Δημοσκοπήσεις και…βατερλό

0
68

Τρεις δημοσκοπήσεις μετά τις Πρέσπες (Marc, Pulse, Metron) πιστοποιούν το ίδιο πράγμα: το Σκοπιανό εξελίσσεται σε πολιτικό Βατερλό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Πέρα από την ευρύτατη αποδοκιμασία της ίδιας της συμφωνίας (στη Βόρεια Ελλάδα αγγίζει τα όρια της κατακραυγής με 83%!), το κόστος της κυβέρνησης είναι διπλό.

Από τη μία πλευρά αποδυναμώνει την ίδια και από την άλλη εκτοξεύει τη ΝΔ, η οποία φτάνει στα υψηλότερα έως τώρα επίπεδα συσπείρωσης και εκλογικής απήχησης. Με τα σημερινά δεδομένα και από τις τρεις δημοσκοπήσεις, η αυτοδυναμία φαντάζει εφικτή.

Προφανώς δεν μπορούμε να προδικάσουμε το αποτέλεσμα. Δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Ξέρουμε όμως τι ΔΕΝ έγινε.

Ολη η κυβερνητική προπαγάνδα του φθινοπώρου στηρίχθηκε σε τέσσερα σημεία:
Πρώτον, στην υποτιθέμενη προσωπική υπεροχή του Τσίπρα έναντι του Μητσοτάκη.

Δεύτερον, στη θεωρία ότι ο Τσίπρας είναι «δρομέας μεγάλων αποστάσεων», σε αντίθεση με τον Μητσοτάκη που «θα καεί στο ζέσταμα» περιμένοντας τις εκλογές που ζητούσε.

Τρίτον, στην αλλαγή ατζέντας και κλίματος με την έξοδο από το Μνημόνιο και την υποτιθέμενη ρύθμιση του χρέους.

Τέταρτον, στην αποδυνάμωση της αντιπολίτευσης και ενδεχομένως στη διάσπαση της ΝΔ με το Σκοπιανό.

Και τα τέσσερα διαψεύστηκαν. Ποτέ άλλοτε πολιτική στρατηγική δεν έχει πέσει τόσο έξω σε όλους τους σχεδιασμούς και υποθέσεις της.

Ο Μητσοτάκης όχι μόνο δεν κάηκε στο ζέσταμα αλλά εμφανίζεται όλο και πιο ενισχυμένος απέναντι στον «μαραθωνοδρόμο» Πρωθυπουργό. Η αλλαγή ατζέντας γίνεται λιγότερο πιστευτή και από την Κοκκινοσκουφίτσα, ενώ το Σκοπιανό ενίσχυσε την αντιπολίτευση και ουσιαστικά διέλυσε τον κυβερνητικό συνασπισμό.

Δεν ξέρω ποια πολιτικά μυαλά σχεδίασαν τα παραπάνω, αλλά αν ήμουν στη θέση του Πρωθυπουργού θα τους είχα απολύσει χωρίς αποζημίωση. Επεσαν θύματα του υποκειμενισμού και του βολονταρισμού τους, παραπτώματα που εξ ορισμού προσδιορίζουν ερασιτεχνισμό στην πολιτική.

Τι μένει; Οριακά τα τελευταία πυρομαχικά της παρηγοριάς με το επιχείρημα ότι ο Τσίπρας τουλάχιστον ήλθε για να μείνει – λες και υπήρχε περίπτωση να εκτοπιστεί μετεκλογικά ή να μεταναστεύσει…

Η ουσία όμως είναι απλή.

Πρώτον, η πολιτική κρίνεται στα ρεύματα απόρριψης και σήμερα το ρεύμα απόρριψης κυβέρνησης – Πρωθυπουργού είναι πανίσχυρο. Δεν θα εξανεμιστεί το βράδυ των εκλογών.

Δεύτερον (όπως έλεγε και ο μεγάλος Μπιλ Σάνκλι), ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος δεν είναι τίποτα – όποιο ποσοστό κι αν διασώσει τελικά ο Πρωθυπουργός στην προσπάθειά του…
Να θυμίσω πως με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 22%-23% που του δίνουν (ακόμα) οι δημοσκοπήσεις θα είναι η ασθενέστερη αξιωματική αντιπολίτευση από το… 1977. Και μάλιστα σε τροχιά καθόδου, ενώ το ΠαΣοΚ του 1977 τουλάχιστον ανέβαινε.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση θα καταρρεύσει μέσα στο καλοκαίρι, ούτε ότι οι εκλογές θα αποδειχθούν περίπατος για τον Μητσοτάκη.

Προφανώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα παλέψει μέχρι τέλους με κάθε μέθοδο, χωρίς δισταγμούς και περισσή απελπισία, όποιο κι αν είναι το τέλος. Αλλά το έργο πλέον δεν είναι γραμμένο πάνω του. Είτε 18% πάρει, είτε 20%, είτε 23%, ελάχιστα πράγματα αλλάζουν επί της ουσίας.

Αντιθέτως, είναι ο Μητσοτάκης που εκ των πραγμάτων θα βγει στο προσκήνιο.

Για τον απλούστατο λόγο ότι μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές ο αρχηγός της ΝΔ έχει μπροστά του την ευκαιρία να μαζέψει όλο το χαρτί. Και ως εκ τούτου να διασφαλίσει σε βάθος χρόνου τη σταθερότητα, την ομαλότητα και την κανονικότητα της χώρας.

Αν το πετύχει όμως, θα το χρωστάει και στον ΣΥΡΙΖΑ. Οχι μόνο για την ποιότητα της εξουσίας του ή για το αποτύπωμα της πολιτικής του αλλά επειδή με τους τυχοδιωκτισμούς της απλής αναλογικής κατέστησε τον Μητσοτάκη σχεδόν μονόδρομο στην αναζήτηση της σταθερότητας.

Και από όλα τα λάθη του Τσίπρα ίσως αυτό να αποδειχθεί το πιο καθοριστικό στην τελική πορεία για την κάλπη.

Σχέδιο διάσωσης

Τρίτη, 26 Ιουνίου. Ο Κοντονής αποκάλυψε ότι εξελίσσεται ένα «σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης» ως τις… 21 Αυγούστου.

Ιδια ημέρα, λίγο αργότερα. Το Μέγαρο Μαξίμου εντόπισε «σχέδιο νέας αποστασίας».

Τετάρτη, 27 Ιουνίου. Ο Βούτσης μίλησε για «ακραία προσπάθεια εκφοβισμού» από «φιλοφασιστικές και ακροδεξιές ομάδες» – προτού αποκαλυφθεί ότι τη δουλειά την έκανε ο… Ρουβίκωνας.

Πέμπτη, 28 Ιουνίου. Ο Τζανακόπουλος μίλησε για «σχέδιο εκφοβισμού και τραμπούκικων επιθέσεων σε βουλευτές» – λίγο προτού του την πέσουν στο Κορωπί παρ’ όλο που δεν είναι βουλευτής…
Δεν ξέρω τι σχέδια υπάρχουν γενικώς. Το μόνο που βλέπω είναι ένα σχέδιο διαφυγής της κυβέρνησης και διάσωσης προσωπικά του Πρωθυπουργού.

Περισσότερο ενδιαφέρον όμως από το σχέδιο έχει ποιοι το μεθοδεύουν!..

Γ.Πρετεντέρης – ΒΗΜΑ

Από τις δημοσκοπήσεις συνήθως μένει η εντύπωση των βασικών αριθμών, δηλαδή των ποσοστών που εκτιμούν οι εταιρείες ερευνών ότι θα πάρει το κάθε κόμμα.

Επ’ αυτού δεν έχουμε να πούμε πολλά πράγματα.

Υπάρχουν δύο ομάδες δημοσκοπικών εταιρειών. Η πρώτη, που θέλει τη διαφορά μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ παγιωμένη σε επίπεδα υψηλότερα των δέκα ποσοστιαίων μονάδων, και μια δεύτερη, μετριοπαθέστερη της πρώτης, που δεν αμφισβητεί τη νεοδημοκρατική πρωτιά, αλλά περιορίζει τη διαφορά μεταξύ πέντε και επτά ποσοστιαίων μονάδων.

Και στις δύο περιπτώσεις εμφανίζονται, κατά καιρούς, ανάλογα με τη συγκυρία, αυξομειώσεις των παραπάνω διαφορών, χωρίς όμως να καταγράφεται κάποια ανατροπή των βασικών και διαμορφωμένων τα τελευταία χρόνια τάσεων.

Ούτε η τελευταία ένταση του Μακεδονικού φαίνεται να αλλάζει δραματικά την παραπάνω εικόνα. Η Νέα Δημοκρατία ενισχύεται μεν, αλλά ανάλογες διαφορές ή και μεγαλύτερες διαφορές των 12 και των 14 ποσοστιαίων μονάδων έχουν καταγραφεί και το 2017, χωρίς να υπάρχει το συγκεκριμένο εθνικό θέμα. Αντιστοίχως η καταγραφόμενη υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι συμβατή με την ένταση που εκδηλώθηκε γύρω από την υπόθεση του Μακεδονικού.

Εντρυφώντας στα ενδότερα των δημοσκοπήσεων διαπιστώνει κανείς ότι το Μακεδονικό φαίνεται να είναι υπόθεση της ευρύτερης δεξιάς παράταξης. Μπορεί επιπλέον να δηλώνει τη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας, να εξουθενώνει και να εξανεμίζει τους ΑΝΕΛ του κ. Καμμένου, αλλά, κατά τα φαινόμενα, δεν ακουμπά στα ακροατήρια στα οποία απευθύνονται ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το συγκεκριμένο θέμα φαίνεται να επηρεάζει περισσότερο τις ανακατανομές εντός της ευρύτερης Κεντροδεξιάς, επιτρέποντας στον κ. Μητσοτάκη να διεκδικεί ψηφοφόρους που είχαν μετατοπιστεί δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας, παρά οτιδήποτε άλλο.

Και, τέλος πάντων, παρά τα περί αντιθέτου εκτιμώμενα, δεν είναι το Μακεδονικό αυτό που θα κρίνει στο τέλος τη στάση και την κομματική επιλογή της πλειονότητας των ψηφοφόρων.

Αντιθέτως, διαπιστώνει κανείς ότι κυρίαρχο παραμένει στην ελληνική κοινωνία το θέμα της οικονομίας.

Από τις αυθόρμητες απαντήσεις που λαμβάνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων η οικονομία και οι αγωνίες που πηγάζουν από την κατάστασή της για τις δουλειές, τους φόρους και τα εισοδήματα βρίσκονται στο κέντρο της προσοχής της πλειονότητας των πολιτών.

Σχεδόν το 50% των ερωτώμενων στις έρευνες αναδεικνύει την οικονομία ως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τους ίδιους και τη χώρα.

Πράγμα που σημαίνει ότι στο γήπεδο της οικονομίας θα κριθούν, κατά κύριο λόγο, οι επόμενες εκλογές.

Οι Ελληνες για ακόμη μία φορά θα ψηφίσουν με γνώμονα την οικονομική τους θέση και τις προσδοκίες που μπορεί να διαμορφώσει το ένα ή το άλλο κόμμα για τη βελτίωσή της.

Κοινώς, με το χέρι στην τσέπη θα ψηφίσουν οι πολίτες. Αλλοι τιμωρώντας και άλλοι προσδοκώντας, ή και τα δύο μαζί.

Υπό αυτή την έννοια, οι επόμενοι μήνες θα είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέροντες…

Α.Καρακούσης – ΒΗΜΑ

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here