στοιχειοθετημένο συμπέρασμα. Τουλάχιστον έτσι σε ήξερα στο παρελθόν: προσεκτικό, μετρημένο, λακωνικό…

Είναι αλήθεια ότι δεν προνόησα για μια καλή μετάθεση γιατί ο γιός μου δεν έχει τίποτε διαφορετικό από τα άλλα παιδιά του κόσμου. Τα παιδιά που κάνουν το στρατιωτικό τους χωρίς καν να διαμαρτύρονται, δίχως καν να επιλέγουν τον τόπο της θητείας τους…

Αλλά ρε φίλε, φυσικός είναι. Δηλαδή απόλυτα χρήσιμος και κρίσιμος σε συστήματα, τεχνολογίες, χειρισμούς…

Είναι χρησιμότερος  δηλαδή να καθαρίζει κρεμμύδια από το να εκπαιδεύεται σε όπλα, τακτικές, βολές κλπ.

Γιατί άραγε επιφύλαξαν τέτοια μεταχείριση σε έναν νέο επιστήμονα- και επέτρεψε  μου να επικαλεστώ την εμπειρία μου- απόλυτα αναγκαίο στις εθνικές ένοπλές δυνάμεις;

Η επιλογή έγινε άσκοπα ή σκόπιμα;

Αν έγινε άσκοπα σημαίνει ότι είμαστε χύμα στο κύμα. Είναι η ηπιότερη έκφραση που μπορώ να επινοήσω προκειμένου να αποφύγω τα… γαλλικά που ταιριάζουν απόλυτα στην περίσταση. Αλλά αν έγινε άσκοπα σημαίνει, επίσης,  ότι μάλλον έχεις δίκιο και άρα αυτά δεν είναι στρατά, είναι… (όπως είχε αναφωνήσει τη βραδιά των Ιμίων ο Πάγκαλος).

Να υπενθυμίσω σημεία της ομιλίας του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στο τελευταίο συνέδριο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ (Απρίλης 2017).

«Οργανώνουμε και εδώ την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων μας, στην Αμυντική Βιομηχανία της χώρας. Ακόμη, αλλάζουμε το πλαίσιο για τον τόπο που θα υπηρετεί ο κάθε οπλίτης. Ώστε να αντικειμενοποιήσουμε την επιλογή και να βάλουμε τέλος στα ρουσφέτια».

Να υποθέσω ότι όλα αυτά θα γίνουν όταν πάρουν την εξουσία;

Ας πάρουμε τη δεύτερη- λιγότερο επώδυνη και επικίνδυνη για την πατρίδα- περίπτωση. Δηλαδή να έγινε σκόπιμα η επιλογή.  Στην περίπτωση αυτή, δικαιούμαι να έχω την υπόνοια και την  υποψία ότι η «επιλογή» έχει τιμωρητική διάσταση. Είναι στοχοποίηση ανθρώπων που επειδή «δεν είναι με εμάς, είναι εναντίον μας» και άρα τώρα που έχουμε το κράτος-  λάφυρο,  θα τους δώσουμε να καταλάβουν. Και να σκεφτείς ότι έχουν μόνο την Κυβέρνηση. Φαντάσου τι έχει να γίνει αν πάρουν και την… εξουσία!

Αλλά επέτρεψε μου να συνεχίσω τον συλλογισμό μου. Ο γιός μου δεν ήταν από τους μαχητικούς τους ακτιβιστές της άλλης άποψης. Άρα ο τιμωρητισμός δεν αφορά αυτόν.

Ρε μπαγάσα, μου βαλες ψύλλους στ` αυτιά. Τι υπονοείς, τι θέλεις να πεις ότι εγώ είμαι αυτός που πρέπει να τιμωρηθεί;

Δεν τολμώ και δεν μπορώ να το πιστέψω ότι έχεις τέτοια καχυποψία που αγγίζει τα όρια της διαστροφής μέσα σου.  Γιατί δηλαδή. Επειδή λέω και γράφω ότι είμαι αντίθετος και επιχειρηματολογώ υπέρ της γνώμης μου;

Μα η Δημοκρατία δεν είναι ο σεβασμός της άλλης άποψης.  Στη δημοκρατία δεν κυριαρχεί το τρίπτυχο:  ισοκρατία- ισονομία –ισηγορία;

Ισηγορία: Δυνατότητα ίσου χρόνου λόγου σε όλους τους πολίτες

Ισονομία: Ισότητα των πολιτών απέναντι στους νόμους

Ισοκρατία: ‘Ισα πολιτικά δικαιώματα.

Ο σύγχρονος Έλληνας διστάζει να εκφραστεί. Διστάζει να διαμαρτυρηθεί. Διστάζει και να ονειροπολήσει…

Αυτό είναι το πολιτικό υποκείμενο που επιθυμούν. Αυτό τον τύπο νεοέλληνα επιχειρούν να κλωνοποιήσουν.

Στα πρόθυρα της καταστροφής που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, απαιτούνται θαρραλέες, ρηξικέλευθες, αποφάσεις. Η υιοθέτηση τέτοιων αρχών , που εξασφαλίζουν ισοκρατία, ισονομία και ισηγορία, θα ήταν μια ελπίδα.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here