Η δυναμική της περιφερειακής αποκέντρωσης και ανάπτυξης Προς ενα περιφερειακό συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση και ανάπτυξη της Κρήτης

0
88

Γράφει ο Απόστολος Λουλουδάκης,Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Χερσονήσου,μέλος του ΔΣ της ΚΕΔΕ

ΒΗΜΑ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

Σαν να μην έχει συμβεί τίποτα σε αυτό τον τόπο τα τελευταία χρόνια και η ζωή κυλά κανονικά όπως και πρώτα. Τα πρόσωπα αλλάζουνε, τα ονόματα
επίσης, τα επώνυμα κάποιες φορές παραμένουν τα ίδια. Οι νοοτροπίες, οι
πολιτικές συμπεριφορές, ο πολιτικαντισμός σε πιστή αντιγραφή της
ένδοξης εποχής που οδήγησε την χώρα στην χρεωκοπία, στην ανυποληψία
και φόρτωσε τις επόμενες γενιές με δυσβάστακτα βάρη, αναπαράγεται
χωρίς ίχνος ιστορικής συνείδησης και ευθύνης.

Η θεσμική καθυστέρηση σε σχέση με τα σύγχρονα κράτη, που αφορά την κοινωνική οργάνωση, την παραγωγική διάρθρωση, την δημόσια διοίκηση, την δημοκρατική και
διακριτή λειτουργία των εξουσιών, την θωράκιση του Δημοσίου
συμφέροντος από τα οργανωμένα συμφέροντα και την ασυδοσία της
κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής ελίτ, ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας του
κράτους και μια σειρά από αθεράπευτες παθογένειες που έχουν μπλοκάρει
τις δημιουργικές παραγωγικές δυνατότητες της Ελλάδας για να ανακάμψει
και να επανέλθει στην κανονικότητα, έχουν αλυσοδέσει το μέλλον της
χώρας .

Θα γίνει περιφερειακό συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση και
ανάπτυξη της Κρήτης σε λίγες μέρες με τον Πρωθυπουργό στα πλαίσια της
οργάνωσης ανάλογων συσκέψεων σε όλες τις περιφέρειες της χώρας με
κεντρικό περιεχόμενο την περιφερειακή ανάπτυξη και τους βασικούς
άξονες της παραγωγικής ανασυγκρότησης ως μια διαδικασία που θα κινηθεί
αυστηρά εντός ενός εθνικού σχεδίου οικονομικής ανάπτυξης και
αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της κάθε περιφέρειας
χωριστά. Με βάση την εμπειρία των προηγούμενων στην Κεντρική Μακεδονία
και στην Στερεά Ελλάδα  θα έπρεπε να υπάρξει συντονισμός και σοβαρή
προετοιμασία των φορέων της Κρήτης για να συζητηθεί σε βάθος το
αναπτυξιακό έλλειμμα του νησιού.

Το μήνυμα που πρέπει να πάρει το κεντρικό κράτος από αυτό το διάλογο
είναι ουσιαστικά η δυναμική της περιφερειακής αποκέντρωσης και
ανάπτυξης και η συμβολή της στην προσπάθεια για έξοδο από την κρίση. Ο
λειτουργικός κύκλος  του κεντρικού κράτους όπως λειτούργησε μέχρι
σήμερα έχει οριστικά τελειώσει και ο υπερσυγκεντρωτικός χαρακτήρας του
σε συνδυασμό με τις αναχρονιστικές του δομές, την συντεχνιακή του
οργάνωση και τα πελατειακά δίκτυα υποστήριξης του, αποτελεί ένα από
τους βασικούς συντελεστές της Ελληνικής χρεωκοπίας και ο
σημαντικότερος ίσως της αδυναμίας επανεκκίνησης της οικονομίας.

Η διαφθορά, η γραφειοκρατία, η χαμηλή παραγωγικότητα του δημοσίου τομέα,
είναι τα παράγωγα αποτελέσματα των δομικών δυσλειτουργιών του
Ελληνικού κράτους με ισχυρές ιστορικές καταβολές και ο αποτρεπτικός
παράγοντας παραγωγικών επενδύσεων. Ο εναγκαλισμός του χρεοκοπημένου
Ελληνικού αστισμού με το συγκεκριμένο κρατικό μόρφωμα είναι η βασική
ιστορική παράμετρος της ανισόρροπης ανάπτυξης, της έλλειψης
ολοκληρωμένου σχεδιασμού σε περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο, του
θεσμικού και Δημοκρατικού ελλείμματος ,της αδυναμίας της Ελληνικής
οικονομίας να ανταποκριθεί στους σκληρούς όρους του διεθνούς
ανταγωνισμού.

Παρά την σοφία του συνταγματικού νομοθέτη να προβλέψει
την αναγκαιότητα εξειδικευμένων πολιτικών για τις ορεινές και
νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας (Η Ελλάδα είναι η πλέον ορεινή χώρα
της Ευρωζώνης και διαθέτει το μεγαλύτερο νησιωτικό σύμπλεγμα σε όλη
την Ευρώπη) μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμία σοβαρή προσπάθεια σε
αυτή την κατεύθυνση.

Εντελώς αποσπασματικά κατασπαταλήθηκαν πόροι από Ευρωπαϊκά προγράμματα
χωρίς σχεδιασμό και εναρμόνιση με τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες. Μετά την
θεσμοθέτηση των ολοκληρωμένων Μεσογειακών Προγραμμάτων από την
Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπήρξε καμία σοβαρή πολιτική παρέμβαση και σοβαρές
συμμαχίες στα Ευρωπαϊκά όργανα για ουσιαστικές συγκλίσεις. Η χώρα όλο
και απέκλινε περισσότερο από την Ευρωπαϊκή της προοπτική όσο
προσπαθούσε ανορθόδοξα να αναπαράγει το αναχρονιστικό κρατικό μόρφωμα
και τις λειτουργίες του. Η φαντασία του πολιτικού συστήματος
εξαντλούσε τα όρια της στην ικανότητα να διαχειρίζεται με
κουτοπονηριές παλαιοκομματικού τύπου τα προβλήματα της Ελληνικής
Κοινωνίας.

Το πολιτικό προσωπικό και η οργανωτική δομή των κομματικών
μηχανισμών έχει πλήρως αντιστοιχηθεί στους όρους επιβίωσης και
αναπαραγωγής του συγκεντρωτικού κρατικού μοντέλου. Ο πολιτικός και
οικονομικός συντηρητισμός στην Ελλάδα σιτίζεται και τροφοδοτείται
διαχρονικά από το κεντρικό κράτος και αυτός είναι ο λόγος που όταν
στερηθεί την διαχείριση του καταφεύγει στον ακραίο λαϊκισμό, στην
επίκληση των ιερών συμβόλων του Έθνους στις προφητείες, στην
κινδυνολογία, στα ατέλειωτα ταξίδια σε κάθε γωνία της γης, σήμερα
περιπλανάται από την Βενεζουέλα και την Κορέα στις όχθες της Βαλτικής
για να δικαιολογήσει τις ευθύνες του για τις καθυστερήσεις, για το
καθεστώς της κλεπτοκρατίας και καταλήστευσης του κοινωνικού πλούτου
της πατρίδας μας.

Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο της αδυναμίας της
οικονομίας να φύγει από την στασιμότητα και τον οικονομικό μαρασμό,
δηλαδή ενώ ο ιδεολογικός προσανατολισμός θεωρητικά του συντηρητικού
χώρου είναι προς τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας, στην πράξη η
επιβίωση του εξαρτάται από την ενασχόληση του με την κρατική
διαχείριση και τις μεσολαβήσεις του προς υποστήριξη της κρατικοδίαιτης
επιχειρηματικότητας.

Εδώ είναι η πρόκληση προς την σημερινή Κυβέρνηση εάν θα αποφύγει την
παγίδα της αφομοίωσης και ταύτισης της από το κράτος και τους
διαπλεκόμενους παρασιτικούς μηχανισμούς όπως συνέβη με το ΠΑΣΟΚ η εάν
θα τολμήσει την μεγάλη τομή της αποκέντρωσης, της μεταρρύθμισης του
κράτους της διάθεσης χώρου στην τοπική αυτοδιοίκηση και σε άλλες
μορφές Συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Η αριστερά ιστορικά στο σύνολο της, διώχθηκε από αυτό το κράτος ως φορέας ιδεολογίας και ως φυσικά πρόσωπα και πολλές φορές συνεργάστηκε με πολιτικές ομάδες και προσωπικότητες του αστικού πολιτικού χώρου, ταυτίστηκε με τους αγώνες του Ελληνικού
λαού για Δημοκρατία, ομαλή λειτουργία του κοινοβουλευτισμού, Εθνική
Ανεξαρτησία, σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εδραίωσης και
επέκτασης του κοινωνικού κράτους, για δωρεάν παιδεία.

Συνέδεσε την ιστορική της ανάπτυξη και ύπαρξη στην Ελληνική πραγματικότητα όχι τόσο
στα ταξικά της χαρακτηριστικά όπως έγινε με την Ευρωπαϊκή Αριστερά,
αλλά πολύ περισσότερο στη έντονη παρουσία της και συμβολή στην Εθνική
Αντίσταση, την σταθερή υποστήριξη με μετωπικά σχήματα ζητημάτων
αστικο-δημοκρατικής πατριωτικής κατεύθυνσης, διεύρυνσης των
Δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών μια που αναφερόμαστε για μια
περίοδο πολιτικών εκτροπών, κοινοβουλευτικών και στρατιωτικών
πραξικοπημάτων, ασύδοτης δράσης του παρακράτους με ωμές παρεμβάσεις
του ξένου παράγοντα στην πολιτική ζωή .

Πόσο υπερήφανος μπορεί να νοιώσει ο οιοσδήποτε Πρωθυπουργός αυτής της
χώρας που το αναχρονιστικό της θεσμικό πλαίσιο απαιτεί την
επικοινωνιακού χαρακτήρα παρουσία του για την αντιμετώπιση της κάθε
είδους φυσικής καταστροφής, ή την παρέμβαση του για την επιδιόρθωση
του στεγάστρου ενός γηπέδου. Πόσο υπερήφανος μπορεί να νοιώσει για την
παραπαιδεία, την μετανάστευση του επιστημονικού της δυναμικού,  την
χωροταξική και πολεοδομική της οργάνωση, και άλλες σοβαρές παθογένειες
μέχρι τα πιο απλά πράγματα, του να μην μπορούν να εισπράξουν τα
νοσηλεία τα δημόσια νοσοκομεία, και τις τροχαίες παραβάσεις το κράτος,
από τους  τουρίστες.

Η σημερινή συγκυρία, της διαχείρισης της πιο σοβαρής κρίσης που έχει
περάσει η χώρα μας μεταπολεμικά, μιας πολυεπίπεδης χρεωκοπίας, από ένα
κόμμα της αριστεράς απροετοίμαστο να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες
αλλά με σαφείς αλλεπάλληλες εντολές του Ελληνικού λαού που και σήμερα
απολαμβάνει σιωπηρά την εμπιστοσύνη του, παρά τις κάλπικες
δημοσκοπήσεις και τον λαϊκισμό των πρωταγωνιστών της Ελληνικής
τραγωδίας απαιτεί από τον Πρωθυπουργό γρήγορες και σοβαρές αποφάσεις
για επιτάχυνση του Κυβερνητικού έργου και κυρίως στην κατεύθυνση της
επανεκκίνησης της οικονομίας.

Η διαδικασία που έχει προκριθεί των περιφερειακών συνεδρίων θα έχει
θετικό αποτέλεσμα μόνο στον βαθμό που υπερβεί την μορφή και τον
χαρακτήρα των αναρίθμητων ημερίδων, διασκέψεων, με μόνιμο
επιστρατευμένο ακροατήριο 30 έως 50 ατόμων, με κατασπατάληση πόρων που
σκοπό είχαν να καλύπτουν επικοινωνιακές ανάγκες του φαύλου πολιτικού
συστήματος και να καλλιεργούν αυταπάτες στους πολίτες.

Ειδικά στην Κρήτη το έργο έχει παιχτεί πολλές φορές και αισθητικά
τουλάχιστον στο βαθμό που θα εκφυλιστεί η διαδικασία στην σημερινή
συγκυρία, γίνεται και επικίνδυνο. Το πρόσφατο παράδειγμα της
συνδιάσκεψης της αξιωματικής αντιπολίτευσης με θέμα τα τροχαία στην
Κρήτη, πέρα από το υποκριτικό στοιχείο και την παράλειψη απόδοσης των
πολιτικών ευθυνών για την έλλειψη υποδομών, εστίασε στη προσχηματική
εμπλοκή της κοινωνικής συλλογικής ευθύνης του τρόπου οδήγησης και των
αντικοινωνικών συμπεριφορών, απόκτημα και αυτό της εποχής της
ψευδεπίγραφης ευημερίας, λες μια που μιλάμε για την Κρήτη αυτό
προέκυψε αυτόνομα χωρίς την πολιτική κάλυψη της παραβατικότητας.

Η συγκεκριμένη ημερίδα ανέδειξε ένα νέο στοιχείο την υποχώρηση της
πολιτικής, του ορθολογικού και κοστολογημένου σχεδιασμού, της
ρεαλιστικής προσέγγισης του προβλήματος της εξεύρεσης πόρων και
χρηματοδοτικών εργαλείων, της έλλειψης συλλογικής προσπάθειας και
συν-αντίληψης, και κινήθηκε μέσα στα στενά πλαίσια του λαϊκίστικου
κομματικού λόγου. Η αντικατάσταση του συλλογικού υποκείμενου που αφορά
την κομματική λειτουργία της ΝΔ και η ανάγκη κοινής συμπόρευσης με
άλλους θεσμικούς φορείς όπως την Περιφέρεια, τους Δήμους, τα
Επιμελητήρια τους παραγωγικούς φορείς υποκαθίσταται από την
εγωκεντρική αντίληψη και νοοτροπί του νέου αρχηγού που θέλει να
εμφανίζεται ότι δεν είναι τόσο ανάλγητος, αναποτελεσματικός, και
άχρηστος όπως τους προηγούμενους. Αντί το πρόσφατο παρελθόν και η
κρίση να διδάσκει και να διαφοροποιεί τον πολιτικό λόγο στο σύνολο του
σε πιο σύγχρονες μορφές, ανακαλύπτουν κάποιοι τις εποχές του μεσαίωνα
και του απολυταρχισμού.

Επειδή και άλλοι προσπάθησαν να επενδύσουν στο συναίσθημα και στις
ευαισθησίες ενός περήφανου λαού, με απίστευτη ανευθυνότητα, δημαγωγία,
με πρόθεση την υφαρπαγή του ψήφου και το έργο παίζεται εδώ και χρόνια,
χωρίς αποτέλεσμα καλό είναι οι τοπικοί φορείς να αναλάβουν την
πρωτοβουλία των κινήσεων σε όλα τα επίπεδα που αφορούν το αναπτυξιακό
έλλειμμα της Κρήτης και να σταματήσει επιτέλους η εκχώρηση του
δικαιώματος να σχεδιάζουμε και να αποφασίζουμε εμείς για τον τόπο μας
στον κάθε ουρανοκατέβατο σωτήρα.

Στο συνέδριο που θα γίνει στις επόμενες μέρες πρέπει να προκύψει το
συμπέρασμα της ανάγκης εκπόνησης ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού
σχεδιασμού για το νησί με χρονικό βάθος εικοσαετίας. Η αναβαθμισμένη
γεωστρατηγική θέση της Κρήτης σε σχέση με τις εξελίξεις στον
ενεργειακό τομέα και την άμεση εμπλοκή συγκεκριμένων περιοχών σημαίνει
επαναπροσανατολισμό των επιχειρησιακών σχεδίων των Δήμων. Το νέο
χωροταξικό Κρήτης που είναι ένα πολύτιμο αναπτυξιακό εργαλείο,
παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις και δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις
αναπτυξιακές κατευθύνσεις που απαιτούνται για ένα ευρύτερο χώρο που
φιλοδοξεί να μετασχηματίσει σε ενεργειακό κόμβο.

Ο νέος θαλάσσιος δρόμος του μεταξιού {Μία ζώνη, ένας δρόμος, } που
δημιουργεί δυο σημαντικούς πόλους, πύλες εισόδου – εξόδου, στον
Ελληνικό χώρο στον Πειραιά και στην Θεσσαλονίκη δεν καλύπτει τον
Θαλάσσιο Μεσογειακό χώρο. Η κομβική διασύνδεση με τον θαλάσσιο δρόμο
του μεταξιού αποτελεί στρατηγικής σημασίας στόχο και παρά τις πιθανές
αντιδράσεις που μπορεί να υπάρξουν, από αυτό εξαρτάται κατά πολύ το
μέλλον της Κρήτης. Ο συνολικός επανασχεδιασμός στη Βόρεια Ελλάδα
ειδικά η αναβάθμιση των λιμανιών της Καβάλας και της Αλεξανδρούπολης
και της σιδηροδρομικής τους διασύνδεσης με την Μαύρη θάλασσα θέτει
επιτακτικά το θέμα της θαλάσσιας σύνδεσης της Κρήτης και των νησιών
του Αιγαίου με αυτές τις περιοχές.Η κατασκευή του Λιμανιού του Νότου
πρέπει άμεσα να επανέλθει στο τραπέζι.

Η Δημιουργία Ζώνης καινοτομίας, τεχνολογίας και έρευνας μπορεί να
αποτελέσει τον πιο σημαντικό και προωθητικό παράγοντα επαναπατρισμού
Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού και υποστηρικτικό εργαλείο της
παραγωγικής ανασυγκρότησης. Μαζί με τη δημιουργία ειδικού τομέα
εξειδίκευσης στην ανάπτυξη του νησιωτικού χώρου να εξελιχθεί σε ένα
σημαντικό πόλο διασύνδεσης, επικοινωνίας και καινοτομίας στη Μεσόγειο.
Η αξιοποίηση της πρώην Αμερικανικής βάσης σε αυτή την κατεύθυνση θα
αναβαθμίσει την ευρύτερη περιοχή και την πόλη του Ηρακλείου. Υπάρχει η
δυνατότητα χρηματοδότησης από το πακέτο Junker. Σε συνδυασμό με το
ΙΤΕ, τα αλλά ερευνητικά κέντρα και τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά ιδρύματα
μπορεί να αποτελέσει την βαριά βιομηχανία τη Κρήτης.

Η αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία
αλλά αναγκαία για να απεγκλωβιστεί η τουριστική αγορά σταδιακά από το
ασύμφορο και αντιοικονομικό μοντέλο του μαζικού τουρισμού. Το
αεροδρόμιο του Καστελίου συμβάλει σε αυτήν την προσπάθεια αλλά δεν
αρκεί. Οι υπάρχουσες υποδομές οριακά μπορούν να εξυπηρετήσουν την υφιστάμενη κατάσταση με σοβαρές ελλείψεις.

Οι αναπλάσεις των τουριστικών περιοχών που θεωρούνται ελκυστικά τουριστικά θέρετρα
πρέπει άμεσα να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν, διότι ο ανορθόδοξος,
άναρχος και καταστροφικός σχεδιασμός από τον οποίο προέκυψαν θα τα
οδηγήσει σε οικονομικό μαρασμό. Η αντίστροφη πορεία έχει ήδη αρχίσει
σε πολλές περιοχές που θεωρούνται ναυαρχίδα του Κρητικού τουρισμού.

Η δημιουργία ενός επενδυτικού ταμείου σε επίπεδο όλης της περιφέρειας
Κρήτης όπως στην Κεντρική Μακεδονία αλλά με πιο διευρυμένο μετοχικό
σχήμα μπορεί να αποτελέσει την χρηματοδοτική ατμομηχανή για να
εξισορροπηθούν οι περιφερειακές ανισότητες που αφορούν ειδικά την
υστέρηση υποδομών συγκριτικά με την ηπειρωτική Ελλάδα. Το μεγάλο
πολιτιστικό και ιστορικό απόθεμα της Κρήτης, το πιο μεγάλο με διαφορά,
συγκριτικά με τα άλλα νησιά της λεκάνης της Μεσογείου μένει παντελώς
αναξιοποίητο. Ούτε ένα μνημείο του Μινωικού πολιτισμού βρίσκεται στην
λίστα της και εάν δεν υπάρξει άμεσα πρόβλεψη, θωράκιση, σοβαρές
παρεμβάσεις, το παραγωγικό μοντέλο θα βρεθεί μπροστά σε δυσάρεστες
εκπλήξεις και θα καταρρεύσει.

Η διάβρωση των παραλιών έχει ήδη αρχίσει και κατασπαράσσει χιλιάδες
τετραγωνικά μέτρα παραλίας κάθε χρόνο .

Στα πλαίσια της Γαλάζιας ανάπτυξης, μιας πολιτικής που διαμορφώνεται
δειλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση με τις γνωστές αρνητικές παρεμβάσεις των
Γερμανικών λόμπι πρέπει να τεθεί στην ατζέντα των χωρών του Νότου, με
ουσιαστική παρέμβαση του Ελληνικού νησιωτικού συμπλέγματος και ειδικά
της Κρήτης, για το μέλλον του Μεσογειακού θαλάσσιου, νησιωτικού και
παράκτιου χώρου.

Το νοσηρό πολιτικό περιβάλλον που δημιουργεί βασικά το στερητικό
ιδιοκτησιακό σύνδρομο της εξουσίας από τα παλιά κόμματα σε συνδυασμό
με τις κυβερνητικές ανεπάρκειες, καθυστερήσεις, και υποκειμενικές
αδυναμίες έχει την δυνατότητα να εξουδετερωθεί μόνο μέσα από μια
σοβαρή μεταρρυθμιστική προσπάθεια, την οικοδόμηση κοινωνικών συμμαχιών
με τους φορείς της εργασίας και της πραγματικής οικονομίας. Η χώρα
έχει ανάγκη το δικό της Εθνικό σχέδιο. Η αποτυχία των προβλέψεων του
Δ.Ν.Τ και η ζημιά που έχει προκύψει στην Ελληνική οικονομία από τις
πολιτικές της λιτότητας μπορεί να εξουδετερωθεί μόνο μέσα από την
παραγωγική ανασυγκρότηση και την υιοθέτηση ενός σχεδιασμού Ελληνικής
ιδιοκτησίας αποτέλεσμα κοινωνικού διαλόγου.

Η διαδικασία που επέλεξε η Κυβέρνηση, δηλαδή των περιφερειακών
συνεδρίων είναι ότι πιο θετικό έχει γίνει από την αρχή της κρίσης.
Περιέχει το στοιχείο της αποκεντρωτικής αντίληψης, την αναγνώριση της
αδυναμίας του κεντρικού συγκεντρωτικού κράτους να δώσει τις λύσεις που
έχει ανάγκη ο τόπος. Περιέχει την κατανόηση ότι ένα αξιόπιστο Εθνικό
σχέδιο μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από την άθροιση αξιόπιστων τοπικών
και περιφερειακών σχεδιασμών.

Ακόμη μια σοβαρή μεταρρυθμιστική προσπάθεια που θα έχει δυνατότητες
εφαρμογής πρέπει να έχει το αποτύπωμα των συμμετοχικών διαδικασιών,
της κοινωνικής συναίνεσης. Ειδικά όταν θέλεις να απαλλαχτεί η χώρα από
παθογένειες βαθιά ριζωμένες στο πολιτικό σύστημα που οι θύλακες του σε
κάθε παράλληλο σύστημα εξουσίας -μέσα μαζικής ενημέρωσης, κράτος,
δικαιοσύνη- δίνουν μάχη επιβίωσης, και επανακατάληψης της Βαστίλης.

Η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες αλλά
βασική προϋπόθεση είναι να αναδείξει την διαφορετικότητα σε σχέση με
αυτά που μας είχαν συνηθίσει, να διαθέτει την ανοχή να αφουγκραστεί
τον παλμό της κοινωνίας, να μπορέσει να κωδικοποιήσει τους
αναπτυξιακούς στόχους, να οικοδομήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τους
παραγωγικούς φορείς, τα επαγγελματικά και επιστημονικά επιμελητήρια,
την τοπική αυτοδιοίκηση.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η Κυβέρνηση παρέχει ένα βάθρο στους
περιφερειακούς και τοπικούς φορείς για να ξεκινήσει ένας σοβαρός
διάλογος που μέχρι τώρα δεν υπήρξε. Η αξιοποίηση αυτού του διαλόγου
από τους τοπικούς φορείς απαιτεί υψηλά ποιοτικά χαρακτηριστικά για να
δημιουργηθεί θετικό αποτέλεσμα και κατανόηση της πραγματικής
κατάστασης της χώρας. Η απεξάρτηση, από τον αρνητισμό του λαϊκίστικου
αντιπολιτευτικού λόγου, τον τρόπο προώθησης και προβολής των
προβλημάτων με τις συνηθισμένες παραδοσιακές πρακτικές του πολιτικού
συνδικαλισμού, θα είναι ένα βήμα συνεννόησης και ενός αισιόδοξου
μηνύματος.

Η τοπική Αυτοδιοίκηση για να αξιοποίηση αυτό τον διάλογο πρέπει να
αναδείξει τον αυτόνομο πολιτικό της ρόλο, την αναπτυξιακή της διάσταση
και  να αποδείξει ότι μπορεί να περπατήσει χωρίς κομματικές κηδεμονίες
για να κατοχυρώσει την σχέση της με την κοινωνία.

Στα πλαίσια της Συνταγματικής αναθεώρησης και της μεταρρύθμισης του
κράτους πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να συμβάλει με θετικές
προτάσεις στην διεύρυνση των Δημοκρατικών θεσμών και στην αναπτυξιακή
προσπάθεια.

Ο στρατηγικός στόχος της Κυβέρνησης για το τέλος του προγράμματος, την
έξοδο στις αγορές και την επιστροφή στην κανονικότητα είναι εθνικός
στόχος, η βελτίωση των δεικτών της οικονομίας διαμορφώνουν μια εντελώς
διαφορετική ψυχολογία στην οικονομία, που έχει σχέση με την
σταθεροποίηση και την δημιουργία δημοσιονομικού χώρου για δημόσιες και
παραγωγικές ιδιωτικές επενδύσεις. Όμως το μοντέλο ανάπτυξης που θα
αντικαταστήσει τον κατεστραμμένο κοινωνικό και παραγωγικό ιστό πρέπει
να αποβλέπει στην χρηματοδότηση και την παράλληλη λειτουργία ισχυρού
και δικαίου κοινωνικού κράτους .

Στην κλυδωνιζόμενη από την ύφεση Ελληνική οικονομία πρέπει να περάσει
ένα μήνυμα ότι δεν υπάρχουν περιθώρια νεοφιλελεύθερων πειραματισμών.
Στις σημερινές συνθήκες θα αποτελέσει το Εθνικό ατύχημα με απρόβλεπτες
συνέπειες που μπορεί να πάρει διαστάσεις Εθνικής τραγωδίας.

Εάν κάποιοι επικαλούνται τις αριστερές ιδεοληψίες κάποιων της Κυβέρνησης,
ως αρνητικό παράγοντα για την οικονομία (αναφέρονται στην κλήρωση των
σημαιοφόρων στις παρελάσεις, στην Βενεζουέλα, στα σύμφωνα συμβίωσης,
στην υποβάθμιση της διερεύνησης των σκανδάλων που σημάδεψαν  την
Ελληνική κοινωνία, στην κάλυψη της φοροδιαφυγής, την εφηβεία, τα
μαθητικά χρόνια κάποιων, στην σχολική προσευχή, τις προφητείες και
αλλά φαιδρά) και λιγότερο έως καθόλου στις εξελίξεις στην οικονομία
δεν θέλουν να προσαρμοστούνε στην πραγματικότητα Το δίλημμα βρίσκεται
όχι στις ιδεοληψίες των αριστερών που δεν μπορεί να απαξιώνονται
αυθαίρετα από τα φερέφωνα της διαπλοκής, και σε τελευταία ανάλυση ο
Αλέξης Τσίπρας έχει την ικανότητα να χαράζει την στρατηγική και τους
κανόνες της πολιτικής ατζέντας, αλλά ο κίνδυνος βρίσκεται στην απόλυτη
επικράτηση του πιο ανόητου ακραίου νεοφιλελεύθερου αφηγήματος στην
παράταξη που ίδρυσε ο Κ. Καραμανλής.

Η οικονομία είναι στραγγαλισμένη σήμερα από την βάρβαρη επιβολή αυτών
των δογμάτων, που η εφαρμογή τους υπήρξε εκβιαστικά η προϋπόθεση για
την αναχρηματοδότηση του Δημοσίου χρέους. Η πιο γρήγορη έξοδος της
Ελλάδας από την αιχμαλωσία των πολιτικών της λιτότητας είναι
προϋπόθεση για μια νέα περίοδο βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης.

Το συνέδριο της Κρήτης μπορεί να αποτελέσει ένα πραγματικό βήμα
σοβαρού και υπευθύνου διαλόγου, ένα χώρο παραγωγής πολιτικής και να
στείλει ένα μήνυμα σε όλη την Ελλάδα για την ανάγκη της αποκέντρωσης
και της περιφερειακής ανάπτυξης.

louloudakisap@gmail.com

*Το άρθρο αυτό εκφράζει προσωπικές απόψεις και όχι αποφάσεις συλλογικών οργάνων.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here