Κοιτάζοντας προς το 2019…

0
129

Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης

Καθώς σκεφτόμουν με φιλοσοφική διάθεση την χρονιά που φεύγει και αυτή που έρχεται – εκτός απο το οτι…μεγαλώνουμε – είχα μια χρήσιμη συζήτηση με εναν απο τους πλέον σεβάσμιους γέροντες-σοφούς που γνωρίζει τα πράγματα της γης και του ανθρώπου, καλλύτερα απο τον καθένα μας. Οταν τον ρώτησα γεμάτος στενοχώρια και κάποια απόγνωση για την κακή τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα για το «που βαδίζουμε;» ως άνθρωποι,ανθρωπότητα και κοινωνίες-κράτη με κοίταξε μάλλον συγκαταβατικά και με ειλικρινή διάθεση εξήγησης είπε: «Ως αδελφοί του γήινου κόσμου, της φθοράς και της παραπλάνησης βρισκόμαστε «εδώ» για να καταφέρουμε μέσα απο τις ενέργειες μας να καλλιεργήσουμε την ψυχή όπως και το πνεύμα μας ώστε να κατορθώσουμε να επιβληθούμε στις πολλές περίπλοκες δοκιμασίες αλλά και παγίδες της ζωής μας».

«Δεν το βλέπουν έτσι οι άνθρωποι. Η καθημερινότητα που μας καθηλώνει με τις τόσες υποχρεώσεις, μας κάνει να αναζητάμε με κάθε τρόπο τα…εύκολα…και τις ανέσεις» πήγα να πω.

«Ακουσε. Το έργο που έχει αναλάβει η κάθε ανθρώπινη οντότητα και η διαχείρηση που κάνει σε αυτό,δηλαδή ο κάθε άνθρωπος στον εαυτό του, αυτό είναι ο προορισμός του. Στην πορεία αυτή,που είναι γεμάτη με πειρασμούς, πολλές δυσκολίες,πίκρες, πόνο και παγίδες κάθε είδους,εαν ο άνθρωπος έχει «τα μάτια της συνείδησης του» ανοιχτά και την διαίσθηση του σε ετοιμότητα ,θα βρεί στο δρόμο όλα τα απαιτούμενα εφόδια για να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Το ίδιο και οι κοινωνίες και τα κράτη,ως σύνολα».

«Οπως γνωρίζουμε όμως και οι δυο, οι άνθρωποι εύχονται και αναζητούν την υγεία τους και απο εκεί και μετά τον πλούτο, την εξουσία και την δόξα και γενικά ο,τι τους μεταβάλλει την καθημερινότητα τους σε μια άνετη και ευχάριστη ζωή χωρίς σκοτούρες…» αντέτεινα.

Με κοίταξε και μου είπε: «Η απλή αλήθεια που θα πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι είναι οτι εκπαιδεύονται εντός της συμπυκνωμένης ύλης και των φαινομένων αυτής, εξωτερικών και εσωτερικών και καλούμαστε όλοι μας να τα διαχειριστούμε με τον καλλύτερο τρόπο,κατα τις δυνάμεις του,ο καθένας και η καθεμία. Εχε επίσης υπόψη σου οτι έρχονται καιροί που θα χρειαστεί ώριμη υπευθυνότητα απο όλους».

Οταν έφυγα,σκεφτόμουν την συζήτηση μας και αναρωτιόμουν πόσο δύσκολα είναι πια, τα πλέον…απλά. Πόσο τα μυαλά – το πνεύμα δηλαδή – των ανθρώπων έχει συσκοτισθεί και δεν βλέπει πέρα απο ενα πελώριο «εγώ». Το ερώτημα είναι πως θα πέσει «φως» μέσα σε αυτά τα «πνεύματα» για να γαληνέψουν και να βρούνε «το δρόμο τους»; Ενας θεός ξέρει…

Υγ: Οσον αφορά τις πολιτικές διεργασίες καθώς μπαίνουμε σε εκλογική χρονιά – θα ψηφίσουμε για όλους και για όλα – αλλά αυτό που έχει σημασία κατα τη γνώμη μου είναι να αναδειχθούν όσο το δυνατόν «καλλύτεροι άνθρωποι» που να ξαναφέρουν το χαμόγελο στα μάτια μας. Πολύ μαύρο έπεσε στις ζωές μας…μα,πάρα πολύ μαύρο…Αρα,θέλουμε φωτεινά πρόσωπα,καλές καρδιές χωρίς υστεροβουλία και πολλά μυαλά με καθαρές και φρέσκιες ιδέες που να αγαπούν πραγματικά την Ελλάδα. Αν πάμε προς αυτή την κατεύθυνση, θα έχουμε κάθε λογο να αισιοδοξούμε. Αλλιώς…

Οσο για το 2018 που…φεύγει, για εμάς τους Ελληνες δεν μπορώ να σκεφτώ «κάτι θετικό» που μας αφήνει. Δυστυχώς…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here