Οι δημαγωγοί και η παραπλάνηση του Λαού

0
167

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Η δημαγωγία στις μέρες μας έχει φθάσει στο αποκορύφωμα της. Σε μια προσπάθεια να παραπλανήσουν τους πολίτες για να κερδίσουν κάποιους πόντους ορισμένοι πολιτικοί που τρέφονται από την δημαγωγία και να κερδίσουν ίσως πάλι την εξουσιαστική τους θέση.

Δημαγωγός είναι αυτός που «μιλάει» πολύ και για μεγάλο χρονικό διάστημα (χωρίς να λέει τίποτα), με δυνατή φωνή. Καταγγέλλει  τον αντίπαλο του, τον προκαλεί, τον δαιμονολογεί, τον συκοφαντεί με όλες απωθητικές λέξεις που συνήθως τις επινοεί για να τον συντρίψει, παίρνει τις θέσεις του αντιπάλου για να τις αντιστρέψει, χρησιμοποιεί λαϊκιστική ρητορεία, με κοινοτοπίες διανθισμένες ακόμη και με σεξουαλικές λέξεις, δίνει τόνο στο ότι συνδιαλέγεται με ανύπαρκτα πρόσωπα κύρους, τονίζει το λόγο του με τα συνθήματα του ακροατηρίου του.

Η δημαγωγία έχει προχωρήσει πολύ από τη εποχή του Μακιαβέλι. Ο δημαγωγός καταγγέλλει την παρακμή του συστήματος, την ηθική σήψη, για όλα φταίνε οι εκπρόσωποι των θεσμών και οι ξένες παρεμβάσεις. Βλέπει παντού σκάνδαλα, αυξημένη εγκληματικότητα, μεγαλοποιεί τις απλές πράξεις και επικεντρώνεται στη φοβία, της ανασφάλειας των πολιτών.

Ο δημαγωγός είναι αδιάφορος απέναντι στα στοιχεία που δείχνουν πρόοδο, την ανάπτυξη της χώρας του, την μείωση της ανεργίας, και ακολουθεί το δόγμα της παραπληροφόρησης της καταστροφής και της εξαθλίωσης του λαού της χώρας. Αυτό το σύστημα εντάσσετε στα ολοκληρωτικά δικτατορικά καθεστώτα.

Ο δημαγωγός δεν απευθύνεται στη λογική , στην κρίση, αλλά στο σημείο του εγκεφάλου όπου φαίνεται πως εδράζονται στα πιο χαμηλά ένστικτα «λέει ανοιχτά εκείνα που εσείς πιστεύετε κρυφά». Εξ ου και αυτή η έλξη της βίας, το συνεχές κάλεσμα για λυντσάρισμα, για απόρριψη της διαφοράς, για πόλεμο των φυλών και των τάξεων, η ύμνηση της ποινής, το μίσος του άλλου, η προώθηση της δυσαρέσκειας και η εξιδανίκευση του πόθους.

Ο δημαγωγός απλοποιεί τη διαλεκτική του με δυαδικές αιτιάσεις π.χ «ένα εκατομμύριο μετανάστες ίσον ένα εκατομμύριο άνεργοι», «όταν έρθουμε στη κυβέρνηση δεν θα υπάρχουν φτωχοί γιατί θα φορολογήσουμε του πλούσιους» και χωρίζουν τις κοινωνικές ομάδες σε ηθικές και ανήθικες» και ότι άλλο που μπορεί να προκαλέσει το ενδιαφέρον του ακροατηρίου τους. Επιπλέον ο δημαγωγός, γίνεται και μάγος που υπόσχετε πάντα τον ουρανό με τα άστρα, ότι θα φτιάξει γεφύρια σε πόλεις που δεν υπάρχουν ποτάμια, και θα λύσει όλα τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών, θα μειώσει τους φόρους, θα αυξήσει τους μισθούς και τις συντάξεις, θα μειώσει τα κρατικά ελλείμματα, θα νοικοκυρέψει το κράτος θα επαναφέρει τη κανονικότητα στη χώρα υπονοώντας ότι θα γυρίσει στο χαμένο παράδεισο, που τα λάθη τους οδήγησαν την κοινωνία στη χρεοκοπία.

Ο δημαγωγός αντιτάσσετε εξ ορισμού σε μια πραγματικότητα που αποτελείται από απρόβλεπτα γεγονότα, όπως η αστάθεια, η ανασφάλεια, οι ταραχές, η εγκληματικότητα, τάξη των πραγμάτων, θα σταματήσει την ανομία, την αξιοκρατία και μαζί μια υγιής ανυποχώρητη καταστολή δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό όραμα ασάφειας.

Δε θα έπρεπε ωστόσο να κάνουμε λάθος παρακολουθώντας αυτό το μικρό κατάλογο ότι οι δημαγωγοί είναι οπαδοί ενός κλειστού συστήματος, στο οποίο η δημαγωγία αποτελεί όχι μόνο την τεχνική, αλλά και την ουσία και τον στόχο της μαζοποίησης των κοινωνιών. Έτσι ο φασισμός και νεοναζισμός αποτελούν συστήματα που παραπλανούν  τον κόσμο για να τον κάνουν όργανο του δικού τους δόγματα, καταργώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα και απαξιώνουν την δημοκρατική ποιότητα ως πολίτευμα.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here