Στο «καφενείον η Ελλάς» το μεγάλο παζάρι… H διαδικασία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση μπορεί να γίνει με διαδικασίες εξπρές, όμως, είναι σίγουρο ότι οι συζητήσεις που έχουν ήδη γίνει είναι πολυήμερες.

0
35

Το Μέγαρο Μαξίμου έχει από την περασμένη Παρασκευή ξεκινήσει τη διαδικασία συλλογής των ψήφων – απο αποστάτες – που θα της δώσουν τη δυνατότητα να συνεχίσει να κυβερνά και να προωθήσει προς κύρωση τη εθνοπροδοτική και αντισυνταγματική,όπως την χαρακτήρισε ο υπουργός Εθνικης Αμυνας Πάνος Καμμένοος «συμφωνίας» των Πρεσπών.

Η αριστερή κυβέρνηση, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να κάνει υπουργό Αμυνας έναν εν ενεργεία στρατιωτικό (ποιος να το έλεγε αυτό πριν από μερικά χρόνια οτι θα φτάναμε στα χρόνια της χούντας και τυπικά), δεν έχει κανένα πρόβλημα να μοιάζει και με μια κουρελού. Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται ήδη στη διαδικασία εκμαυλισμού του πολιτικού προσωπικού της χώρας.

Σε μια πολιτική κατάσταση που θυμίζει άλλες, σκοτεινές εποχές, βρίσκεται σε εξέλιξη η επιχείρηση εξεύρεσης των «πρόθυμων» που θα στηρίξουν την κυβέρνηση την Τετάρτη το βράδυ ώστε ο Τσίπρας να συνεχίσει να κυβερνά.

Κανείς δεν γνωρίζει ποια είναι τα ανταλλάγματα που έχουν δοθεί, όμως, αν κρίνουμε από αυτά που είπε ο επί τέσσερα χρόνια κυβερνητικός εταίρος, Πάνος Καμμένος, τότε μιλάμε για πολύ «βρόμικη» δουλειά.

Ποιοι θα ψηφίσουν

Είναι φανερό ότι ο Πάνος Καμμένος δεν ελέγχει την Κ.Ο. του και τέσσερις βουλευτές του τον εγκαταλείπουν. Αυτοί οι τέσσερις, αν και κάποιοι δεν έχουν μιλήσει, φέρονται πρόθυμοι να στηρίξουν και να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης.

Συγκεκριμένα, οι κ. Παπαχριστόπουλος, Κόκκαλης, Ζουράρις και η κυρία Κουντουρά μπορούν να προστεθούν στους 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αν είναι 145 και δεν υπάρξει κάποια έκπληξη, κυρίως από την πλευρά του βουλευτή Μιχελογιαννάκη που είναι απρόβλεπτος.

Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε την Κατερίνα Παπακώστα η οποία μπορεί να είναι 150η θετική για τον κύριο Τσίπρα ψήφος ενώ αναζητείται ο 151ος που όπως όλα δείχνουν θα είναι ο Σπύρος Δανέλλης του Ποταμιού. Αν και το κόμμα του έχει πει ξεκάθαρα ότι δεν στηρίζει την κυβέρνηση εντούτοις ο ίδιος στηρίζει και τη συμφωνία των Πρεσπών κι έχει δηλώσει ότι δεν πρέπει να πέσει η κυβέρνηση. Είναι γεγονός ότι έχει δεχθεί πιέσεις από το Μαξίμου και τις επόμενες ώρες θα ξεκαθαρίσει τη θέση του.

Επομένως η κυβέρνηση φαίνεται να έχει σίγουρους 150 (αν οι βουλευτές των ΑΝΕΛ ψηφίσουν και οι τέσσερις) συν τον Δανέλλη που δεν είναι ακόμη σίγουρος.

Από εκεί κι έπειτα η κυβέρνηση – παρωδία μπορεί να ενισχυθεί και με άλλους, μιας και το Μαξίμου διαρρέει ότι μπορεί να βρει και 152 βουλευτές. Ο ένας «ύποπτος» ήταν  ο Γιώργος Σαρίδης της Ενωσης Κεντρώων που έχει ψηφίσει τον προϋπολογισμό. Το απόγευμα της Κυριακής είπε ότι δεν πρόκειται να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης και ας πάμε σε εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τι θα γίνει με αυτό το θέμα». Κι αυτό γιατί επιμένει στη θέση του ότι η δε μπορεί να προηγείται η ψήφος εμπιστοσύνη από τη συμφωνία των Πρεσπών.

Σε περίπτωση που φανεί συνεπής δεν πρέπει να υπολογίζεται επομένως.

Αλλά τα τηλέφωνα έχουν πάρει φωτιά και οι πιέσεις είναι έντονες. Το παρασκήνιο προκειμένου η κυβέρνηση να εμφανιστεί ισχυρή κοινοβουλευτικά είναι έντονο. Κάποιες πληροφορίες αναφέρουν ότι κι άλλοι βουλευτές που εκφράζονται θετικά στη συμφωνία των Πρεσπών έχουν προσεγγιστεί από το Μαξίμου. Μην ξεχνάμε ότι πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Θανάσης Θεοχαρόπουλος αναγκάστηκε να διαψεύσει δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι θα στηρίξει την κυβέρνηση.

Με απλά λόγια ο Σπύρος Δανέλλης κρατά τον Αλέξη Τσίπρα πρωθυπουργό ή οδηγεί τη χώρα σε εκλογές, εκτός κι αν υπάρχει κρυμμένος άσος στο μανίκι του πρωθυπουργού.

Στημένο μέχρι το τέλος

Το πόσο στημένο κι από πριν ξεπουλημένο είναι το παιχνίδι φαίνεται από την άμεση ανακοίνωση της αντικατάστασης του Πάνου Καμμένου από τον Ευ. Αποστολάκη. Αλλά φαίνεται και από τους περίεργους αν μη τι άλλο υπολογισμούς που έκανε ο Καμμένος στη συνέντευξη τύπου.

Ουσιαστικά ο πρώην υπουργός έδωσε στο πιάτο του Τσίπρα τέσσερις βουλευτές του που θα στηρίξουν την κυβέρνηση. Τους Κουντουρά, Παπαχριστόπουλο, Κόκκαλη και Ζουράρι. Είπε όμως ότι θα διαγραφούν όσα μέλη της κυβέρνησης δεν παραιτηθούν. Δηλαδή Κουντουρά και Κόκκαλης. Για τους άλλους δύο όμως δεν είπε κάτι τέτοιο. Δηλαδή δεν θα διαγράψει Παπαχριστόπουλο και Ζουράρι. Με αυτή την περίεργη αριθμητική ο Καμμένος μπορεί να έχει πέντε βουλευτές και να διατηρήσει την κοινοβουλευτική του ομάδα. Είναι ή δεν είναι το μεγαλύτερο πολιτικό κόλπο στην ιστορία με οργανωτές τον πρώην υπουργό Αμυνας και τον ίδιο τον πρωθυπουργό;

Ποια είναι τα ανταλλάγματα;

Όπως γίνεται αντιληπτό, μετά το κακοστημένο σκηνικό της ηρωϊκής εξόδου του Καμμένου από την κυβέρνηση βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια κανονικής «εξαγοράς» ψήφων. Με πολιτικά ανταλλάγματα που δεν έχουν προηγούμενο.

Η κ. Παπακώστα, εκλεγμένη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, ανταλλάσσει την ψήφο της με μια υπουργική καρέκλα.

Η κ. Κουντουρά, άλλοτε στέλεχος της ΝΔ θα διατηρήσει τη θέση της στο υπουργείο Τουρισμού.

Ο κ. Κόκκαλης ενδεχομένως θα παραμείνει υφυπουργός για όσο ακόμη υπάρχει αυτή η κυβέρνηση παρωδία.

Αραγε τι άλλο έχει τάξει και σε ποιους ο Αλέξης Τσίπρας. Φήμες λένε ότι έχει υποσχεθεί θέσεις στον επόμενο ανασχηματισμό που θα γίνει τις επόμενες ημέρες. Εχει επίσης τάξει συμμετοχή όσων τον στηρίξουν από τα άλλα κόμματα, στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ ενώ υπάρχει και ενδιαφέρον για το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος.

Οι… αριστεροί τι λένε;

Αραγε για όλα αυτά τι λέει η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ; Τι λένε οι «53+» για την αθλιότητα που στήνεται;

Τι λένε όλοι όσοι από την Κεντροαριστερά θέλουν να διατηρηθεί για λίγους ακόμη μήνες αυτή η κυβέρνηση με τα υλικά κατεδαφίσεως από τα υπόλοιπα μικρά κόμματα;

Και τι εννοεί ο Αλέξης Τσίπρας όταν μιλά για καθαρές λύσεις; Καθαρή λύση είναι η προσφυγή στις εκλογές ώστε ο ελληνικός λαός να αποφασίσει ποιος θέλει να τον κυβερνά.

Καθαρή λύση είναι ακόμη και μια κυβέρνηση συνεργασίας δύο ή τριών κομμάτων που θα κάνουν προγραμματική συμφωνία για όσο χρονικό διάστημα χρειάζεται.

Καθαρή λύση δεν είναι η κουρελού που ετοιμάζει το Μαξίμου. Δεν είναι μια κυβέρνηση που μπαλώνει τις τρύπες με όποιον «χρήσιμο ηλίθιο» περνά έξω από το Μαξίμου και του προσφέρουν πολιτικά ανταλλάγματα.

Ενας πρωθυπουργός που θέλει να αισθάνεται ισχυρός και να κυβερνά με σθένος οφείλει να έχει και τη στήριξη του ελληνικού λαού και της Βουλής. Και ο Αλέξης Τσίπρας τα έχει χάσει και τα δύο. Ακόμη κι αν την Τετάρτη φτιάξει μια πλειοψηφία που θα γραφτεί στην ιστορία πλάι στις τραγικές στιγμές που έζησε η χώρα τη δεκαετία του ’60.

Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε για τον εαυτό του να γίνει ο Τζουμπές της Αριστεράς. Να θυμίσουμε ότι Τζουμπές ονομαζόταν ο Δημήτριος Βούλγαρης στην τελευταία κυβέρνηση μειοψηφίας πριν από δεκαετίες.

Ακόμη κι αν ο Τσίπρας δεν έχει τυπικά κυβέρνηση μειοψηφίας με ψήφο ανοχής, είναι μειοψηφία στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Διότι ακόμη και αυτοί που θα βρεθούν να τον στηρίξουν δεν θα μπορέσουν να κρύψουν τη γύμνια του στην κοινωνία.

Αν κανείς κοιτάξει το τι λένε και γράφουν τις τελευταίες μέρες οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ περισσότερο τα μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα, θα πίστευε ότι τέσσερα χρόνια ζούσαν μια βασανιστική κατάσταση.

Είναι σαν να προσπαθούν να μας πείσουν ότι τόσο καιρό «ποινή εκτίουν και αγγαρεία κάνουν» που θα έλεγε και ο Βύρων Πολυδώρας.

Όμως τίποτα δεν απέχει περισσότερο από την αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας δεν ανέχτηκε απλώς τον Πάνο Καμμένο, τα πήγε μαζί του μια χαρά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μια χαρά συνεργάστηκε 4 χρόνια με τον Καμμένο και τον ακροδεξιό και ομοφοβικό του λόγο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κανένα πρόβλημα με τα εθνικιστικά του παραληρήματα και με το κιτς των… στεφανιών στους σαλαμινομάχους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βολευόταν ο Πάνος Καμμένος να κάνει ωμές παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και προσπαθεί να στήσει σκευωρίες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε πλάτη στον Καμμένο, όταν ο τελευταίος προσπάθησε να πουλήσει όπλα στη Σαουδική Αραβία και έκανε δουλειές με απίθανους «μεσάζοντες».

Ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε τον Καμμένο όταν ο αυτός το πρωί έβγαζε σέλφι με εμπόρους οπλικών συστημάτων και το βράδυ πήγαινε να παίξει σε ακριβό καζίνο του Λονδίνου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποίησε τον Καμμένο να δίνει απευθείας αναθέσεις για το Προσφυγικό, αυτές που τώρα ερευνά η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε ανενόχλητο τον Καμμένο να μοιράσει τις εργολαβίες για την αναβάθμιση των F-16.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επέτρεψε στον Πάνο Καμμένο να ασκεί εξωτερική πολιτική με προκλητικές δηλώσεις και τζάμπα μαγκιές ενάντια στην Τουρκία.

Και από τη μεριά του ο Πάνος Καμμένος που σήμερα ξεσπαθώνει για τη Συμφωνία των… Σπετσών και που προσπαθεί να μας πείσει για το πόσο πατριώτης ήταν, μια χαρά και τα μνημόνια κατάπιε, και τη διαρκή επιτροπεία της ΕΕ αποδέχτηκε και πρόθυμος ήταν να κάνουμε όλα τα χατίρια στους Αμερικάνους.

Και η αντίδρασή του δεν ήρθε επειδή μια κυβέρνηση περιορισμένης ευθύνης έκανε την Ελλάδα μια χώρα περιορισμένης κυριαρχίας με τη δική του υπογραφή, αλλά επειδή μια χώρα που μέχρι τώρα τη λέγαμε Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας θα ονομάζεται Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.

Και αυτό πάει να το πουλήσει στους λιγοστούς ψηφοφόρους που του απέμειναν ως «ηρωική έξοδο».

Στην πραγματικότητα βλέπουμε μπροστά μας ένα φτηνό θέατρο.

Κυνικός γάμος συμφερόντων ήταν από την αρχή, ανάμεσα σε πολιτικούς που αρχές έχουν μόνο για να τις καταπατούν.

Πήγαν μαζί όσο καιρό μπορούσαν να κάνουν δουλειές μαζί.

Και όταν ήρθε η ώρα να διαλυθεί ο συνεταιρισμός, αυτός που είχε βάλει τα μεγαλύτερα κεφάλαια πήρε το μεγαλύτερο μερίδιο.

Εξαγοράζοντας στη διαδρομή και μερικούς βουλευτές του άλλου για να δείξει ότι έχει 151 βουλευτές.

Ποια Ιφιγένεια;

Περί στημένης λεμονόκουπας επρόκειτο…

Ο Αλέξης Τσίπρας όπου βρεθεί κι όπου σταθεί μιλά για την κυβέρνηση της Αριστεράς που έσωσε τη χώρα από τη χρεοκοπία, που μας γλίτωσε από τη διαπλοκή και τη διαφθορά, που ενίσχυσε τη Δημοκρατία γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις λειτουργούσαν με αντιδημοκρατικές διαδικασίες.

Το πρωί της Κυριακής ο πρωθυπουργός είπε μεταξύ άλλων:

«Ποτέ δεν πορεύτηκα εκ του ασφαλούς, πάντοτε είμαι αυτός που δεν δειλιάζει μπροστά σε αυτό που θεωρεί εθνικά ωφέλιμο και για τον λόγο αυτό, έχω πάρει την απόφαση μου».

Όπως είπε ο πρωθυπουργός, έχουμε μπροστά μας σημαντικές προκλήσεις, την αποκατάσταση, πλήρως της κανονικότητας, τη στήριξη της κοινωνίας, την αύξηση του κατώτατου μισθού, την προστασία της πρώτης κατοικίας, την ενίσχυση των αδύναμων που δεν έχουν τη δυνατότητα να στηρίξουν το ενοίκιο τους για να έχουν στέγη, τη διευκόλυνση όλων όσων έχουν μεγάλες οφειλές και βάρη αλλά έχουν αρχίσει πια να έχουν τη δυνατότητα να αποπληρώνουν. Έχουμε κρίσιμα νομοθετήματα και παρεμβάσεις, τόνισε.

Επίσης, μίλησε για τις μεγάλες θεσμικές τομές και συγκεκριμένα τη θεσμική αναθεώρηση, που «επιτέλους πρέπει να ολοκληρωθεί» καθώς, όπως είπε, η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει άλλα 5 χρόνια και να συνεχίσει «με αυτόν τον άθλιο νόμο περί ευθύνης υπουργών» και με άλλες διατάξεις που είναι χρήσιμες και σημαντικές για την ενίσχυση της δημοκρατίας. Επίσης, αναφέρθηκε στη μεγάλη πρωτοβουλία για τον εξορθολογισμό των σχέσεων μεταξύ Εκκλησίας και κράτους.

Όλα αυτά δείχνουν ότι ο πρωθυπουργός θέλει να μείνει στην Ιστορία ως μεγάλος ηγέτης που τολμά να παίρνει μεγάλες αποφάσεις και να λύσει πολύ σοβαρά θέματα όπως το «Μακεδονικό».

Ανοίγματα με… προληπτικές προσαγωγές
Κι αφού τα είπε όλα αυτά το βράδυ πήγε να μιλήσει σε εκδήλωση για τη συμφωνία των Πρεσπών κάνοντας άνοιγμα στην Κεντροαριστερά καθώς εκεί βρέθηκαν στελέχη όπως ο Δανέλλης, ο Ραγκούσης, ο Μπίστης, ο Σταθόπουλος, ο Λιάκος κ.λπ.

Όμως, πριν από την εκδήλωση έγιναν 20 προληπτικές προσαγωγές ανθρώπων που ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για τη συμφωνία, που ήθελαν να αναρτήσουν πανό και να δείξουν στον πρωθυπουργό ότι υπάρχει και η άλλη άποψη.

Και τι έκανε η Αστυνομία με μια κυβέρνηση της Αριστεράς; Ο,τι έκαναν και οι προηγούμενοι. Προληπτικές προσαγωγές για να μη χαλάσει η κεντροαριστερή φιέστα του πρωθυπουργού. Μια ειρηνική εκδήλωση σταματά πριν ξεκινήσει για να μη δει ο Αλέξης Τσίπρας ότι μπορεί να υπάρχουν και αντιδράσεις στην κοινωνία.

Είναι παρεμπιπτόντως η ίδια αστυνομία που μόλις προχθές άνοιξε τα κεφάλια των εκπαιδευτικών που έκαναν πορεία στο κέντρο της Αθήνας.

Σε τι διαφέρει άραγε η αριστερή κυβέρνηση από τις… δεξιές. Ποια η διαφορά τη αστυνομίας με πρωθυπουργό τον Τσίπρα (που ήθελε να καταργήσει τα ΜΑΤ) από προηγούμενα χρόνια;

Είναι κι αυτό ένα δείγμα για το τι κυβέρνηση έχουμε και για το πόσο δεν έχει καμιά σχέση με την Αριστερά.

Είναι αυτή Αριστερά;
Προληπτικές προσαγωγές, ξύλο στις πορείες, πολιτικές συναλλαγές και… προσκλήσεις αποστασίας σε βουλευτές άλλων κομμάτων. Συμπαιγνία για να κρατηθεί η κυβέρνηση στην εξουσία και ο Καμμένος να διατηρήσει το κόμμα του.

Υπουργός Αμυνας ένας στρατιωτικός, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στη Μεταπολίτευση και γίνεται με κυβέρνηση της Αριστεράς.

Ανταλλάγματα σε βουλευτές στον χειρότερο εκμαυλισμό που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια.

Απώλειας… μνήμης από τότε που ο Τσίπρας ζητούσε δημοψηφίσματα για να έχει ο λαός τον πρώτο λόγο, όμως, τώρα ξεχνά τι έλεγε.

Ψηφοφορία στη Βουλή για κύρωση μιας διεθνούς συμφωνίας με 151 βουλευτές κι όχι με 180 βουλευτές ή με δημοψήφισμα όπως θα ήταν το σωστό και το δημοκρατικό.

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα επιτεύγματα ενός αριστερού πρωθυπουργού που κατά τα άλλα θέλει «καθαρές» λύσεις αλλά επιλέγει το βρόμικο παιχνίδι. Εχει καμιά σχέση αυτός ο Τσίπρας με τον Τσίπρα που πήγαινε αμέσως μόλις ορκιζόταν πρωθυπουργός να καταθέσει στεφάνι στους νεκρούς της Καισαριανής;

Εχει καμιά σχέση με τον ηγέτη της Αριστεράς που θα άλλαζε την Ευρώπη και την Ελλάδα; Με την ελπίδα των κινημάτων που θα έφερνε πράγματι το λαό στην εξουσία;

Αυτά είναι βασικά χαρακτηριστικά ενός κόμματος και μιας κυβέρνησης που συναντά κανείς σε ολοκληρωτικά καθεστώτα κι όχι σε ώριμες δημοκρατίες.

Φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρωθυπουργός πήραν πολύ καλά μαθήματα από τον ακροδεξιό συνέταιρό του ή ήταν πάντα έτσι απλά δεν το ήξερε ο κόσμος.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here