Τα διλήμματα…

0
241

Γράφει ο Νίκος Καραμπάσης

Φαίνεται οτι θα έχουμε «διπλές εκλογές» – δηλαδή ευρωεκλογές και εθνικές – στις 26 Μαϊου 2019 και ήδη άρχισαν να τίθενται τα «διλήμματα». Εαν εξαιρέσουμε τα συνηθισμένα «κλισέ της επικαιρότητας» που θα διαμορφώσουν λίγο πριν τις κάλπες τα επικοινωνιακά επιτελεία των κομμάτων, το πρώτο «δίλημμα» στο οποίο θα κληθούν να απαντήσουν οι ψηφοφόροι το έθεσε καθαρά ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινός Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας λέγοντας οτι απέναντι στις δικές του δυνάμεις – οσες δηλαδή «στοιχηθούν» μαζί του – (θα) βρίσκεται ενα «μαύρο μέτωπο»(και έδωσε μια πρώτη περιγραφή του τι εννοεί,επικεντρώνοντας κυρίως στο «αδιάφθοροι – διεφθαρμένοι», «παλιό κατεστημένο – νέο κατεστημένο»). Αρα «Λευκοί ιππότες» Vs «Μαύρων ιπποτών»(με αυτοπροσδιορισμό;).

Το δεύτερο «δίλημμα» που είναι δομικής σημασίας και σπουδαιότητας για τους πολίτες εδράζεται στην προβαλλόμενη διάζευξη: «Ανάπτυξη ή Ελευθερία»! Είναι το «επιχείρημα» άλλωστε επάνω στο οποίο έχτισαν τα πολύχρονα συστήματα εξουσίας τους στην Τουρκία ο Ρετζέπ Ταγιπ Ερντογάν, στην Ρωσία ο Βλάντιμιρ Πούτιν,στην Γερμανία η Αγκελα Μέρκελ, στην Κίνα ο Σι Τζιπινγκ κλπ. Ολοι αυτοί κυβερνούν ήδη περισσότερο απο 15-20 χρόνια ή «θεσμοθέτησαν» την «ισόβια παραμονή τους στην εξουσία μέσω…εκλογών» δηλαδή μετατρέποντας την ελευθερία των πολιτών σε κάποιο «φύλο συκής» με αντάλαγμα την «ανάπτυξη». Και καθώς η 4η βιομηχανική επανάσταση της «τεχνητής νοημοσύνης» θα σαρώσει σε λίγο τους πάντες και τα πάντα,το δίλημμα αυτό,προσλαμβάνει «υπαρξιακές διαστάσεις» για τους πολίτες και τις «δημοκρατίες».

Το τρίτο «δίλημμα» είναι αυτό που λέει η κ.Αρβελέρ. Οτι ήδη αναμετρώνται δύο είδη πολιτών. Αυτοί που δημιουργούν «τα πράγματα» και εκείνοι που τα εμποδίζουν να δημιουργηθούν. Αυτές οι δύο μεγάλες κατηγορίες «παίρνουν συνεχώς θέση» – τόσο σε ευρωπαϊκό,όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οταν η κατηγορία που θέλει να εμποδίσει τις εξελίξεις γίνεται κυρίαρχη σε μια χώρα,σημαίνει οτι βρισκόμαστε σε παρακμή. Προφανώς εκεί βρισκόμαστε τώρα. Θυμίζει ίσως τον 5ο μΧ αιώνα όταν η Ευρώπη είχε χάσει «πολύ έδαφος» ως αναφορά του ουσιώδους. Παντου σήμερα βλέπεις το ουσιώδες να έχει καταρρεύσει ή να καταρρέει…

Προφανώς και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα πίσω απο ταμπέλες «δεξιά-κέντρο-αριστερά». Κι αν υπάρχουν ακόμη κάποιοι κολλημένοι σε ενα παρελθόν που αποδείχθηκε άνυδρο και άγονο,παρασύροντας λαούς και καταστάσεις,το μέλλον που έρχεται «καλπάζοντας» δεν θα κουβεντιάσει «για όλα αυτά». Ηδη δημιουργεί τον δικό του κόσμο,με εμάς ή και χωρίς εμάς.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here