Ούτε στα Ισλαμικά Κράτη δεν εκλέγεται ο Μουφτής Τι παιχνίδια "παίζει" ο Κ.Γαβρόγλου;

0
89

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Η ξαφνική πρόταση του υπουργού Παιδείας Έρευνα και Θρησκευμάτων για την εκλογή του Μουφτή της μουσουλμανικής μειονότητας  της Θράκης παίρνει  πολύ σοβαρές εθνικές διαστάσεις.

Ο κ Γαβρόγλου άνοιξε ένα θέμα που το χειρίζεται μόνος του εκμεταλλευόμενος το δικαίωμα που του δίνει η θέση του. Δημιουργώντας όμως προβλήματα στις μειονότητες, αλλά και  στο Υπουργείο Εξωτερικών που διαχειρίζεται τα γενικά θέματα των μειονοτήτων.

Η κίνηση αυτή του κ Γαβρογλου για εκλογή του μουφτή, για  πολλούς αναλυτές και διπλωμάτες θεωρείται ο προπομπός μια τραγικής κίνησης που μπορεί να οδηγήσει αρχικά στην θρησκευτική και συνέχεια στην εθνική αυτονομία της μειονότητας.

Ο υπουργός θα έπρεπε να γνωρίζει ότι ούτε στην Τουρκία εκλέγεται ο μουφτής και ότι δεν ταυτίζεται το θέμα ενός Οικουμενικού Θρησκευτικού ηγέτη με τους τοπικούς Μητροπολίτες.

Το Σύνταγμα της Τουρκίας, μέχρι το 1924 όριζε στο άρθρο 2 ότι: Η επίσημη θρησκεία του κράτους είναι το Ισλάμ. Επί Μουσταφά Κεμάλ καταργείται η λέξη Ισλάμ και αντικαθίσταται με την λέξη κοσμικότητα.  Η τροποποίηση του 1982 αναφέρει: «ότι δυνάμει της αρχής της κοσμικότητας, τα θρησκευτικά συναισθήματα, τα οποία  είναι ιερά, δεν μπορούν σε καμιά περίπτωση να έχουν ανάμειξη στις κρατικές υποθέσεις ούτε στην πολιτική».

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας  ορκίζεται στο  όνομα της «Λαϊκής Δημοκρατίας», η Δικαστική εξουσία ασκείται από ανεξάρτητα δικαστήρια  στο όνομα του Έθνους  (άρθρο 9 του Τουρκικού συντάγματος) .

Από το 1924 σειρά από νόμους καταργήθηκαν και υιοθετήθηκαν νέοι κώδικες ευρωπαϊκής έμπνευσης για όλους τους κλάδους του δικαίου, μπροστά στις σαρωτικές  κεμαλικές αλλαγές όπως ο θεσμός του μουφτή που πλέον διορίζεται από την κυβέρνηση, κατόπιν επιλογής μεταξύ  τριών υποψηφίων.

Ο μουφτής στην Τουρκία  διορίζεται  ως δημόσιος υπάλληλος, αρκεί να είναι  απόφοιτος  ανώτατης θρησκευτικής σχολής. Σε περίπτωση που δεν έχει αυτά τα προσόντα,  τότε ο υποψήφιος πρέπει να έχει συμπληρώσει την δεύτερη περίοδο των σχολών ιμάμηδων – ιεροκηρύκων και απαγορεύεται να εκφράζει άποψη ή να ασχολείται με την πολιτική.

Αίγυπτος: Ο μουφτής διορίζεται με προεδρικό διάταγμα. Οι αρμοδιότητες του είναι καθαρά  γνωμοδοτικές  σε θέματα ερμηνείας και εφαρμογής του ισλαμικού νόμου. Σε θέματα καταδίκης σε θάνατο,  το κοσμικό δικαστήριο απευθύνεται  στον μουφτή. Εάν η θανατική ποινή είναι σύμφωνη με τον ισλαμικό νόμο, τότε το δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να μην εφαρμόσει την απόφαση του μουφτή.

Ιορδανία: Ισχύει ο διορισμός του Γενικού μουφτή με απόφαση του πρωθυπουργού μετά από εισήγηση του υπουργού Βακούφικων και Ισλαμικών Υποθέσεων. Ο υποψήφιος πρέπει να έχει πτυχίο πανεπιστημίου, 15ετή πείρα και σοβαρή επιστημονική έρευνα  σε θέματα ιερού δικαίου.

Βουλγαρία: Οι Ιμάμηδες διορίζονται από το κράτος με την προϋπόθεση ότι  η εγκυρότητα του διορισμού τους θα είναι επικυρωμένη από την επιτροπή εκκλησιαστικών  υποθέσεων και θρησκευμάτων του Υπουργείου εξωτερικών.  Οι αρμοδιότητες τους  είναι επί το πλείστον  θρησκευτικές.

Βέλγιο: Τα τζαμιά αναγνωρίζονται ως «πολιτιστικά κέντρα» και όχι θρησκευτικά.

Ιταλία: Οι αρχές δεν αναμιγνύονται σε θρησκευτικά ζητήματα, ούτε  υπάρχει αρμόδια υπηρεσία μουσουλμανικών θεμάτων σε κάποιο Ιταλικό Υπουργείο.

Γερμανία: Ο διορισμός ή η εκλογή  θρησκευτικών  λειτουργών  γίνεται σύμφωνα  με το καταστατικό του σωματείου γιατί θεωρούνται μετανάστες και όχι μειονότητα.

Μήπως ο κ Γαβρόγλου πρέπει να αλλάξει πλεύση και να ζητήσει συγνώμη για αυτές τις δηλώσεις τους; Εκτός αν θεωρεί ότι είναι ο σύγχρονος Λούθηρος.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here