Η εθνική επέτειος του «2.117» Η ακραία φτώχεια είναι εδώ. Παρούσα. Τι και αν το κλίμα, η φύση, το νερό, ο αέρας ευνοούν την ποιοτική πρωτογενή παραγωγή; Τα ελληνόπουλα γίνονται πρόσφυγες. Αλλά αυτό δεν αφορά το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Είναι άλλου παππά ευαγγέλιο…

0
116

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Σχέδιο ακούμε και σχέδιο δε βλέπουμε. Μιλώ για τον αποκαλούμενο οδικό χάρτη της χώρας μετά την ημερολογιακή λήξη του τρίτου μνημονίου. Το τρίτο μνημόνιο να θυμίσω ότι προβλέπει μέτρα και πολιτικές έως το 2197.

Τουτέστιν:

-μείωση των συντάξεων από 2 έως 18& από 1/1/2019,

-μείωση του αφορολόγητου στα 5,5 χιλ ευρώ από 1/1/2020

-πλεονάσματα 3,55 έως το 2022,

-πλεονάσματα 2% έως το 2060,

-εκποίηση της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια ήτοι έως το 2197.

Ήγουν, τελειώνει το μνημόνια αλλά τα μέτρα θα υπάρχουν για άλλες 4 γενιές. Δηλαδή αν όλα πάνε καλά ένα παιδί που θα γεννηθεί το 2100 θα χαρεί την απελευθέρωση του… 2117.

Και βέβαια οι επόμενες γενιές θα γιορτάζουν τη μέρα αυτή ως εθνική επέτειο!

Οι προβολές αυτές δεν έχουν στόχο και σκοπό να τρομάξουν αλλά να υπενθυμίσουν όλα όσα σκοπίμως αποσιωπούνται και εκείνα που δεν συζητιούνται όπως καληώρα η συζήτηση της Πέμπτης στη Βουλή για το υποτιθέμενο σχέδιο  παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Καβγαδάκι για τις ανάγκες της τηλεόρασης με πολιτικούς αρχηγούς που λες και μιλούσαν από προεκλογικό μπαλκόνι και όχι από το βήμα της βουλής, απευθυνόμενοι όχι σε βουλευτές με γνώμη και παρρησία αλλά σε φανατικούς οπαδούς.

Ομιλίες ταξίδι στο χρόνο. Έχουν γίνει στήλες άλατος κοιτάζοντας διαρκώς πίσω. Και όταν έχεις καρφωμένο το βλέμμα σου στο παρελθόν είναι αδύνατον να αντιληφθείς το μέλλον.

Αλλά όλα αυτά δεν είναι απλώς στατιστικές για εντυπώσεις. Έχουν καθημερινό και τρομακτικό αντίκτυπο σε ότι απέμεινε από την παραγωγική οικονομία. Εν προκειμένω μιλώ για την κτηνοτροφία και τις περιπέτειές της.

Οι κτηνοτρόφοι είναι απελπισμένοι και συνάμα εξαγριωμένοι. Και πάντως εγκαταλείπουν μαζικά την κτηνοτροφία. Οι τιμές γάλακτος και κρέατος εκτός από εξευτελιστικές είναι και προσχηματικές.  Συχνά πυκνά οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να διαθέσουν το γάλα τους το οποίο υποτίθεται αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή φέτας. Ειρήσθω εν παρόδω ότι η φέτα αποτελεί τη ναυαρχίδα των ελληνικών εξαγωγών και εισφέρει πάνω από ένα δις στο εξαγωγικό εμπόριο. Αποτελεί επώνυμο και προστατευόμενο προϊόν και για την παρασκευή του απαιτείται και προϋποτίθεται γάλα από συγκεκριμένες περιοχές. Σε αντίθετη περίπτωση χάνεται το καθεστώς προστασίας και έχουν όλοι το δικαίωμα να πωλούν φέτα.

Αλλά για να είμαστε σοβαροί όλοι γνωρίζουν ότι οι αθρόες και εν πολλοίς μη ανεκτές ή και παράνομες εισαγωγές αιγοπρόβειου γάλακτος υπονομεύουν συνολικά την αγροτική οικονομία που στηρίζεται στη… φέτα.

Είναι τρεις το λάδι τρεις το ξύδι. Για κάθε κιλά φέτας απαιτούνται 4 κιλά γάλακτος. Και πως λοιπόν παράγεται όλη αυτή η φέτα; Αποκαλύπτω εθνικά μυστικά και καταδίδω τα ιερά και τα όσια θα μου πείτε! Μπούρδες. Είναι σε όλους γνωστή η πρακτική και χρόνια τώρα μπαινοβγαίνουν βυτιοφόρα με γάλα από τα σύνορα.

Και φυσικά πέραν της φέτας υπάρχουν και άλλα περίφημα προϊόντα γάλακτος: γιαούρτι, βούτυρο, κλπ…

Η ευθύνη για το καθεστώς χάους και αναποτελεσματικότητας επιρρίπτεται πάντα στους οργανισμούς. Πριν μερικές μέρες αποκεφαλίστηκε η διοίκηση του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ που υποτίθεται έχει την ευθύνη ελέγχων, προστασίας και προγραμματισμού. Και καρατομήθηκε γιατί δεν απέστειλε πρόταση για διαπραγμάτευση από την Ε.Ε. της φέτας. Η ακέφαλη διοίκηση απάντησε στο δήμιο υπουργό  ότι είχε ζητήσει τις προτάσεις της πολιτικής ηγεσίας που δεν έφτασαν ποτέ.

Ο συγκεκριμένος οργανισμός δεν έχει ούτε προσωπικό μήτε και εξοπλισμό. Πως λοιπόν να κάνει ελέγχους; Απλώς είναι ένα εύκολο θύμα για το πολιτικό μας σύστημα.

Τι και αν η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι με ανεξέλεγκτες εισαγωγές γάλακτος,  τυριών και πολλών άλλων προϊόντων.

Κάποτε η υποχρέωση εισαγωγών προϊόντων από τρίτες χώρες -όπως σιτάρι, καλαμπόκι, βαμβάκι, φρούτα, γαλακτοκομικά- αντιμετωπίζονταν με την γραφειοκρατική διακράτηση των εμπορευμάτων στα τελωνεία. Μέχρι να εξαντληθεί η εθνική παραγωγή. Και μόνο τότε άνοιγαν οι πύλες… Και πάλι αποκαλύπτω εθνικά μυστικά αλλά αυτά τώρα δεν έχουν σημασία καθώς συνέβαιναν στις δεκαετίες του `80 και του`90.

Αυτά τα προϊόντα της γαλακτομάζας καταναλώνονται ακόμη και στην Ελλάδα και ο λόγος είναι η φτώχεια. Το λευκό τυρί έχει τη μισή τιμή από τη φέτα και το επιδόρπιο γιαουρτιού ούτε το 30% της τιμής του παραδοσιακού δικού μας

Η φέτα χάνεται και οι κουτόφραγκοι απλώς περιμένουν ώστε να πιστοποιήσουν την απώλεια. Ξέρουν τι γίνεται και απλώς καταγράφουν το φαινόμενο μέχρι τη στιγμή που θα το αξιοποιήσουν. Ήδη έχει αλλάξει και η εθνική νομοθεσία και πλέον η παρασκευή παραδοσιακού γιαουρτιού, μπορεί  να γίνεται  και από εισαγόμενο γάλα.

Επιπροσθέτως, Φέτα έχουν δικαίωμα να παρασκευάζουν νομίμως ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Ν. Αφρική. Αυτές οι χώρες αν και υπέγραψαν τις διεθνείς συμφωνίες για την προστασία του γαλλικού ροκφόρ και της ιταλικής παρμεζάνας εξαίρεσαν τη φέτα.

Επιπλέον διαβάζοντας πρόσφατα μια μελέτη διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει το παραμικρό στο γ@@@μένο σχέδιο ανασυγκρότησης περί της προστασίας της κτηνοτροφίας, της γενετικής βελτίωσης και αναπαραγωγής των ντόπιων ζώων, τη  διαχείριση των βοσκοτόπων, το ποιοτικό έλεγχο ζωοτροφών και τυροκομικών προϊόντων. Δεν υπάρχει, επίσης, πολιτική  εξαγωγών, χρηματοδότηση, ρευστότητα, κεντρική πολιτική σύνδεσης του ντόπιου προϊόντος με τον τουρισμό.

Διατυπώνονται ερωτήματα αν όλα αυτά είναι συνέπεια αβελτηριών, ανεπάρκειας, ασχετοσύνης ή μήπως αποτελούν επιλογές απαξίωσης της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής.

Το βέβαιο είναι ότι το περιβόλι της Ευρώπης διαρκώς συρρικνώνεται και οι δουλευτές συνεχώς μειώνονται. Το εισόδημά τους χρόνο με το χρόνο φθίνει και για παράδειγμα οι τιμές γάλακτος πριν 20 χρόνια ήταν 1,10 ευρώ ανά λίτρο και σήμερα βρίσκονται στα 85 λεπτά.

Στην Ήπειρο την πατρίδα μου παραδοσιακή δύναμη στην κτηνοτροφία πάνω από τις μισές μονάδες έχον κλείσει και τα παιδιά έγιναν πρόσφυγες στη Δυτική  Ευρώπη.

Η ακραία φτώχεια είναι εδώ. Παρούσα. Τι και αν το κλίμα, η φύση, το νερό, ο αέρας ευνοούν την ποιοτική πρωτογενή παραγωγή;

Τα ελληνόπουλα γίνονται πρόσφυγες. Αλλά αυτό δεν αφορά το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Είναι άλλου παππά ευαγγέλιο…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here