Ψυχή βαθιά Η κεντροαριστερά ή αλλιώς η φιλελεύθερη παράταξη, όπως πάντα, είναι παρούσα και  στην ιστορία του 21ου αιώνα αρκεί να ξεπεράσει τις ενοχές και τις προσωπικές διαδρομές ώστε να βρεθεί αντιμέτωπη με το λαϊκισμό, τη μισαλλοδοξία, το ναρκισσισμό, την αμάθεια και τη βαρβαρότητα.

0
29

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Ομολογουμένως δεν πρόβλεψα τη συμμετοχή. Πίστευα ότι οι εκατό χιλιάδες ήταν αρκετές ώστε να εμφυσήσουν αισιοδοξία στους εμπνευστές του εγχειρήματος. Οι διακόσιες δεκατρείς  χιλιάδες, αποτελούν αναμφισβήτητα ένα δυναμικό μέγεθος και ένα  ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα.

Ο χώρος, ο πολιτικός χώρος της κεντροαριστεράς, παραμένει  ανέκφραστος και  ακηδεμόνευτος παρά τις επίμονες προσπάθειες του  Αλέξη Τσίπρα. Η αναπάντεχη  συμμετοχή στις εκλογές για την ηγεσία του νέου φορέα εκφράζει ακριβώς την αγωνία των ψηφοφόρων του χώρου καθώς και μια αντικυβερνητική διάθεση τιμωρίας του ΣΥΡΙΖΑ που λεηλάτησε τις ψήφους με λαϊκιστικό λόγο και εξωπραγματικές  υποσχέσεις που λίγο αργότερα ο Πρωθυπουργός χαρακτήρισε… αυταπάτες.

Δοθέντος ότι η αποχή σε εθνικές εκλογές κυμαίνεται σε ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά, οι διακόσιες τόσες χιλιάδες πολιτών που προσήλθαν στην κομματική κάλπη αντιστοιχούν περίπου στο 5% του εκλογικού σώματος. Και πρακτικά αυτό σημαίνει ότι εάν δεν  υπάρξουν φυγόκεντρες τάσεις- σενάριο μάλλον δύσκολο-ο νέος φορέας με τη δυναμική που θα αναπτύξει,  έχει μεγάλες δυνατότητες ανατροπής του πολιτικού σκηνικού.

Να υπενθυμίσω ότι στις εσωκομματικές εκλογές της Ν.Δ. του  30%, από τις οποίες αναδείχθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ψήφισαν περίπου 300 χιλ πολίτες.  Αλλά είναι αυθαίρετο να κάνουμε την αναγωγή με βάση αυτή την αναλογία και ίσως αδικήσει τον νέο φορέα που αποκτά μια νέα δυναμική.

Διότι όλοι όσοι προσήλθαν στην κάλπη, πρόταξαν την ανάγκη κατοχύρωσης  της πολιτικής έκφρασης του συγκεκριμένου  χώρου και λιγότερο έως καθόλου ενδιαφέρθηκαν για τον επικεφαλής.

Σε αυτό το σημείο-κομβικό πολιτικό σημείο- παύουν οι σκιαμαχίες και οι απαξιωτικές αναφορές των κομματικών γειτόνων και ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ που πλέον πρέπει να δείξει έργο ώστε  να συγκρατήσει μέρος των «προσφύγων». Ίσως είναι από την νωπή ευφορία του αποτελέσματος, αλλά ήδη διατυπώνονται απόψεις ότι ο νέος φορέας  θα απειλήσει σοβαρά την πρωτοκαθεδρία του ΣΥΡΙΖΑ  και πιθανότατα θα τον οδηγήσει μελλοντικά στην τρίτη θέση. Σε κάθε περίπτωση στις επόμενες εκλογές τα δύο κόμματα θα είναι- λένε- σε απόσταση αναπνοής…

Ταυτόχρονα, η Ν.Δ. θα πρέπει να αποβάλλει από την κομματική της ρητορική την έννοια και το ορόσημο της αυτοδυναμίας. Φαντάζει  πια εξωπραγματική..

Ο νέος φορέας έχει απέναντί του τον ΣΥΡΙΖΑ με τις αυταπάτες και τη  Ν.Δ. με τις οφθαλμαπάτες. Και  παρά την ασάφειά του ως προς το ιδεολογικό του  στίγμα καθίσταται  απόλυτος ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων.

Φυσικά η εκλογική καταγραφή του νέου φορέα θα έχει επιπτώσεις και στα μικρότερα κόμματα με ενδεχόμενη συνέπεια να περιορίσει κάποια από αυτά κάτω από το κατώφλι του 3%.

Άμεσα, λοιπόν, θα δούμε επιθέσεις φιλίας και αγκαλιές του φιδιού: σφίξιμο μέχρι σκασμού…

Και από τις δυο πλευρές. Γιατί είναι εκτιμώμενο ότι η κομμάτια της αθρόα συμμετοχή στις εκλογές για την ηγεσία του νέου φορέα προέρχονται και από τη Ν.Δ. και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Μια πιθανή εξήγηση ερμηνεία είναι ότι οι μπουχτισμένοι ψηφοφόροι δεν ενδιαφέρονται κυρίως για την ηγεσία αλλά για την ανάδυση του κεντροαριστερού χώρου ώστε  να συμμετάσχει με δύναμη και πυγμή σε μελλοντικές συνεργατικές κυβερνήσεις διότι ο νέος δικομματισμός απεδείχθη τουλάχιστον το ίδιο καταστροφικός με τον παλιότερο.

Έτσι πέρα από την πολιτική σύγχυση και την ιδεολογική ασάφεια στην εσωκομματική κάλπη της 12ης Νοέμβρη αποτυπώνεται η ανάγκη για τη συγκρότηση πολυκομματικών και οιονεί εθνικών κυβερνήσεων.

Η ιδεολογική δημιουργική ασάφεια  δεν αποκλείεται να αποτελέσει θρυαλλίδα διάλυσης στο επικείμενο συνέδριο, όπου και θα τεθεί  ανοιχτά το θέμα της συγκρότησης και της πορείας του νέου φορέα. Όμως αυτό και πρόωρο και κινδυνολογικό μπορεί να χαρακτηριστεί σε αυτή τη φάση, καθώς η  συμμετοχή του κόσμου ερμηνεύεται ως απόφαση για  δημιουργία ενός πολιτικού φορέα που να απαντά στο δίλημμα ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία.

Η κεντροαριστερά ή αλλιώς η φιλελεύθερη παράταξη, όπως πάντα, είναι παρούσα και  στην ιστορία του 21ου αιώνα αρκεί να ξεπεράσει τις ενοχές και τις προσωπικές διαδρομές ώστε να βρεθεί αντιμέτωπη με το λαϊκισμό, τη μισαλλοδοξία, το ναρκισσισμό, την αμάθεια και τη βαρβαρότητα.

Αν έχει διδαχθεί από τα λάθη της και ξεπεράσει τον εαυτό της θα φανεί χρήσιμη και κρίσιμη πολιτική δύναμη.

Σε αντίθετη περίπτωση θα την καταπιεί για πάντα η ιστορία.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here