Τα λάθη του ΔΝΤ και της ΕΚΤ πληρώνουν οι ευρωβουλευτές

0
225

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Τα οικονομικά μέτρα που επέβαλαν και επιβάλουν τα άτυπα όργανα όπως το Γιουρογκρούπ, στους πολίτες των κρατών μελών, δεν αφορούν μόνο την οικονομία. Θέτουν κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρώτο ζήτημα οι οργανισμοί στους οποίους οι κυβερνήσεις φαίνεται να έχουν παραχωρήσει την οικονομική τους κυριαρχία, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι Οίκοι αξιολόγησης, δεν διαθέτουν κάποια πολιτική νομιμοποίηση από τους λαούς των κρατών μελών της Ε.Ε .

Εξάλλου καταδείχθηκαν ανίκανοι τόσο στο να κατανοήσουν τις πραγματικές αιτίες της κρίσης όσο και να σχεδιάσουν αποτελεσματικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπισή της. Πως εξηγείται η στάση υπακοής που τηρούν απέναντι τους οι κυβερνήσεις; Τελικά χρειάζεται να αναρωτηθούμε ποια πολιτική έκβαση θα μπορούσαν να έχουν μεσοπρόθεσμα τα οικονομικά μέτρα που ζήτησαν και ζητούν να εφαρμοστούν (μέτρα που και οι ίδιοι κατά καιρούς δήλωσαν ότι είναι λάθος αλλά θα εφαρμοστούν.

Τόσο η ιστορία του εικοστού αιώνα (κρίση του κραχ του 1929 εμφανίστηκε ο ναζισμός – φασισμός) όσο και πολλές πρόσφατες ενδείξεις , τα ακροδεξιά νεοναζιστικά μορφώματα να επιβιώνουν και να συμμετέχουν σε κυβερνήσεις με πιθανή έκβαση να κυριαρχήσουν σε αυτές τις ευρωεκλογές αν δεν παρθούν σοβαρά πολιτικά μέτρα.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν μπόρεσε να αντιληφθεί από το 2008 την κρίση και να αξιολογήσει την πτώση των ισολογισμών του χρηματοπιστωτικού τομέα, τη φούσκα της αγοράς ακινήτων, το σκιώδες τραπεζικό σύστημα. Με αυτά τα διαπιστευτήρια του Δ.Ν.Τ επιβλήθηκαν στις χώρες του Νότου τα σκληρά μέτρα: περικοπές στους δημόσιους προϋπολογισμούς, καταιγιστικές ιδιωτικοποιήσεις και η κατάργηση θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ) με τη συμφωνία του Μάαστριχτ , επιβάλουν ένα μοναδικό στόχο: οφείλει να συγκρατεί τον πληθωρισμό κάτω από το 2%. Παρ’ όλο που στους Ηλεκτρονικούς υπολογιστές έβλεπαν τους δραματικούς δείκτες: την ανεργία στα ύψη, την αστάθεια στην εργασία, την αύξηση των ανισοτήτων, τη διάλυση του δημοσίου τομέα και την δραματική μείωση σε μισθούς και συντάξεις. Ενώ το χρηματοοικονομικό σύστημα και η ελίτ των συμβούλων τραπεζών και οίκων που προκάλεσαν την κρίση μέχρι τώρα είναι ανέγγιχτοι, από κάθε σοβαρή μεταρρύθμιση ή τιμωρία για τις ευθύνες τους από τα όργανα της Ε.Ε. Γιατί ο στόχος της Ε.Κ.Τ είναι η σταθεροποίηση των τιμών και όχι η επιβίωση των πολιτών.

Οι Οίκοι αξιολόγησης , για τους ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μαζί με ορισμένα μέσα ενημέρωσης θεωρούνταν «θεοί» και ήταν τρομοκρατημένοι να μη αλλάξουν τα τρία Α. Τα μέσα ενημέρωσης σε κάθε ανακοίνωσή τους πρόβαλαν ότι η αλλαγή του ενός Α, θα είναι καταστροφή και για να σωθούν πρέπει να προχωρήσουν στις μεγάλες περικοπές των δημοσίων δαπανών και στις ιδιωτικοποιήσεις.

Στην ουσία αυτό δεν ήταν αληθινό και ο φόβος των κυβερνήσεων απέναντι στους οίκους αξιολόγησης φαίνεται να ήταν ή αφελής ή πολιτικά ύποπτος.

Μετά από τη συνθήκη των Βερσαλλιών το 1919 στην οποία συμμετείχε ο Κέυνς ως οικονομολόγος γράφει στο βιβλίο του «οικονομικές συνέπειες της Ειρήνης» το 1920: « Η πολιτική να περιορίσουμε τη Γερμανία στη σκλαβιά για μια γενιά, να υποβαθμίσουμε τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπινων υπάρξεων και να στερήσουμε την ευτυχία από ένα ολόκληρο έθνος θα έπρεπε να θεωρείται απεχθής και μισητή…αν δεν είναι και ο σπόρος της καταστροφής ολόκληρης τη πολιτισμένης ζωής της Ευρώπης…» . Ο Κέυνς εντυπωσιάστηκε από την πολιτική απόφαση των μέτρων και σκέφτηκε τις συνέπειες για τη δημοκρατία, τα σκληρά εκείνα μέτρα που ούτε λίγο ούτε πολύ μοιάζουν με τα σημερινά που επέβαλαν στο Νότο τα άτυπα όργανα της Ε.Ε.

Οι σημερινοί υποψήφιοι Ευρωβουλευτές μιλάνε για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς να μας λένε με ποιο τρόπο θα επανορθώσουν τα τραγικά λάθη των προηγουμένων ευρωβουλευτών και τι θα κάνουν με τα άτυπα όργανα που αδιαφορούν για τα όσα αποφασίζονται στο κοινοβούλιο όπως έγινε π.χ με τη Ειδική Επιτροπή του Ευρωκοινοβουλίου που χαρακτήρισαν τα μέτρα της τρόικας ως « χασάπηδες» των λαών του Νότου; Και ποιο είναι το προγράμματα στο νέο κοινοβούλιο, για να μη επαναληφθούν τέτοιες καταστάσεις σκληρής λιτότητας που θα ανοίγουν το δρόμο στα νεοναζιστικά πολιτικά μορφώματα να καταργήσουν τη δημοκρατία.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here