Εγχειρίδιο καταθέσεων Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον αποτελεί  καρικατούρα αριστερού κόμματος που προσπαθεί να διαχειριστεί την ήττα του. Αποτελεί ή επιδιώκει να αποτελέσει- πολιτικό κατεστημένο ώστε να συνεχίσει να υπάρχει στην υφιστάμενη  πολιτική  σκηνή. Μιλούν για καταθέσεις, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του λαού κρέμεται στα μανταλάκια των πλειστηριασμών και της απλήρωτης εφορίας και το μόνο που αναμένει είναι η… λοταρία των αποδείξεων .  

0
226

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Μεγάλωσα και μου φαίνονται μικροί, πέρασαν τα χρόνια και με θεωρούν μεγάλο. Μερικές φορές από το βλέμμα που με κοιτάζουν και τον τρόπο που με αντιμετωπίζουν , αισθάνομαι σαν τον καρχαρία ηλικίας 512 ετών, που πρόσφατα ψάρεψαν στη Γροιλανδία, Δανοί επιστήμονες. Ο συγκεκριμένος καρχαρίας μήκους 5,5 μέτρων γεννήθηκε- λένε οι επιστήμονες-  το… 1505.

Αισθάνομαι ότι άλλαξε η ταχύτητα του χρόνου και η στιγμή γεννά τεράστια γεγονότα. Πυκνός φαντάζει και ο αποκαλούμενος «πολιτικός χρόνος» που έχει άλλη μονάδα μέτρησης. Άλλοτε αργή άλλοτε ταχύτατη. Ανάλογα με τη συγκυρία…

Φαίνεται, λοιπόν, ότι βρισκόμαστε στο στάδιο της πύκνωσης του χρόνου. Ο κόσμος αλλάζει καθημερινά. Στις ΗΠΑ ο Τραμπ παίζοντας γκολφ αναγνωρίζει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και λίγο μετά στο αμαξίδιο που τον μεταφέρει στο κλαμπ χαρακτηρίζει την Τουρκία και το Κατάρ σπόνσορες του ISIS.

Την ίδια στιγμή στη Γερμανία η στριμωγμένη και αποδυναμωμένη Μέρκελ, αναζητά αγωνιωδώς διέξοδο στην πολιτική κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα και ο δυνητικός κυβερνητικός εταίρος της, Μάρτιν Σουλτς, επικεφαλής του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος (SPD), θέτει ως προϋπόθεση συμμετοχής την ταχύτατη ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης. Ευρωπαϊκή πραγματική  Ένωση, κατά τα πρότυπα των Η.Π.Α.

Και παραδίπλα, η Βρετανή πρωθυπουργός Τερέζα Μέι υφίσταται πολιτικό στραπάτσο καθώς η βουλή απορρίπτει πανηγυρικά τη συμφωνία αποχώρησης από την Ε.Ε.

  • Κοντολογίς ο κόσμος, ο κόσμος μας διαπερνάται από αντιθέσεις και συγκρούσεις που υπερβαίνουν τον αποκαλούμενο πολιτικό ορθολογισμό.
  • Είναι, πραγματικά, ένας νέος κόσμος που προκαλεί και παράγει παράδοξα φαινόμενα και τομές και ανακατατάξεις.

Αναμφίβολα αρκετές από τις πολιτικές αποφάσεις των νέων πολιτικών ηγεσιών  είναι αλλοπρόσαλλες, ανορθόδοξες, επικίνδυνες…

Αλλά πάλι, και όταν επικρατούσε η δήθεν πολιτική λογική, οι λαοί δεν αλληλοσκοτώνονταν και δεν σφαγιάζονταν σα τα αρνιά του Πάσχα;

Μέχρι και προληπτικούς πολέμους είδαμε. Αλήθεια τι μπορεί να είναι χειρότερο από τον πόλεμο,  που επιχειρείς  να αποτρέψεις με προληπτικό πόλεμο;  

Ωστόσο, οι  εξελίξεις αυτές προοιωνίζονται αλλαγές. Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αλλαγές που πρέπει να αντιληφθούμε και όσο το δυνατόν να αξιοποιήσουμε, διότι μόνο συγκυριακές και εφήμερες δεν θα είναι.

Οι περισσότεροι οιωνοσκόποι (think tank) με βάση τις προβολές τους, εκτιμούν ότι  «εδώ και τώρα» διαμορφώνονται οι σαφείς και σταθερές βάσεις του νέου κόσμου. Τουλάχιστον στην εύφλεκτη και πολύπαθη γειτονιά μας- από τα Βαλκάνια, τη Μέση και Κεντρική Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική…

Είναι αλλαγές που κυοφορούνταν αθόρυβα στα θερμοκήπια των κέντρων εξουσίας του πλανήτη και που η Γερμανία, λόγω της αστάθειας της είναι- ευτυχώς- απούσα. Το απίθανο αλλά πανίσχυρο δίδυμο  Μέρκελ – Σόιμπλε θεωρείται βέβαιο ότι θα ναρκοθετούσε  την όποια θετική εξέλιξη στο όνομα  της υπερφίαλης και αλαζονικής γερμανικής επικυριαρχίας.

Αλλά βέβαια η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης στη Γερμανία εκφράζει και την υφέρπουσα κρίση στο εσωτερικό της χώρας όπου συγκρούονται η πολιτικοοικονομική ελίτ και η γερμανική εργατική τάξη που όμως εκφράζοντας το  θυμικό της, στρέφεται  διαρκώς με μεγαλύτερη ένταση σε ακραίες επιλογές.

  • Η γερμανική αλαζονεία υπονομεύει και αποδιαρθρώνει ολόκληρη την Ε.Ε. και οι λαοί της περιχαρακώνονται στα εθνικά τους σύνορα υποκύπτοντας στις σειρήνες της ακροδεξιάς.

Στο ελληνικό πολιτικό σύστημα κυριαρχεί η άποψη- απλώς άποψη χωρίς επιστημονική  τεκμηρίωση- ότι η διαφοροποίηση και η απόκλιση από τις επιταγές των δανειστών, θα προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα και έτσι  όλοι είναι πρόθυμοι να εφαρμόσουν τις μνημονιακές  πολιτικές, προβάλλοντας ως στρατηγική επιλογή, την καλύτερη… διαχείριση.

Το εγχώριο πολιτικό σύστημα που συνεχίζει να μιλά για φωτάκια στο τούνελ και λαμπιόνια στα παράθυρα, αδυνατεί να κατανοήσει ότι ο λαός έχει οδηγηθεί στα ακρότατα όρια των αντοχών και των ανοχών του και αργά ή γρήγορα- εξαρτάται από τη συγκυρία-όλα τα υπόγεια ρεύματα θα ενωθούν και θα ξεσπάσουν ως ασταμάτητος χείμαρρος.  

Και τότε, ούτε οι τροχονόμοι του Κυριάκου θα μπορέσουν να σταματήσουν το ποτάμι!

Διάβασα ένα άρθρο που λέει ότι η  υποβάθμιση ή ακόμα και η πλήρης αγνόηση των συνεπειών της σημαντικής στροφής που συντελείται εμφανώς εδώ και μήνες στην πολιτική στάση των δανειστών απέναντι στη χώρα μας διαμορφώνει συνθήκες αυτοεγκλωβισμού και εμφανούς πολιτικού αδιεξόδου για το εγχώριο συστημικό – διαπλεκόμενο «τόξο» και τους κομματικούς εκφραστές του.

Μέχρι εδώ συμφωνώ απόλυτα γιατί παρακάτω, αθωώνει τον ΣΥΡΙΖΑ και απαξιώνει τη Ν.Δ. και την «αυτοαποκαλούμενη Κεντροαριστερά», η οποία -λέει -έχει προσδεθεί οργανικά στο νεοφιλελεύθερο – ακροδεξιό «όχημα.

Αλήθεια που κατατάσσει  τον ΣΥΡΙΖΑ; Στην Αριστερά τάχα; Αντί σχολίου θα γράψω μόνο μερικές λέξεις: δημόσια περιουσία, πλεονάσματα, μειώσεις συντάξεων και αφορολόγητου, πλειστηριασμοί, τράπεζες, αεροδρόμια, λιμάνια, τρένα, ΔΕΗ…

Ακούω το φαιδρό επιχείρημα ότι δε γίνεται αλλιώς και ότι οι βουλευτές της συμπολίτευσης θα τα ψηφίσουν για να μην έρθουν οι… άλλοι!  Πέραν της προσωπικής τους αγωνίας, θα πρέπει να επισημάνω ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού όλοι τους είναι… οι άλλοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον αποτελεί  καρικατούρα αριστερού κόμματος που προσπαθεί να διαχειριστεί την ήττα του. Αποτελεί ή επιδιώκει να αποτελέσει- πολιτικό κατεστημένο ώστε να συνεχίσει να υπάρχει στην υφιστάμενη  πολιτική  σκηνή. Γι` αυτό και σκιαμαχεί και αυτός με την ίδια ένταση στο τέλμα  της  παραπολιτικής, της  συκοφάντησης, της ψευδολογίας, της κατασκευής ψευδών ειδήσεων, της βωμολοχίας…

Η αντιπαράθεση μεταξύ των εμφανιζόμενων ως κυρίαρχων πόλων δεν έχει όρια και σύνορα. Εκτείνεται από το πεδίο της ηθικής ίσαμε το στάδιο των  εθνικών θεμάτων.

Βόρβορος λέξεων, προθέσεων, επιδιώξεων. Ακούω τη συζήτηση στη βουλή για τον προϋπολογισμό. Αντιπαράθεση και μάλιστα σφοδρή σχετικά με το ποιος δικαιούται να έχει τα λεφτά του στο εξωτερικό.

Μιλούν για καταθέσεις, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του λαού κρέμεται στα μανταλάκια των πλειστηριασμών και της απλήρωτης εφορίας και το μόνο που αναμένει είναι η… λοταρία των αποδείξεων .

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here