Ο ρόλος των πολιτικών

0
258

Γράφει ο Χρήστος Η. Χαλαζιάς

Εάν οι πολιτικοί της Ευρώπης βρίσκονται σε δύσκολη θέση σήμερα, αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι πολλά δεδομένα αλλάζουν και η σημερινή κοινωνία δεν είναι αυτή που ήταν μέχρι χθες με ευημερία, αφού επηρεάσθηκε άμεσα απο την οικονομική κρίση και την πτώση του καταναλωτισμού, ακόμη και απο το προσφυγικό κ.α .

Για όλους αυτούς τους λόγους πρέπει να τεθούν όλα τα προβλήματα «επί τάπητος», να μελετηθούν και να γίνουν νέες προτάσεις για τις απαραίτητες προσαρμογές.

Πολλά ερωτηματικά έχουν τεθεί ήδη «επί τάπητος». Ένα από αυτά αφορά χωρίς άλλο και το κοινοβούλιο κάθε χώρας. Καθώς είναι βέβαιο ότι η δημοκρατία στην Ευρώπη κατοχυρώνεται όχι μόνο στο δυτικό τμήμα της, αλλά και στις ανατολικές χώρες, επανεξετάζεται από την αρχή το ποιόν, οι προτιμήσεις και οι κατευθύνσεις κάθε πολιτικού.

Τι πρέπει αλήθεια να είναι ένας σημερινός πολιτικός; Αυτός που ήταν «χθες» ή πρέπει να αλλάξει; Η απάντηση στο ερώτημα είναι ότι πρέπει να αλλάξει. Η αλλαγή αυτή γίνεται, αλλά με βραδύ ρυθμό και έτσι η πολιτική κοινότητα δεν έχει τη δυνατότητα να προσαρμοσθεί έγκαιρα στις νέες καταστάσεις και συνθήκες.

Αλλά δεν είναι μόνο τα κόμματα και οι πολιτικοί που πρέπει να αλλάξουν. Έχει αλλάξει και η κοινωνία και πρέπει να αναφέρουμε εδώ ότι ο γενικός στόχος είναι να δημιουργηθεί μια κοινωνία χωρίς «ταπεινούς και καταφρονεμένους», όπου βέβαια θα υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί, αλλά με μια γενική τάση: Οι φτωχοί να μην γίνονται φτωχότεροι , ούτε οι πλούσιοι πλουσιότεροι!

Μια άλλη τάση είναι το γεγονός ότι πρέπει η βουλή να απαρτίζεται όχι πλέον από πολιτικάντηδες, ή πολιτικούς του «κομματικού σωλήνα», αλλά από άτομα με κοινωνική καταξίωση, να έχουν γνώσεις για την παραγωγή, το εμπόριο, την οικονομία.

Μια τέτοια εκδοχή στο παρελθόν φαινόταν περίεργη και ακατανόητη. Τώρα όμως διαπιστώνεται ότι πολλοί πολίτες και επιχειρηματίες λένε, ότι πρέπει να αναπτύξουν μια διπλή δραστηριότητα και να ασχοληθούν επίσης και με τα αναπτυξιακά οικονομικά πράγματα, γιατί βλέπουν την κυβέρνηση σαν μια επιχείρηση η οποία πρέπει να λειτουργεί αποτελεσματικά.

Πέρα από όλα αυτά έχει κατανοηθεί και ένα άλλο γεγονός: Ότι «στην εποχή μας όλα τα προβλήματα έγιναν οικονομικά», όπως αναφέρει ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζων Κένεθ Γκαλμπραίηθ και είναι φυσικό να χρειάζονται μια αντιμετώπιση από ειδικούς και εμπειρογνώμονες που κατέχουν τα οικονομικά ζητήματα και που μπορούν να δώσουν λύση.

Η πολιτική έπαψε πλέον να είναι ρητορεία. Πρέπει να αναφέρεται σε συγκεκριμένα προβλήματα, που πηγάζουν από τη σημερινή πραγματικότητα.

Πρέπει να ασχολείται με την κατανομή των οικονομικών πόρων ακριβοδίκαια για όλη τη χώρα, πρέπει να αποτρέπει τη συγκέντρωση κεφαλαίων σε χέρια λίγων και να δίνει ευρύτερα περιθώρια σε άτομα που έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν την πρωτοβουλία τους.

Υπήρχε μια παρεξήγηση στο παρελθόν και αυτό αδικούσε τους πολιτικούς. Θεωρούνταν ότι δεν έπρεπε να ασχολούνται με οικονομικά ζητήματα, αλλά να περιορισθούν σε ρητορικά σχήματα και μεγαλοστομίες.

Σήμερα το πνεύμα είναι εντελώς διαφορετικό. Το σημερινό κράτος έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει γνώσεις και εμπειρίες σε κάθε πολίτη, έτσι ώστε να μπορέσει να πάρει τη θέση του μέσα στο κοινωνικό σύνολο.

Χρειάζεται όμως η κυβέρνηση να κατευθύνει τις οικονομικές και πολιτικές υποθέσεις, με τέτοιο τρόπο, ώστε να μη χάνει η κοινωνία τις ισορροπίες της.

Πριν από χρόνια ο τότε πρωθυπουργός του Βελγίου έλεγε: «Δεν χρειάζεται κάθε τόσο να ασχολούμαστε με το θέμα των μισθών και με την αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Μια γενική πολιτική που θα επιτρέψει να αποφευχθεί η πολιτική και οικονομική κρίση, θα εξασφαλίσει τις απαραίτητες ισορροπίες στην Ευρώπη. Το Βέλγιο, από την άποψη αυτή, βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. Είναι η χώρα με ανεπτυγμένη βιομηχανία και τεχνολογία, με πολλά στελέχη και μεγάλες δυνατότητες.

Ακριβώς όμως γιατί οι κυβερνήσεις στο πρόσφατο παρελθόν έκαναν λάθη, φτάσαμε στο σημείο ώστε οι Βέλγοι να έχουν αρκετά χρήματα, όχι όμως και το Βέλγιο: Είναι μια εξέλιξη που σημειώθηκε και σε άλλες χώρες και οφείλεται στην πίεση που ασκούν τα συνδικαλιστικά σωματεία και ο εργαζόμενος κόσμος».

Είναι φυσικό, βέβαια , να υποστηρίζουν τα συμφέροντά τους, αλλά η κυβέρνηση οφείλει να επιδρά σε κάθε κατάσταση που φανερώνει ότι υπάρχει μια μετατόπιση κεφαλαίων και πόρων προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση δημιουργώντας τις κοινωνικές ανισότητες .

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here