Ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ τρομάζει την ΕΕ

0
232

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Στην Ευρώπη μετά από τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Τραμπ  για τις αλλαγές των εμπορικών σχέσεων με την Ε.Ε, άρχισαν οι παρενέργειες  με την αποχώρηση από τη συμφωνία του ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ – ΕΕ. Πρόκειται για την γνωστή ΤΤΙΡ, που  ακυρώθηκε τις πρώτες μέρες που ανέλαβε την προεδρία. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Κομισιόν, η συμφωνία ΤΤΙΡ είχε  τη δυνατότητα να ενισχύσει  την Ευρωπαϊκή οικονομία κατά 120 δισεκατομμύρια ευρώ και την αμερικανική κατά 90 δις ευρώ. Εξίσου επιζήμια για τα ευρωπαϊκά συμφέροντα  ήταν η απόφαση του Τραμπ να αποσύρει τις ΗΠΑ από την συμφωνία JCPOA  που είχαν υπογράψει  το 2015 Ε.Ε, Κίνα Ρωσία, ΗΠΑ με το Ιράν και αφορούσε το πυρηνικό πρόγραμμα του. Οι κινήσει αυτές δημιούργησαν  αγωνία και ανησυχία για το μέλλον της Ε.Ε, και κυρίως της Γερμανίας.

Μια «νίκη»  στον πόλεμο αυτό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στον εμπορικό – οικονομικό πόλεμο, θα επιδεινώσει την «παρακμή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει τα τελευταία δέκα χρόνια.

Πρέπει να κατανοήσουμε κάτι : Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν πρόκειται ποτέ πια να κυριαρχήσει στον πλανήτη μας κατά τον τρόπο που κυριαρχούσε την εποχή της αποικιοκρατικής αποκορύφωσή της. Το μερίδιο των Ευρωπαίων  στον παγκόσμιο πλούτο  θα εξακολουθήσει να  μειώνεται. Από πλευράς στρατιωτικής ισχύος, θα  εξακολουθεί να την επισκιάζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες  μέσω του ΝΑΤΟ και η Ρωσία μέσω της ενέργειας (φυσικό αέριο και πετρέλαιο.) Αλλά αυτή η ευρωπαϊκή κάμψη, που έγινε  ορατή εδώ και πολύ καιρό, δεν  σημαίνει  απαραιτήτως και οριστική παρακμή.

Τα πράγματα  δεν είναι τόσο σκοτεινά, ακόμη και αν οι Αμερικανοί πετύχουν «νίκες» στον εμπορικό πόλεμο. Μολονότι η οικονομική ανάπτυξη προχωρεί με πολύ αργό ρυθμό το ευρωπαϊκό μερίδιο στο παγκόσμιο  εμπόριο παραμένει  ακόμη μεγαλύτερο από εκείνο των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και της Κίνας μαζί.

Τα Ευρωπαϊκά πανεπιστήμια και  κέντρα ερευνών εξακολουθούν να προηγούνται σε πολλούς  τομείς. Η Ένωση των Ευρωπαίων που διευρύνεται όλο και περισσότερο είναι εμφανές πλέον ότι αποτελεί ένα ισχυρό παραγωγικό πόλο.

Έτσι μόνο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την παρακμή μας, να μην την αφήσουμε να γίνει οριστική. Θα πρέπει να φτάσει σε σημείο η Ευρώπη – πιο συγκεκριμένα  η «οργανωμένη» Ευρωπαϊκή Ένωση – να μπορεί να επιβάλλει  το δίκιο της, χωρίς εμπόδια και εκβιασμούς. Το παράδειγμα της εισαγωγής αμερικανικών ομονούχων κρεάτων. Είναι χαρακτηριστικό της σημερινής κατάστασης. Τι πιο απλό από το να μην θέλει ένας συνασπισμός χωρών που λειτουργεί ένα κοινοτικό οικονομικό σύνολο να εισάγει «ύποπτα» προϊόντα.

Οι μηχανισμοί, ωστόσο, που  φαίνεται να λειτουργούν με βάση το διεθνές δίκαιο υπέρ των Ευρωπαίων σ’ αυτή  την περίπτωση, στρέφονται τελικά εναντίον τους, αφού οι Αμερικανοί είναι σε θέση να επιβάλουν εκβιαστικά  «αντίποινα» στα ευρωπαϊκά προϊόντα  που εισάγονται στις ΗΠΑ.

Επιτυχία και αληθινή πρόοδος  της Ευρώπης θα είναι όταν  είναι σε θέση να αδιαφορήσει γι’ αυτά τα αντίποινα – πράγμα που δεν μπορεί σήμερα να κάνει.  Το πότε θα είναι σε θέση να «αδιαφορήσει» αποτελεί το αγωνιώδες ερώτημα για το μέλλον. Και αυτό που πολλές φορές τονίζεται από ειδικούς και υπεύθυνους των ευρωπαϊκών χωρών, ότι δηλαδή η Ευρώπη οφείλει να συντονίσει , τις προσπάθειες  της για  συνολική ανάπτυξη, που θα επιτρέψει την αύξηση  της ανταγωνιστικότητας σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην  φοβάται τις «αντεπιθέσεις» των άλλων  «μπλοκ» όπως  των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας, της Κίνας και της Ρωσίας. Τότε  η Ευρώπη θα είναι σε θέση να κερδίσει εκείνη τον εμπορικό πόλεμο και δεν θα διανοείται κανένας να της επιβάλει δια της οικονομικής ισχύος την εισαγωγή – λόγου χάρη –  κρεάτων προερχόμενων από ζώα στα οποία χορηγούνται  αυξητικές ορμόνες που δεν δέχονται το κοινοτικό δίκαιο.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here