Φθόνος και συκοφαντία…

0
394

Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης

Παρακολούθησα – και – την χθεσινή συζήτηση στη βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για την «Οικονομία». Απο επαγγελματική διαστροφή περισσότερο,θα έλεγα(καθώς 25 και πλέον χρόνια της ζωής μου τα πέρασα μέσα στο κοινοβούλιο…οι συνήθειες ως γνωστόν δύσκολα «κόβονται»). Θα προτιμήσω όμως να ανοίξω μια απο τις σελίδες της ζωής του μεγάλου ΕΛΛΗΝΑ σοφού της αρχαιότητας που έζησε στην Αθηναϊκή Δημοκρατία,του Σωκράτη,γιατι νομίζω το ζητούμενο των ΕΛΛΗΝΩΝ σήμερα θα πρέπει να είναι η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ μια νεας Πατρίδας.

«Σωκράτης(μιλώντας στην «αγορά του δήμου της Αθήνας» κάτω απο τον ιερό βράχο που φιλοξενεί τον Παρθενώνα): Πολίτες Αθηναίοι,όπως σας έχω πει και σε άλλες ομιλίες μου,ο φθόνος διαιρείται σε δύο κύρια μέρη α) στον εκ του φανατισμού έκδηλο(φανερό) φθόνο και β) στον ύπουλο και άδηλο (κρυφό) φθόνο. Και οι δυο περιπτώσεις του φθόνου,τον ίδιο στόχο επιδιώκουν για να πετύχουν τον σκοπό τους.

Ακροατής: Δάσκαλε, ο φθόνος όταν γεννιέται απο την αδικία,τον εξαναγκασμό,την τρομοκρατία και χίλιες άλλες περιπτώσεις,υπάγεται ή όχι στην ίδια κατηγορία του φθόνου γενικά;

Σωκράτης: Οπως κι αν εκδηλωθεί ο φθόνος,είναι ενέργεια. Είτε λοιπόν είναι δίκαια,είτε είναι αδικη,προέρχεται απο ασυλλόγιστο χαρακτήρα. Ο φθόνος καταστρέφει τελείως τον ορθό συλλογισμό του νού,οπότε ο άνθρωπος συγχίζεται,δεν ορθολογεί και υπο την επήρεια της εκδίκησης δύναται να επιφέρει πολύ μεγάλες καταστροφές στην ολότητα.

Η χειρότερη μορφή του φθόνου είναι η κρυφή(η άδηλος) γιατί δεν γνωρίζει ο άνθρωπος απο που θα του έλθει το κακό,για να προφυλαχθεί. Βεβαίως είναι καλλύτερο να γνωρίζεις εκ των προτέρων οτι ο τάδε ή ο δείνα είναι φθονεροί τύποι,ώστε αναλόγως να ελίσσεσαι,δια να αποκρούσεις τον στόχο τους.

Ο φθονερός συμπυκνώνει μέσα του την ολοκληρωμένη κακία,μέχρι να ωριμάσει και την εκτοξεύει ως εκδικητική φωτιά. Ιδού,γιατί συμβουλεύω να είσθε σώφρονες και να μην καλλιεργείτε εντός σας τον σπόρο του φθόνου,ο οποίος καταστρέφει ανεπανόρθωτα κάθε τι το υψηλόν και υπέροχον εντός του ανθρώπου.

Οταν αγωνιζόμουν στον πόλεμο τους εχθρούς της πατρίδας,εκτελούσα ιερό καθήκον,χωρίς εντούτοις να φθονώ τον αντίπαλο,γιατί και αυτός εκτελούσε απο την δική του πλευρά,το καθήκον του. Τις ευθύνες του πολέμου εξ ολοκλήρου φέρει αυτός που αδικεί και όχι ο αδικούμενος. Εξαλείψατε όσο μπορείτε νωρίτερα τον φθόνο απο την οντότητα σας,για να μπορέσετε με την ενέργεια αυτή,να αντιληφθείτε μέσω της κατανόησης σε ποιο κρίσιμο σημείο είναι δυνατόν να σας οδηγήσει το κακόν. Σημειώστε επίσης οτι ο φθόνος είναι ενέργεια του ασυλλογίστου.

Ακροατής: Τα όσα διδάσκεις δάσκαλε τα παραδεχόμαστε και τα ασπαζόμαστε. Χωρίς όμως να κρύβω μέσα στην καρδιά μου αυτόν τον κακό δαίμονα,τον φθόνον, ο οποίος δημιουργείται απο τα σφάλματα των άλλων,πως μπορώ να τα ανεχθώ,εφόσον υποστηρίζω το δίκαιον και πολεμώ το άδικον. Εν τοιαύτη περιπτώσει ο αγώνας μου αυτός εμπεριέχεται στις περιπτώσεις του φθόνου;

Σωκράτης: Οχι φίλε,τότε δεν είναι φθόνος αυτός,αλλά αγανάκτηση. Η αποτυχία όμως της αγανάκτησης σου,εαν δεν έχεις φρόνηση,δυνατόν να μεταβληθεί σε φθόνο. Προσέξτε,ο φθόνος είναι μια αθεράπευτη ασθένεια της κακεντρέχειας,το δηλητήριο της οποίας προετοιμάζει την καταδίκη του φθονούντος,χωρίς αυτός να προβλέψει τον επερχόμενο κίνδυνο. Ο φθονερός δεν είναι δυνατόν να αισιοδοξεί με την ελπίδα να κερδίσει έδαφος στην οδό της Αρετής.

Εκριζώσατε τον φθόνο απο τις σκέψεις σας,για να μην υποφέρει αργότερα η καρδιά σας,εαν έχει μέσα της δόση ευσπλαχνίας,ειδάλως θα υποστείτε την τιμωρία της συνειδήσεως σας η οποία θα είναι πολύ περισσότερο τυραννική.

Ο φθόνος και η συκοφαντία αποτελούν τις δύο πτέρυγες του Κακού με κέντρο υποβολής το Πνεύμα της Κακίας».

Η σημερινή ελληνική πραγματικότητα ευφορείται αποκλειστικά απο το Πνεύμα της Κακίας με τον φθόνο και την συκοφαντία να έχουν ξεδιπλώσει σε όλο το μεγαλείο τους τις…φτερούγες τους. Και φυσικά το κρίμα και την ευθύνη την φέρει ακέραια αυτός που προκαλεί την αδικία και το κακό και όχι αυτός που αγανακτεί και υπερασπίζεται τον εαυτό του και το δίκαιο(αρκεί να μην μεταβληθεί και αυτός σε…χοίρο). Είναι φανερό οτι η ελληνική κοινωνία προσπαθεί να αντέξει…δραπετεύοντας απο τη χώρα(ειδικά τα νέα παιδιά) ή αντλώντας δυνάμεις απο τον…ήλιο και τη θάλασσα.

Πρώτο ζητούμενο λοιπόν η (επανα)δημιουργία της έννοιας της Πατρίδας για τους Ελληνες ξανά,όπως μας την κληροδότησαν σε εμας και σε ΟΛΗ την ανθρωπότητα οι αρχαίοι μας Ελληνες σοφοί,όπως ο Σωκράτης.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here