Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι

0
475

Όλη αυτή η συζήτηση σχετικά με το σχόλιο του δημοσιογράφου Σωτήρη Καψώχα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι πράγματι γελοία από την αρχή. Ακόμη κι αν δεν συμφωνείς με ένα ακραίο σχόλιο όπως αυτό που έκανε περί φασισμού και Πανούντσιο απλά δεν ασχολείσαι.

Γιατί να ασχοληθείς και γιατί να κάνεις εμπάργκο όπως η ΝΔ για μια ανοησία της τελευταίας υποστάθμης; Ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι γουστάρει, αν αυτό που κάνει πιστεύει ότι είναι δημοσιογραφία με γεια του με χαρά του. Η κρίση των πολιτών τους περιμένει για τα περαιτέρω.

Το πρόβλημα δεν είναι η άποψη του δημοσιογράφου. Το πρόβλημα είναι η ΕΡΤ και πώς αυτή χρησιμοποιείται ως απόπατος της κάθε κυβέρνησης. Εντάξει, επί ΣΥΡΙΖΑ, το κρατικό κανάλι έχει πιάσει πάτο. Αλλά και επί ΝΔ και επί ΠΑΣΟΚ πάνω – κάτω τα ίδια γίνονταν.

Ακόμη και μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ επί Σαμαρά με την πρόφαση της εξυγίανσης, με το οποίο είχαμε διαφωνήσει για ευνόητους λόγους, κάθαρση δεν υπήρξε καθώς πάλι διοικούταν από κυβερνητικούς εντεταλμένους με τα γαλαζοπράσινα παπαγαλάκια να συνεχίζουν απτόητα το έργο τους.

Συνεπώς η υποκρισία περισσεύει.

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι με το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ, η προπαγάνδα έχει ξεφύγει. Καθείς κάνει ό,τι γουστάρει και κανένα δεν ρωτάει. Κι έχει μια αντίληψη των γεγονότων και της πραγματικότητας που απέχει παρασάγγας από αυτό που ισχύει. Οι προηγούμενοι ναι μεν αρέσκονταν στην κυβερνητική προπαγάνδα αλλά τουλάχιστον τηρούσαν τα προσχήματα.

Πάρτε για παράδειγμα τον ινστρούχτορα του ΣΥΡΙΖΑ, Θανάση Καρτερό. Γνωστός και μη εξαιρετέος πρώην ΚΚΕ που δοκίμαζε τα μαρούλια επί Τσερνομπίλ για να δείξει ότι η… σοβιετική ραδιενέργεια κάνει καλό στην υγεία μας.

Διευθυντής του γραφείου στο Μαξίμου, λοιπόν, η παλιά καραβάνα της δημοσιογραφίας, υπερασπίζεται το δικαίωμα του δημοσιογράφου να λέει ό,τι θέλει. Δικαιώνει τον Καψώχα και μάλιστα λέει ότι όσα είπε για τον Μητσοτάκη είναι αλήθεια.

Αλλά εκεί που δίνει ρέστα ο γίγαντας της δημοσιογραφίας, εκεί που δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο είναι όταν γράφει για τη ΝΔ. Και βεβαίως αναδεικνύει το ήθος της αριστεράς θυμίζοντάς μας ότι μόνο με το αίμα των αριστερών σφυρηλατήθηκε η ελευθερία του λόγου, όλοι οι άλλοι είναι βάρβαροι.

Διαβάστε το πόνημά του, πώς χρησιμοποιεί φράσεις που είναι πολύ χειρότερες κι από αυτές του Καψώχα, αλλά κανείς δεν τον τιμωρεί, δεν παρεμβαίνει, δεν του παίρνει τη δημοσιογραφική ταυτότητα και δεν τον ξεφτιλίζει όπως τον… δύσμοιρο Σωτήρη.

Γιατί ο μεν είναι αναλώσιμος, ο δεύτερος κατοικοεδρεύει στο Μαξίμου.

Διαβάστε ανοίκιες εκφράσεις και βγάλτε τα συμπεράσματά σας…

“Γιατί θίχτηκε ο Κυριάκος;

Δεν θίγεται καθόλου, που έχει κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο τον έμπιστο του Παπαδόπουλου, τον κολλητό του Μιχαλολιάκου, το ζων πρόσωπο του ελληνικού φασισμού.

Δεν θίγεται καθόλου, που έχει αντιπρόεδρο τον κήρυκα του Πλευρικού αντισημιτισμού, τον φραστικό τραμπούκο της πιο άκρας δεξιάς, και του πιο ακραίου εμφύλιου λόγου, που γνωρίσαμε τα τελευταία χρόνια.

Δεν θίγεται καθόλου, από τον καθημερινό βομβαρδισμό fake news, από τα φιλικά του ΜΜΕ. Μαρινακικά, Αλαφουζικά, και πάσης φύσεως, στάθμης, και υποστάθμης, Μητσοτακικά. Και όχι μόνο δεν θίγεται, αλλά σε πολλές περιπτώσεις μετατρέπει τα fake news, διά των Αυγενάκηδων, των Κυρανάκηδων, και άλλων παρόμοιας αισθητικής, σε κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Θυμηθείτε τη μαμά της Νάντιας, το πελατολόγιο του Κατρούγκαλου, το γραφείο του Παππά και του Σπίρτζη, το σπίτι του Τσίπρα, και άλλα, και άλλα.

Δεν θίγεται καθόλου, που υπασπιστής του κουβαλάει στην πολιτική αντιπαράθεση το σκήνωμα του αγίου (τους) Πινοσέτ, για να καθαγιάσει τις άγριες αλλαγές, που θέλει να επιβάλει στο ασφαλιστικό.

Δεν θίγεται καθόλου, όταν ο ίδιος και οι άνθρωποί του, κάθε μέρα, διαγωνίζονται ποιος θα εκτοξεύσει τα πιο όζοντα λύματα κατά του Τσίπρα. Ψεύτης, απατεώνας, προδότης, ολετήρας, χουντικός, Βόρεια Κορέα, ορφανό του Στάλιν. Να πιάνεις τη μύτη σου.

Δεν θίγεται, γενικώς, όταν οι τοξικές επιθέσεις στρέφονται κατά της κυβέρνησης. Όταν ο Μαρινάκης μιλάει για χούντα του Τσίπρα. Όταν τα πακιακιά του Αλαφούζου και του ΔΟΜ, σαρώνουν κάθε είδους δεοντολογίας, και ήθους. Και κάθε ίχνος αλήθειας.

Και δεν θίχτηκε, βέβαια, ίσα-ίσα που χειροκροτούσε, όταν η κυβέρνησή του έβαλε λουκέτο στην ΕΡΤ, σε μια επίδειξη αντιδημοκρατικού βανδαλισμού, που θα τον βαραίνει και προσωπικά για πάντα.

Θίχτηκε, όμως, γιατί ο Καψώχας τόλμησε να πει από τη δημόσια τηλεόραση, ότι ο λόγος του στη ΔΕΘ, σε κάποια σημεία, αντιγράφει τις απόψεις Ιταλού θεωρητικού του φασισμού. Πράγμα που, παρεμπιπτόντως, είναι αλήθεια, και ας χτυπιούνται κάτω όσο θέλουν. Άσχετα αν δεν φαίνεται πιθανό να γνωρίζει τον Ιταλό φασίστα, και το πιθανότερο είναι να είχε ξεπατικώσει απλώς τον Πινοσέτ –τα ίδια έλεγε ο μακαρίτης-, τον Φρίντμαν, και το ΔΝΤ. Όμοιος, ομοίω…

Και θίχτηκε τόσο πολύ ο προστάτης του Βορίδη και του Άδωνι, ώστε να κηρύξει εμπάργκο στη δημόσια τηλεόραση. Και να επικηρύξει τον Καψώχα.

Θίχτηκε, μάλιστα, μαζί του, και η ΕΣΗΕΑ, που χρόνια τώρα κοιμάται τον ύπνο του αδίκου, και δεν έχει σαλέψει μπροστά σε καμιά βρισιά, καμιά προσβολή, κανένα ψέμα, καμιά υπερβολή, καμιά τσιρίδα δηλητηριώδη, γνωστών και μη εξαιρετέων ψαλτάδων του εμφυλίου των λέξεων. Αρκεί στόχος να είναι ο Τσίπρας.

Και τι ακριβώς κάνουν τώρα;

Μην υποτιμάτε την πυξίδα εμπάθειας, μικρότητας, και ανοησίας, που τους καθοδηγεί. Έχουν οδηγήσει, μ’ αυτή την πυξίδα σε περιπέτειες τον τόπο πολλές φορές.

Χρησιμοποιούν όσα είπε ένας δημοσιογράφος ως πρόσχημα, για να εξαπολύσουν άλλη μια επίθεση εναντίον της κυβέρνησης.

Για να αλλάξουν την ατζέντα και να τη μεταφέρουν στο αγαπημένο τους έδαφος της μισαλλοδοξίας.

Και φυσικά, για να τρομοκρατήσουν όσους δημοσιογράφους έχουν τη διάθεση και το κουράγιο να αμφισβητήσουν τη μιντιακή –και όχι μόνο, δυστυχώς- παντοδυναμία τους.

Μη γελιέστε. Το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι η αντικειμενικότητα της δημόσιας τηλεόρασης. Τα είδαμε τα χαΐρια τους, όταν αυτοί είχαν τον έλεγχο. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να επιβάλουν καθεστώς φίμωτρου και αυτολογοκρισίας. Και να παλουκώσουν κάποια κεφάλια, για να τα βλέπουν οι υπόλοιποι και να συμμαζεύονται.

Ως εκ τούτου: Όχι στη λογοκρισία. Στην ηθική εκτέλεση δημοσιογράφων. Στο διασυρμό του Καψώχα, και του κάθε Καψώχα. Καμιά παραχώρηση σε κείνους που και ξέρουμε το παρελθόν τους, και ζούμε το τοξικό και αδίστακτο παρών τους, στο χώρο της ενημέρωσης.

ΥΓ. Και όσοι, από την από δω μεριά, διυλίζουν, κατά τα ειωθότα, τον κώνωπα –αν έπρεπε, ή δεν έπρεπε, ο δημοσιογράφος να πει όσα είπε- καλό είναι να θυμούνται ότι η ελευθερία του δημοσιογράφου αρχίζει από κει που αρχίζουν οι διαφωνίες μας με όσα λέει. Ματώσαμε για να το μάθουμε και να το εμπεδώσουμε αυτό.”

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here