Οι Πομάκοι δεν είναι Τούρκοι Ενα γηγενές αυτόχθονο ελληνικό φύλλο, που εξισλαμίσθηκε στο παρελθόν

0
355

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Για όσους έχουμε παρακολουθήσει το θέμα των Πομάκων από κοντά, δεν υπάρχουν ερωτήματα και αμφιβολίες για το που πάει η κατάσταση στην (Δυτική) Θράκη. Από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης οι Τούρκοι προσπαθούν να αλλάξουν την εθνική ταυτότητα των Πομάκων. Παρ’ όλα αυτά σπάνια βρίσκεις ιστορικούς ερευνητές να  μην υποστηρίζουν ότι οι Πομάκοι δεν έχουν κανένα κοινό φυλετικό χαρακτηριστικό ή γλωσσικό με τους τουρκογενείς ακόμη και στο θρησκευτικό δόγμα έχουν (σημαντικές) διαφορές.

Στα περισσότερα  έθνη  του πλανήτη υπάρχουν πολίτες που πιστεύουν  σε διάφορες θρησκείες ή αιρέσεις, όπως π.χ στην Ινδία  υπάρχουν Σιχιστές, Μουσουλμάνοι, Βουδιστές, Χριστιανοί. Στη χώρα μας ζουν Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Ευαγγελιστές, Χριστιανοί, μουσουλμάνοι, άθεοι κ.α. Η πίστη του κάθε  πολίτη δεν σημαίνει  και ότι καταργεί  την εθνική  του ταυτότητα, γιατί Ορθόδοξοι είναι και οι Ρώσοι, Γιουγκοσλάβοι, Αφρικανοί, όπως βέβαια και όλοι οι Μουσουλμάνοι δεν είναι Τούρκοι αλλά Σαουδάραβες, Ιρανοί  ή Αιγύπτιοι κ.α.

Ας κάνουμε μια σύντομη διαδρομή  στην μια από τις δυο μειονότητες (Πομάκοι και Αθίγγανοι ή Ρομά οι οποίες αρνούνται  ότι είναι τουρκικής εθνότητας).  Ξεκινώντας από την ελληνική φυλή των Θρακιωτών για να ξεκαθαριστεί η στρεβλή εικόνα που προσπαθεί να προωθήσει η Τουρκική προπαγάνδα.

Πριν από αιώνες  που δεν υπήρχαν εδαφικές, ιδεολογικές και εθνικές αντιπαραθέσεις στα βουνά της Θράκης – κατοικούσαν οι Πομάκοι, οι λεγόμενοι Αγριάνες Έλληνες.

Καταγωγή των Πομάκων

Τις πρώτες αναφορές για τους Πομάκους τις βρίσκουμε στην ιστορία του Θουκυδίδη ο οποίος  γράφει: Αγριάνες. Σιτάκλης ο Τηρέως Οδρύσσης Θρακών βασιλεύς ανίστη δε και Αγρίανας και Λαϊαίους και άλλα όσα έθνη…

Ο Θεόπομπος αναφέρει του Αγαίους ή Αγριοίς  ως έθνος Παιονίας  μεταξύ Αίμου και  Ροδόπης που ζούσαν  κυρίως από την κτηνοτροφία και υπηρετούσαν στο στρατό των Οδρυσσών, των Αθηναίων και των Μακεδόνων.

Ο Αρριανός στο έργο του «Αλεξάνδρου Ανάβασις» κάνει αναφορά  52 φορές στη στρατιωτική δράση  των Πομάκων Αγριάνων δίπλα στο Μέγα Αλέξανδρο. Γράφει: «Οι Αγριάνες ακοντιστές πρωταγωνιστούσαν  σε όλες τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλέξανδρου. Η νίκη του Γρανικού οφείλονταν κυρίως στη δεξιά πτέρυγα  του Αλεξάνδρου, που είχαν  παραταχθεί δίπλα στο ιππικό του Φιλώτα και οι Αγριάνες πολεμιστές».

Κατά τον Στράβωνα στο βιβλίο του  «Γεωγραφικά» γράφει ότι στη Ροδόπη  κατοικούσαν τα έξης  Ελληνοθρακικά φύλα: Οι Βήσσοι, στη Βόρεια Ροδόπη μέχρι τον Αίμο από τους  οποίους είχε πάρει το όνομα της Βησσαπάρας  (Πόρος= διάβαση των Βήσσων στον Έβρο) η σημερινή πόλη της Βουλγαρίας Παζαρτζίκ. Οι Δίοι στην Ανατολική Ροδόπη και τέλος οι Αγριάνοι στην Δυτική  Ροδόπη.

Οι σύγχρονοι ιστορικοί όπως ο καθηγητής Άμαντος  γράφει ότι το όνομα  οφείλεται  στην Αρχαία Θρακική πόλη Πόμα. Σύμφωνα  όμως με άλλες εκδοχές, το Πομάκος είναι παραφθορά  της λέξης  «απόμαχος» και οφείλεται στην  επιστροφή  και εγκατάσταση των Αγριάνων πολεμιστών  του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην  πατρίδα τους στην Ροδόπη.

Αρκετά τεκμηριωμένη με αρχαιολογικά και ιστορικά στοιχεία είναι και οι μελέτες των Νίκου  Κουρτίδη, Μυρτίλου  Αποστολίδη, Παύλου  Χιδίρογλου,  Γιάννη Μαγκριώτη κ.α. Οι θέσεις τους επιβεβαιώνονται και από  ξένους ερευνητές ότι οι Πομάκοι είναι απόγονοι ελληνοθρακικών  φυλών από τους  G. Meger Fligier, o L. Geitler, K.Jirecek,   τον Τσέχο   Γκαϊτλερ o οποίος υποστηρίζει ότι οι Πομάκοι της Θράκης κατάγονται από τους Αγριάνες και δεν έχουν καμιά σχέση με τις μογγολικές φυλές.

Οι Πομάκοι αρχικά εξασλαυίσθησαν όταν η περιοχή κατακτήθηκε από τους Βουλγάρους  και στη συνέχεια εξισλαμίστηκαν, την εποχή του παιδομαζώματος, των διωγμών, των μεγάλων φόρων  που επέβαλαν οι Σουλτάνοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας Σελιμ Α΄ μέχρι τον Μεχμέτ  Δ΄ τον 16ο μέχρι τον 17ο  αιώνα που γινόταν εκβιαστικά ο εξισλαμισμός πολλών Χριστιανών. Το 1656 οι Ροδοπαίοι ξεσηκώθηκαν ανεπιτυχώς κατά της Οθωνικής αυτοκρατορίας.

Τα όσα αναφέρονται παραπάνω απαντούν σε κάθε αμφισβήτηση ότι  οι Πομάκοι (δήθεν) έχουν Τουρκική ή μογγολική καταγωγή.  Δυο ακόμη προπαγανδιστικά στοιχεία που χρησιμοποιεί η Τουρκική προπαγάνδα είναι η θρησκεία  και η γλώσσα.

Γλώσσα – Θρησκεία

Η γλώσσα των Πομάκων είναι μεικτή και έχει ως ένα μέρος σλαβοβουλγαρικό ιδίωμα που απέκτησαν την περίοδο της κατάκτησή  τους από τους Βουλγάρους, κατά τον 13ο και 14ο αιώνα με ορισμένες τουρκικές και πληθώρα ελληνικών λέξεων είτε αυτούσιες, είτε με μερικές παραλλαγές, κυρίως  το κόψιμο της κατάληξης  και η μετατροπή  ορισμένων συμφώνων σε δασέα όπως γίνεται σε πολλές επαρχίες της χώρας μας, ιδίως στις ορεινές περιοχές που μιλούν κατάλοιπα παλαιών Δωρικών  και Αιολικών διαλέκτων π.χ  Αργκάτ – εργάτης, αρνήσβαμ – αρνούμε,  κεράμη – κεραμίς, μολύνσαμ – μολύνω, πάψαμ – παύω, σκιάσα – σκιάζω, συνόρ – σύνορο. (Γ. Μαγκριώτης)

Η γλώσσα δεν  έχει  γραφεί*, στερείται δηλαδή  γραπτών μνημείων. Υπολογίζεται ότι περιέχει  βουλγαρικές λέξεις  σε ποσοστό  περίπου  50% που αποτελούνται ως επί το πλείστον  από ουσιαστικά για τη δήλωση αντικειμένων, ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό ελληνικών λέξεων που δηλώνουν ιδίως ρήματα και 15% περίπου τουρκικές.  (Π. Χιδίρογλου).

Το εκπαιδευτικό σύστημα  μετά από τις  μορφωτικές  συμφωνίες του 1953 – 1954 δημιούργησε πολλά προβλήματα στους Πομάκους. Με  απόφαση  του υπουργείου αποσύρθηκαν  όλα τα σχολικά βιβλία και αντικαταστάθηκαν  από Τουρκικά που τυπώνονταν στην Τουρκία  και μάλιστα επέβαλαν η επιλογή  των δασκάλων να γίνεται  από τα επίσημα  όργανα της «μειονότητας» κατοχυρώνοντάς ως μόνη μειονοτική  γλώσσα τα τουρκικά.

Οι Πομάκοι  σταυρώνουν το βρέφος στην κούνια πριν κοιμηθεί, διατηρούν ακόμη και σήμερα το όνομα Ηλίας (Ilias), σταυρώνουν το ψωμί την πρωτοχρονιά φτιάχνουν βασιλόπιτα, έθιμα καθαρά χριστιανικά και όχι μουσουλμανικά.

Η Τουρκική πολιτική  με πρόσχημα την καταγωγή, τη συγγενική θρησκευτική λατρεία και τα πολιτικά λάθη που έγιναν στο παρελθόν από τις Ελληνικές κυβερνήσεις, προσπαθούν να μετατρέψουν την θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης σε εθνική κοινότητα, ανατρέποντας με πλάγιο τρόπο τη συνθήκης της Λωζάννης.

*Η πρώτη καταγραφή σε λεξικό της Πομακικής γλώσσας έγινε το  από τον  Θεοχαρίδη Π. το 1996.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here