Μερίδια ευθύνης Ορίζουν τις τύχες μας, ανεμβολίαστοι και «ψεκασμένοι»

0
17

Γράφει ο Αντώνης Βγόντζας

Η ιστορία είναι τραγική. Ερμηνεύει πολλές από τις παθογένειες της χώρας μας. Και όχι μόνο. Όλων των χωρών, που συμμετέχουν στην οργανωμένη διεθνή κοινότητα. Το 1998 το έγκυρο ιατρικό περιοδικό Lancet δημοσίευσε μία ανατριχιαστική έρευνα. Ότι, δήθεν, το εμβόλιο ιλαράς – παρωτίτιδας – ερυθράς ενδεχομένως συνδέεται με την εμφάνιση αυτισμού. Την έρευνα υπογράφουν 13 ερευνητές, με πρώτη υπογραφή του γιατρού Andrew Wakefield. Πραγματοποιήθηκε σε 12 αυτιστικά παιδάκια τα έτη 1996 και 1997. Δεν καταλήγει, βέβαια, ότι το εμβόλιο προκαλεί αυτισμό. Απλώς δείχνει να συνδέεται.

Η έρευνα και το βίντεο, που γυρίστηκε, απόλαυσαν άφθονη δημοσιότητα στα ΜΜΕ. Από την πρώτη στιγμή η συντριπτική πλειοψηφία της ιατρικής κοινότητας αλλά και το Βρετανικό Υπουργείο Υγείας άσκησαν αυστηρή κριτική ως προς τη μεθοδολογία και την ασφάλεια των συμπερασμάτων. Τόνισαν ιδιαίτερα ότι τα στατιστικά στοιχεία των επιδημιολογικών μελετών δεν αποδεικνύουν σχέση μεταξύ εμβολίου και αυτισμού.

Αρκετοί γονείς επηρεάστηκαν. Ξεκίνησαν να αρνούνται να εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Το 1996 το ποσοστό του εμβολιασμού ανερχόταν στο 92%. Το 2012 έπεσε στο 84%. Σε ορισμένες, μάλιστα, περιοχές του Λονδίνου το ποσοστό εμβολιασμού μετά βίας έφτασε στο 60%. Φυσικά, διέτρεξε και η αντίληψη για «μαζική ανοσία». Το απλό σκεπτικό της: η πλειοψηφία έχει ήδη εμβολιαστεί. Έτσι, δεν κυκλοφορούν οι ιοί. Και, έτσι, προστατεύεται, τελικά, και ο ανεμβολίαστος.

Πολύ σύντομα αποκαλύφθηκε το σκοτεινό παρασκήνιο της «έρευνας». Ο επικεφαλής της Α. Wakefield είχε λάβει γενναία χρηματοδότηση από γονείς αυτιστικών παιδιών. 3.500.000 λίρες. Για τον εαυτό του είχε κρατήσει μισό εκατομμύριο. Με τα υπόλοιπα, οι δικηγόροι είχαν «λαδώσει» πέντε ερευνητές της ομάδας, καθώς και τον ελεγκτή – διορθωτή του περιοδικού Lancet, για να δεχθεί την έρευνά τους. Το κίνητρο της ιστορίας; Οι δικηγόροι είχαν υποσχεθεί στους γονείς των αυτιστικών παιδιών την μαζική έγερση υψηλών χρηματικών αξιώσεων κατά του Αγγλικού Δημοσίου και του ΕΣΥ της Αγγλίας.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι παραπέρα αναλύσεις και τα επιχειρήματα που διασταυρώθηκαν. Τον Φεβρουάριο 2004, το περιοδικό Lancet απολογήθηκε στο αναγνωστικό του κοινό. Μίλησε για «τραγικό λάθος» και δήλωσε ότι «έπρεπε να μην είχε ποτέ δημοσιευθεί». Το 2010 το αφαίρεσε από τον κατάλογο των δημοσιεύσεών του. Οι 10 από τους 13 ερευνητές ανακάλεσαν τις υπογραφές τους και ο Ιατρικός Σύλλογος Αγγλίας αφαίρεσε από τον A. Wakefield την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.

Έχουν ήδη δημοσιευθεί 30 έρευνες διαφορετικών ομάδων και χωρών. Από αυτές προκύπτει αβίαστα ότι δεν υπάρχει σχέση εμβολίου και αυτισμού. Το υπόβαθρο, όμως, μιας υποκουλτούρας εμβολιοφοβικών γονέων έχει ήδη οικοδομηθεί. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ στην Ελλάδα έχουν εκπέμψει SOS. Αυξάνονται οι γονείς που εκφράζουν δυσπιστία για τον εμβολιασμό των παιδιών τους.

Στην Ελλάδα, τον τελευταίο καιρό, εμφανίστηκαν 196 κρούσματα ιλαράς. Μιας ασθένειας, που πολλές γενιές δεν την γνώρισαν ποτέ. 30 από αυτά εμφανίστηκαν την τελευταία βδομάδα. Ανάμεσά τους και μεγάλοι. 2 παιδιά είναι στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας μεγάλου νοσοκομείου, με εγκεφαλίτιδα. Το ΚΕΕΛΠΝΟ δηλώνει: το 30% των περιστατικών εμφανίζει περισσότερες από μία επιπλοκές. Κρούσματα ιλαράς έχουμε ακόμα και σε γιατρούς. Στην Ευρώπη τα κρούσματα ανήλθαν σε 14.000. Μέσα σε έναν χρόνο!

Θα μπορούσε το πρόβλημα να αφορούσε τα παιδιά, τους γονείς τους και την ιατρική κοινότητα. Και οι υπόλοιποι από εμάς να επιδεικνύαμε την αυτονόητη κοινωνική μας υποχρέωση, της αλληλεγγύης. Δυστυχώς, μας αφορά όλους. Όχι περιοριστικά για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας.

Το φαινόμενο αυτό εντάσσεται σε ένα γενικότερο φαινόμενο. Μιας υποκουλτούρας που πάει πίσω 200 χρόνια. Με πολλούς, κατά καιρούς, πρωταγωνιστές και λαμπαδηφόρους. Αυτή, όμως, η υποκουλτούρα, η σημερινή, αποτελεί μέρος ενός εξαιρετικά διαβρωτικού κοινωνικού, ιδεολογικού και, τελικά, και πολιτικού λαϊκισμού. Περισσότερα κοινωνικά στρώματα, ανεξάρτητα εισοδηματικού ή μορφωτικού επιπέδου, ρέπουν σε έναν ανορθολογισμό, που τείνει να κυριαρχήσει στις ώρες λήψης κρίσιμων προσωπικών, συλλογικών ή και εθνικών αποφάσεων.

Ας μην ξεχνάμε! Ένας στους τέσσερις Έλληνες πιστεύουν, μαζί με τον Πάνο Καμμένο, ότι μας ψεκάζουν. Από τον ουρανό. Ας μην ξεχνάμε! Στις κατά καιρούς εκρήξεις ενός παραληρηματικού αντιευρωπαϊσμού, από τη συντηρητική Δεξιά ως τη «ριζοσπαστική» Αριστερά, οι περισσότεροι μεταθέσαμε την ευθύνη του δημοσιονομικού εκτροχιασμού στους «κακούς ξένους». Κανένα μερίδιο ευθύνης δεν επιφυλάξαμε στο δικό μας χώρο. Προσωπικό, συλλογικό και εθνικό.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here