Πολιτική διαστρέβλωση όρων και λέξεων

0
55

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Ο πολιτικός βίος στη χώρα μας δεν έχει την πρέπουσα παρουσία, γιατί δυστυχώς απουσιάζει ο σεβασμός απέναντι στους πολίτες, παρ’ όλη την αφόρητη πολιτικολογία μας, η οποία μπαίνει στη θέση του πολιτικού βίου, δεν είναι καθόλου τεκμηριωμένος και αναπτυγμένος. Οι κομματικοί προπαγανδιστικοί μηχανισμοί, αιχμαλωτίζουν τον ψηφοφόρο, τον αλλοτριώνουν και τον κρατούν μακριά από την πολιτική πράξη, δηλαδή από τη συμμετοχή του στα κοινά ως αυθύπαρκτο και παραγωγικό πολίτη.

Ο πολίτης καταδυναστεύεται από τη δημαγωγία των αρχηγών και των κομματικών μηχανισμών, στρέφεται προς αυτούς και προσκολλείται απλώς σε πρόσωπα κι’ όχι σε ιδέες, αλλά σε είδωλα των αρχηγών των κομμάτων και τόσο περισσότερη η λατρεία προς το πρόσωπο του αρχηγού όση η ικανότητα του για δημαγωγία. Κι’ όλα αυτά γιατί απουσιάζει η πολιτική αγωγή τόσο από τα κόμματα, όσο και από τους οπαδούς και φυσικά η πολιτική σκέψη κι ωριμότητα, κι’ ακόμη πιο πολύ απουσιάζει από τους αρχηγούς το πολιτικό χάρισμα του οράματος.

Στην πολιτική κονίστρα του τόπου μας κυριαρχεί η ψεύτικη μαγεία των λέξεων, η διαστρέβλωση των εννοιών, παραχάραξη των όρων που έχουν άμεση σχέση με τους πολίτες, η ανατροπή της ορθολογικότητας της πολιτικής. Η χρησιμοποίηση λέξεων με τέτοιο τρόπο ώστε να σημειώνουν κάτι το αντίθετο από την συνηθισμένη και καταδικασμένη έννοια π.χ η εργασία έγινε απασχόληση, η μείωση μισθών και συντάξεων έγινε «κούρεμα», η επιτροπεία σε εποπτεία κ.α Η χρησιμοποίηση αυτή γίνεται τόσο κραυγαλέα και με τέτοια επιμονή – από την στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση – γιατί ξέρουν, πως το μεγάλο ψέμα είναι πιο αποτελεσματικό από το μικρό και ότι ο κόσμος μας τελικά πιστεύει πως «το ψέμα» είναι αλήθεια. Αυτή η εσκεμμένη διαμόρφωση νοημάτων, όπως και η απερίσκεπτη αποδοχή τους από το λαό είναι ένας σοβαρός κίνδυνος θλιβερού αποπροσανατολισμού. Η διαστρέβλωση και η παραποιημένη φρασεολογία λέξεων και εννοιών έχουν συγκλονιστικές συνέπειες στην πολιτική και φυσικά στην εθνική ζωή μας.

Η ποιότητα της πολιτικής μας ζωής, δηλαδή το πολιτικό μας κλίμα, προκαλεί και δημιουργεί την κακοδαιμονία μας στο πολιτικό πεδίο, όπου πρυτανεύει μια χρόνια ασθένεια, η οποία πηγή της έχει την έντονη τάση μας προς τα πάθη γενικότερα και ειδικά προς τα πολιτικά πάθη. Μια κατάσταση νοσηρή, άρρωστη, παθιασμένη.

Ο ωμός ατομικισμός, το πιο βασικό χαρακτηριστικό του Νεοέλληνα, εμποδίζει τελεσίδικα τη συλλογική κατ’ αρχήν προσπάθεια και ειδικότερα την πολιτική συλλογική δράση. Ο ατομικισμός μας δηλαδή η κατά ξεδιάντροπό τρόπο στροφή μας προς τον ατομικισμό και μόνο το συμφέρον του ατόμου μας, αποκλείει τη συλλογική πολιτική ενέργεια, στραγγαλίζει την πολιτική συνεργασία και αλλοτριώνει το άτομο.

Οι αδάμαστες παραποιήσεις, γεννήματα του ωμού ατομικισμού μας σκοτώνουν την πολιτική σκέψη. Το ίδιο και ο πολυκομματισμός μας εμποδίζει την ανάπτυξη της, όπως και η έλλειψη κομμάτων αρχών, όπου πολλές φορές αυτά θέτουν τις κομματικές επιδιώξεις τους στη θέση της κανονικότητας ή διεγείρουν τα πάθη και υποθάλπουν παράλογες διεκδικήσεις κοινωνικών τάξεων σε σημείο να μην μπορεί να ορθοποδήσει η πολιτεία, γιατί γίνεται πεδίο μάχης αντικρουόμενων ατομικών συμφερόντων.

Δυστυχώς στη χώρα μας δεν συναντά κάποιος ποιότητα ζωής και φυσικά ποιότητα πολιτικής ζωής. Η πολιτική ποιότητα διαμορφώνεται από τα πολιτικά ήθη ενός τόπου και από το πολιτικό κλίμα του, βάσεις οι οποίες απουσιάζουν ανάμεσα μας. Την έλλειψη ποιότητας πολιτικής ζωής τη διαπιστώνει κάποιος αν παρακολουθήσει μια συνεδρίαση στο κοινοβούλιο όπου θα γίνει άμεσα κατανοητό ότι το πολιτικό επίπεδο έχει πέσει πολύ που προδικάζει και την έλλειψη της Δημοκρατίας.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here