Η αυγή των τεράτων

0
151

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Δεν υπάρχει πολιτικός φορέας που θα πιστωθεί τη λαϊκή οργή… Δίκιο έχει ο Δημήτρης. Οργή, δυσαρέσκεια και αποδοκιμασία είναι συναισθήματα έκδηλα που διαπερνούν την ελληνική κοινωνία. Οι πολίτες καταψηφίζουν, συμπληρώνει ο Νίκος. Αλλά ποιον αυτή τη φορά θα καταψηφίσουν;

Όλους όσοι άσκησαν  εξουσία! Και τότε τι θα συμβεί; Που θα στραφεί και τι θα επιλέξει άραγε ο λαός;  Η Τζόρτζια ισχυρίζεται ότι ούτε θα καταψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αψηφήσουν τη Ν.Δ. και θα αγνοήσουν το Κίνημα Αλλαγής.

Μήτε και θα κατευθυνθούν μαζικά προς το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ, και τις «λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις». Ο  Αλέκος  διατείνεται ότι πιθανότατα θα υπάρξουν τερατογενέσεις τη νύχτα των εκλογών!

Δύσκολη η εξίσωση και λύση με τόσους άγνωστους δεν υπάρχει. Οι πρωταγωνιστές της ελληνικής τραγωδίας γνωρίζουν ότι μόνο  διαχείριση της κατάστασης μπορούν να κάνουν. Και αυτό αφορά σχεδόν το σύνολο των βασικών πολιτικών κομμάτων και των επιφανέστερων ηγετών.

Η «διαχείριση» περιλαμβάνει τρικ και φακιρικά. Μεταξύ αυτών και η υπερσυγκέντρωση πλεονασμάτων. Πολιτική που ναι μεν έχει καταστροφικά αποτελέσματα για την οικονομία  αφού ρουφά την ελάχιστη ρευστότητα της αγοράς, αφήνει όμως περιθώρια παροχών για το τέλος του έτους. Εν προκειμένω  σε κυβερνητικό επίπεδο, γίνεται συζήτηση ώστε αυτή τη φορά το πλεόνασμα – ύψους 1 δισ ευρώ- να διατεθεί για τη διαγραφή μέρους του ΕΝΦΙΑ.

Η παροχή αυτή πιθανότατα θα χαρακτηριστεί ως αντίδωρο στις θυσίες του λαού που πολλά δίνει και λίγα παίρνει.

Αλλά το κρίσιμο ζήτημα για την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, είναι η μείωση των συντάξεων έως 12% από το Γενάρη του 2019. Σκόπελος αξεπέραστος που ενδεχομένως υπαγορεύει την ανάληψη… δράσης.

Τα σενάρια είναι πολλά αλλά τα περισσότερα από αυτά, καταλήγουν σε ηρωική έξοδο. Μετά την εκπνοή του χρόνου εφαρμογής των μνημονίων, ο Πρωθυπουργός θα ζητήσει αναβολή ή μετάθεση των μεταμνημονιακών μέτρων που αφορούν μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου. Και επειδή η απάντηση πιθανότατα θα είναι αρνητική, θα καταφύγει σε εκλογές προκειμένου να σώσει οτιδήποτε σώζεται…

Για εθνικούς λόγους θα ήταν συμφερότερη η διαπραγμάτευση για τη μείωση του χρέους αλλά ο κ. Τσίπρας, μόλις 42 ετών, δεν είναι διατεθειμένος να γίνει Ιφιγένεια για να πλεύσουν τα καράβια.

Συνεπώς, θα καταφύγει σε εκλογές προκαταλαμβάνοντας την κορύφωση της οργής και της αγανάκτησης. Επιπροσθέτως, θα ήταν καταστροφικό να πάει σε εθνικές μετά τις ευρωεκλογές οπότε οι πολίτες με χαλαρή διάθεση και δίχως κομματική δέσμευση ή εξάρτηση θα μαύριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να στείλουν το δικό τους μήνυμα. Στην περίπτωση αυτή το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ, υπό οιεσδήποτε προϋποθέσεις, δεν θα ξεπερνούσε το 20%. Ποσοστό καταστροφικό  για την επόμενη μέρα.

Η μοίρα του ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται προδιαγεγραμμένη και ο κ. Τσίπρας με  επίγνωση της κατάστασης,  υπακούοντας στο ατομικό ένστικτο επιβίωσης θα χαράξει  και τη δική του αυτόνομη πορεία. Κάποιοι σχετίζουν τη νέα κίνηση στο χώρο της συντηρητικής παράταξης με τις εκλεκτικές συγγένειες του ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα ακούγεται έντονα ότι επικεφαλής αυτής της κίνησης θα τεθεί ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Αθήνας Κωνσταντίνος Μίχαλος, που κάποια στιγμή ακούστηκε έντονα ότι επρόκειτο να αναλάβει υπουργικό χαρτοφυλάκιο στην παρούσα κυβέρνηση! Οψόμεθα…

Το πλεονάζον εκλογικό σώμα δεν δίνει προσοχή στον Κυριάκο που προσπαθεί να δείξει χαρακτήρα. Χαρακτήρα διαφορετικό από το κόμμα του και τη φαμίλια του. Φυσικά, δεν προσφέρει τίποτε καινούργιο ή ελκυστικό καθώς είναι και αυτός κολλημένος στις ράγες των μνημονίων. Συχνά ο λόγος του είναι αποκρουστικός και ενίοτε γραφικός. Στον τομέα της επικοινωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ισοπεδώσει τη Ν.Δ. και οποτεδήποτε επιθυμεί, αλλάζει την πολιτική ατζέντα.

Φυσικά ο κ. Μητσοτάκης  δεν εμπνέει ελπίδα και αξιοπιστία που προσδοκά ο πολίτης και μοιραία θα εύχεται τη μεγάλη αποχή στις εκλογές, ώστε να εμφανίσει ανεβασμένο το ποσοστό του. Οι ματαιόσχολοι  επιτελείς του και προφανώς ο ίδιος, δεν έχουν κατορθώσει να διεισδύσουν στα άδυτα της ελληνικής κοινωνίας και να αισθανθούν τον πόνο, την αγωνία, την ανασφάλεια, τη φτώχεια της συντριπτικής πλειονότητας που δεν περιμένει τίποτε, δεν ελπίζει τίποτε πάρεξ ένα δυστοπικό μέλλον.

Το Κίνημα Αλλαγής, δεν είναι ΠΑΣΟΚ και ούτε θα γίνει ποτέ. Χαμένο στη μετάφραση ψάχνει να ανανοηματοδοτήσει παλιές λέξεις και έννοιες. Μόνο που ο καθένας έχει το δικό του λεξικό και κανένας δεν μιλά τη… μητρική γλώσσα! Είναι πολιτική και εθνική ανάγκη να υπάρξει ισχυρός μεσαίος χώρος ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. Όμως το Κιν. Αλ. δεν είναι έτοιμο και ικανό να αναλάβει αυτό το ρόλο. Βολοδέρνει ακόμη στις ξέρες της γης του πυρός φορτωμένο με τα κλέη του παρελθόντος.

Οι… λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις, μολονότι διαβάζουν σωστά τα αίτια της κρίσης,  παραμένουν  εκτός τόπου και χρόνου! Εμμένουν στις…εμμονές τους και τις ιδεολογικές τους αγκυλώσεις.  Το να λες όχι δεν είναι αρκετό…

Έτσι ρευστό και άμορφο είναι το πολιτικό σκηνικό. Δεν υπάρχουν σοβαρές δημοσκοπήσεις, μήτε και αξιόπιστες έρευνες. Τα δήθεν στοιχεία που δημοσιεύονται έχουν μοναδικό σκοπό να διαμορφώσουν κλίμα και να επηρεάσουν τους πολίτες.

Και κάπως έτσι πέραν των επικεφαλής, κινούνται και οι δελφίνοι των κομμάτων. Αποκλίνουσες κινήσεις με εικονικές διαφοροποιήσεις  στο προφίλ. Από τη μια πλευρά αριστεροί εκσυγχρονιστές και από την άλλη ασίγαστοι εθναμύντορες…

Ποιος άραγε μπορεί να αποκλείσει μελλοντικές διασπάσεις  σε ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ.

Και παραπλεύρως, νέες αυτόνομες κινήσεις που- στις εποχές που ζούμε- προκαλούν υπόνοιες και υποψίες για τους πραγματικούς στόχους και τις αντικειμενικές επιδιώξεις.

Η παράσταση που παρακολουθούμε  έχει στοιχεία ελληνικής τραγωδίας. Και δυστυχώς είναι αληθινή. Οι φωνές που ακούγονται είναι κραυγές απελπισίας και το κόκκινο στις ράγες είναι το αίμα  που γεύεται ο μινώταυρος.

Δεν υπάρχει τίποτε πιο σπαρακτικό από το κατευόδιο της μάνας προς το παιδί της. Πεντακόσιες χιλιάδες μανάδες με ανταριασμένα μαλλιά, με  σκαμμένα  πρόσωπα και τσακισμένη φωνή περιμένουν να ακούσουν τον ήχο του τηλεφώνου που φέρνει τα νέα του παιδιού. Μυθικές μορφές της κρίσης οι μανάδες και μέχρι σήμερα ελάχιστα έχουν ειπωθεί  γι` αυτές.

Αλλά Νίκο, όπως λες και συ,  το  μέλλον είναι πάντα καλύτερο. Άραγε πόσο μακρινό είναι αυτό το μέλλον;

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here