Έχε το νου σου στο παιδί…

0
100

Του Κώστα Παπαθεοδώρου

Η εύλογη απορία του Αλέξη, για ποιο λόγο η Κυβέρνηση προχωρά σε ένα νόμο που αφορά μερικές δεκάδες- άντε και εκατοντάδες- ανθρώπους, βάζοντας απέναντί της τη συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας, απλώς ήρθε να επιβεβαιώσει την αρχική εκτίμησή μου. Η διάταξη για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια δεν σχετίζεται με την ευαισθησία της Αριστεράς, την αισθητική της προόδου, τις ανάγκες της κοινωνίας. Έχει να κάνει με τις μύχιες επιδιώξεις του κυβερνώντος κόμματος ώστε  να προκαλέσει ρήγματα στην  αντιπολίτευση και δη στην ευάλωτη Ν.Δ.

Ευάλωτη διότι το εκλογικό της ακροατήριο εμφιλοχωρείται  από τη συντηρητική κοσμοθεωρία και άρα δεν μπορεί -έστω και αν το επιθυμεί- να συναινέσει  σε «μεταρρυθμιστικές» πρωτοβουλίες συμβατές με το φιλελεύθερο προοδευτικό στίγμα που φέρει ο πρόεδρός της. Ο φιλελευθερισμός- λέει- δεν αφορά μόνο τις αγορές, ούτε περιορίζεται στην ανάσχεση του κρατισμού. Συνδέεται με την ελευθερία επιλογής,  υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα,  επιδιώκει την ευημερία και ευτυχία του ατόμου…

Ενδεχομένως, ο στόχος της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ να ήταν  εντός των ορίων του θεμιτού, εάν στο επίκεντρο  της αντιπαράθεσης δεν ήταν το παιδί.

Αδιαφορώ πλήρως για τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται βουλευτές της συμπολίτευσης που -αν και διαφωνούν -πρέπει να υπερψηφίσουν τη διάταξη, όπως, επίσης, διαφωνώ και με  τον «εκσυγχρονισμό» της νομοθεσίας και την εναρμόνιση με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Συχνά το μοναδικό επιχείρημα που επιστρατεύεται είναι ότι σε κάποιες λίγες- και όχι στις περισσότερες-  χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις ΗΠΑ η αναδοχή ή η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, αποτελεί θεσμική πραγματικότητα. Και άρα όταν  υποστηρίζεις το αντίθετο, αυτόματα  αποδέχεσαι ότι η ελληνική κοινωνία  υστερεί στην πρόσληψη και αφομοίωση των νέων συνθηκών.  Απίστευτος Μανιχαϊσμός.  Τεράστιο εκβιαστικό δίλημμα…

Για παράδειγμα,  στη Γερμανία προβλέπεται η λειτουργία μπορντέλου για κτηνοβάτες! Μήπως και αυτό πρέπει να το νομοθετήσουμε, μήπως και δώσουμε λαβές για σχόλια περί οπισθοδρόμησης;

Είναι σαφές ότι δεν αφορά την κοινωνία η σεξουαλική και συντροφική προτίμηση νοημόνων ανθρώπων. Αλλά το παιδί είναι αλλιώς. Κατ` αρχήν  λόγω ηλικίας, δεν έχει δυνατότητα γνώμης, επιλογής, δικαιοπραξίας…

Αντ` αυτού, οφείλει να επιλέξει η κοινωνία ότι είναι καλύτερο και συμφερότερο γι` αυτό, επί τη βάσει όμως της  χάρτας των δικαιωμάτων του παιδιού!

Και, επίσης, είναι προφανές ότι η φύση και το αρχέτυπο θέλουν γονείς από τα δύο φύλα. Μπορεί από ατύχημα η για οποιονδήποτε άλλο λόγο, να μην υφίσταται πλήρης η εικόνα της οικογένειας. Αλλά αυτό αποδίδεται είτε  σε ανωτέρα βία είτε σε κατ` ανάγκη επιλογή.

Δεν προτίθεμαι να επιχειρηματολογήσω για την επίδραση των προτύπων, μήτε και της ανάγκης της επιλογής.

Αυτά τα έχει ξεκαθαρίσει η προοδευτική σκέψη και ο ορθολογισμός που- εκτιμώ ότι- πρεσβεύω.

Και εν πάση περιπτώσει, όλοι αυτοί που εμφανίζονται ως υπέρμαχοι της προσαρμογής στα δεδομένα των καιρών, άλλα- λέω εγώ- έχουν στο μυαλό τους.

Πως είναι δυνατόν να γίνουν πιστευτοί, όταν τη στιγμή που διυλίζουν τον κώνωπα,  καταπίνουν την κάμηλο;

Πράγματι, η μετάλαξή του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί  αψεγάδιαστο παράδειγμα του κοινωνικού Δαρβινισμού. Στην πολιτική ορολογία και με λίγες απλές λέξεις, αποκαλείται καιροσκοπισμός. Τι και αν στο επίκεντρο είναι το παιδί. Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα…

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here