Ο διπλός ρόλος των ΜΚΟ

0
74

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Μαζί με τις πολιτικές ανακατατάξεις και τους εμφυλίους πολέμους που άρχισαν στη δεκαετία του 1990 αναπτύχτηκαν οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις  (Μ.Κ.Ο) κάτω από το ιδεολογικό ανθρωπιστικό πρόσταγμα  με την οικονομική βοήθεια πολυεθνικών εταιρειών και  με απόφαση της  Επιτροπής Υπηρεσίας Ανθρωπιστικής Βοήθειας (ECHO) όπου η   Ευρωπαϊκή Ένωση  υποχρέωσε τις χώρες – μέλη της να δαπανούν το 0,21% του ΑΕΠ σε αναπτυξιακή ανθρωπιστική βοήθεια σε χώρες που το έχουν ανάγκη και χρησιμοποιήθηκε  ως ένα  εργαλείο πολιτικής επιρροής και ανεπίσημης διπλωματίας μέσω ποικίλων δραστηριοτήτων. Ο αριθμός δράσης τους είναι εντυπωσιακός όταν υπάρχουν σε 150 χώρες  με σκοπό  την πραγματοποίηση της κοινοτικής συνεργασίας, της κοινωνικής σύγκλισης, για την ανάπτυξη , την προστασία του περιβάλλοντος, τα ανθρώπινα δικαιώματα κ.α.  Την πρωτιά στην Ε.Ε  την έχει η χώρας μας, με πάνω από 700 οργανώσεις (για 49  και έχει επέμβει για οικονομικά σκάνδαλα ο εισαγγελέας) ενώ σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες ο αριθμός είναι πολύ μικρότερος π. χ στην Ολλανδία υπάρχουν μόνο 200.

Ο ρόλος αρκετών από αυτές τις οργανώσεις είναι καθαρά πολιτικός, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα οικονομικών παραγόντων. Στη δεκαετία του 1990, στη γειτονική μας περιοχή, όπως τα Βαλκάνια, η δράση τους ήταν σκοτεινή, υποδηλώνοντας ξεκάθαρα για ποιών τα συμφέροντα δούλευαν. Ειδικά στην εποχή της διάλυσης της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, ώστε να ανοίξει ο δρόμος, για την επέλαση των Η.Π.Α και της Γερμανίας, με βασικό όπλο τον εθνικισμό, την ανεξαρτησία των κρατών μελών που συμμετείχαν στην  ομοσπονδίας και στη συνέχεια την οικονομία. Το ίδιο έγινε με την «πορτοκαλί» επανάσταση στην Ουκρανία για να αποχωρίσει από τη Ρωσική επιρροή. Το 2000 εκπρόσωπος του Γιασέρ Αραφάτ καταγγέλλει ότι: «δραστηριοποιούνται στα κατεχόμενα  παλαιστινιακά εδάφη ύποπτες Μ.Κ.Ο που προωθούν δήθεν τη φιλία Ισραηλινών και παλαιστινίων»  Μήπως αυτή η τακτική μας θυμίζει το τι έγινε  στην Κύπρο, για το σχέδιο Ανάν; ( οι Η.Π.Α ξόδεψαν αρκετά εκατομμύρια δολάρια για την δημιουργία Μ.Κ.Ο και την εξαγορά μέσων ενημέρωσης. (αποκάλυψη που έκανε ο Μ. Ιγνατίου στην εφημερίδα Έθνος το 2010 με αποδείξεις).

Καθίσταται πλέον ευρύτερα αντιληπτό πως μέσω των Μ.Κ.Ο υπηρετείται ο εθνικός αποχρωματισμός εθνικά ομοιογενών κρατών , ώστε να είναι πιο προσαρμόσιμα στις επιταγές των αγορών για την απογύμνωση των πολιτιστικών ιστορικών παραδόσεων, την ενιαία παιδεία, του θρησκευτικού δόγματος, της εθνικής ταυτότητας, την πλήρη ιδιωτικοποίηση του κρατικού μηχανισμού, καταργώντας τα κρατικά βιομηχανικά μονοπώλια, την απαξίωση τις μικρής ιδιοκτησίας, ακόμη να ελέγχουν  την παραγωγή των αγαθών, και την κοινωνική και πολιτικής ένταξη των μεταναστών – προσφύγων στη χώρες που βρίσκονται, κάτι που υφίσταται σήμερα η χώρα μας από τα σχέδια ΗΠΑ και Γερμανίας, που έχουν επιδοθεί σε παρασκηνιακό αγώνα για το ποιος θα κυριαρχήσει τις επόμενες δεκαετίες στην εξελισσόμενη αποικία.

Επίσημα καθημερινά διαπιστώνεται εύκολα η εκδούλευση που προσφέρουν πολλές Μ.Κ.Ο στην εμπέδωση της ότι η μόνη λύση είναι η κατάργηση του κρατικού καταστατικού χάρτη, των κρατικών μηχανισμών για να υπάρξει ανταγωνισμός και ανάπτυξη.

Θέσεις ορισμένων Μ.Κ.Ο συμπίπτουν απόλυτα με τις διακηρυγμένες επιδιώξεις των ισχυρών . Θα είναι αφελές να πιστέψει κάποιος πως αυτές αγωνίζονται για τη δημοκρατία και τον ανθρωπισμό, όταν χορηγεί τους είναι οι πλανητικοί οικονομικοί παράγοντες και ενδεχομένως και οι μυστικές υπηρεσίες.

Στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε έκρηξη  δράσης ελληνικών και ξένων Μ.Κ.Ο , ορισμένες  από τις οποίες λειτουργούν ανιδιοτελώς στη βάση του εθελοντισμού και ανθρωπισμού και προσέφεραν έργο, αλλά ανάμεσα σ’ αυτές πιάνονται και αυτές που συνεργάζονται με συγκεκριμένους χορηγούς και   λαμβάνουν απίστευτα ποσά, που προκαλούν την κοινή γνώμη, για τα ανθρωπιστικά και οικονομικά σκάνδαλα τους. Δεν φτάνει μόνο αυτή η συμπεριφορά τους, αλλά  συκοφαντούν  την  Ελλάδας, διεθνώς, με καταγγελίες ότι καταπατούνται τα δικαιώματα των μεταναστών – προσφύγων, αλλά δεν κάνουν μόνο αυτό, μιλούν  για μειονότητες  που ζουν στην Ελλάδα και καταπιέζονται, από το ρατσιστικό κράτος όπως η ανύπαρκτη «Μακεδονική» μειονότητα, οι  Έλληνες μουσουλμάνοι στη Θράκη, οι Τσάμηδες κ.α. Ο επιλεκτικός «ανθρωπισμός τους» δεν ασχολείται π.χ για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου, για τους Βόρειο Ηπειρώτες που διώκονται από την Αλβανική κυβέρνηση.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε  τα σκάνδαλα αυτών των οργανώσεων, όπως μια τουρκική Μ.Κ.Ο  που δραστηριοποιείται στα νησιά μας για τους πρόσφυγες απαίτησε να αφαιρεθεί από τον τρούλο των εκκλησιών ο σταυρός.

Το ερώτημα  είναι σε ποιους  είναι χρήσιμες  οι Μ.Κ.Ο ή είναι ένα καινούργιο  είδος υπερεθνικού ελέγχου κρατών, κοινωνιών και τη χειραγώγηση  των μαζών; Πως συμφωνούν  με την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης και υιοθετούν την κατάργηση των εθνών – κρατών, την ελεύθερη διακίνηση  ανθρώπων και κεφαλαίων. Η απάντηση μένει στην κρίση  των αναγνωστών μας.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here