Διώξεις για κακουργήματα σε Μ.Σάλλα,Γ.Προβόπουλο και Θ.Πανταλάκη (και μέλη των οικογενειών τους)

Διώξεις για κακουργήματα σε Μ.Σάλλα,Γ.Προβόπουλο και Θ.Πανταλάκη (και μέλη των οικογενειών τους)

- in ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της Κατερίνας Κατή στην εφημερίδα Documento που βασίζεται σε εισαγγελικά πορίσματα μετά απο ενδελεχείς έρευνες γύρω απο την Τράπεζα Πειραιώς επι ηγεσία του Μιχάλη Σάλλα διώκονται επίσης ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, αλλά και ο τότε αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς, Θεόδωρος Πανταλάκης.

Στον “προθάλαμο” του ανακριτή -και για άλλη υπόθεση πέραν αυτής που αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή το Documento- o πρώην ισχυρός άντρας της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλης Σάλλας.

Κατηγορείται, όπως και ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος, για βαρύτατο κακούργημα.

Φέρονται ότι “έπαιζαν παιχνίδι ” με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία ζημίωσαν με εκατομμύρια ευρώ προς όφελος της Τράπεζας Πειραιώς.

Tι λέει το εισαγγελικό πόρισμα των οικονομικών εισαγγελέων

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του documentonews, μετά από παραγγελία του Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, προς τον αρμόδιο εισαγγελέα Πρωτοδικών, ασκείται ποινική δίωξη για απιστία στην υπηρεσία, κατ’ εξακολούθηση και μάλιστα με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου χρήματος, σε βάρος του Γιώργου Προβόπουλου, και για ηθική αυτουργία στο εν λόγω κακούργημα σε βάρος του πρώην προέδρου του ΔΣ της Τράπεζας Πειραιώς, Μιχάλη Σάλλα.

Η ποινική δίωξη, που αφορά σε “δόλια κακοδιαχείριση” από την ΤτΕ αποθεματικών Ασφαλιστικών Ταμείων και Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου τα οποία εξαιτίας των χειρισμών του “θεματοφύλακα” τους έχασαν εκατομμύρια προς όφελος και μόνον της Τράπεζας Πειραιώς, στρέφεται επίσης και :

– Σε βάρος στελεχών της ΤτΕ κατά το επίδικο χρονικό διάστημα (πρώτο εξάμηνο του 2009) .

– Στελεχών της Τράπεζας Πειραιώς, ανάμεσα στα οποία είναι και ο τότε αντιπρόεδρος του ΔΣ και Διευθύνων Σύμβουλος, Θεόδωρος Πανταλάκης

– Σε βάρος του Γενικού Διευθυντή της Διεύθυνσης Διαχείρισης Διαθεσίμων και Χρηματαγορών της Τράπεζας Πειραιώς, ως αρμόδιου υπηρεσιακού στελέχους την επίμαχη περίοδο, Αθανάσιο Αρβανίτη

Η παραγγελία-φωτιά του Οικονομικού Εισαγγελέα, βασίζεται σε ενδελεχή έρευνα της επίκουρης εισαγγελέως του Τμήματος του, Ελένης Μιχαλοπούλου,ενώπιον της οποίας είχαν δώσει τις εξηγήσεις τους οι εμπλεκόμενοι και είχαν υποβάλλει και εκθέσεις των τεχνικών τους συμβούλων.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο πολυσέλιδο πόρισμα της εισαγγελέως, στο οποίο περιλαμβάνεται και η σχετική πραγματογνωμοσύνη που είχε παραγγείλει, εξετάζονται αναλυτικά μια προς μια οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Τράπεζα Πειραιώς, που κατέτειναν -σύμφωνα με το συμπέρασμα της εισαγγελέως- σε ζημία του Κοινού Κεφαλαίου (ΚΚ), το οποίο είναι ο “κουμπαράς” των ασφαλιστικών Ταμείων και το οποίο οφείλει να διαχειρίζεται προς όφελος τους.

Για περίπου 17 από τις συναλλαγές της, που δεν συνιστούν ορθή και νόμιμη διαχείριση, η ΤτΕ φέρεται ότι όχι μόνο δεν προστάτευσε τα εκατομμύρια των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων και τον ΝΠΔΔ ,ενώ ήταν σε θέση να γνωρίζει και τον Αρμαγγεδώνα που θα ακολουθούσε, καθώς είχε πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες και γνώση για τη οικονομική κατάσταση της χώρας πριν από οποιονδήποτε άλλον, αλλά ότι ζημίωσε και την περιουσία που διαχειρίστηκε εξυπηρετώντας την ρευστότητα της Τράπεζας Πειραιώς.

Κι αυτό συνέβη, καθώς η Τράπεζα της Ελλάδος πουλούσε για λογαριασμό του Κοινού Κεφαλαίου ομόλογα σύντομης λήξης προς την Τράπεζα Πειραιώς και αγόραζε ομόλογα από την Τράπεζα Πειραιώς μακροχρόνιας λήξης.

Το συμπέρασμα της εισαγγελικής έρευνας είναι ότι η ΤτΕ ως διαχειριστής του ΚΚ όχι μόνο παρέβη τους κανόνες διαχείρισης που έθεσε ο νόμος, η πολιτική της και οι αρχές χρηστής διαχείρισης , των χρηστών ηθών και του κοινωνικοοικονομικού σκοπού της διαχείρισης, αλλά η παράβαση αυτή έγινε κατά αντικειμενική κρίση προφανώς, πρόδηλα, κατά κατάχρηση της διαχειριστικής εξουσίας αντίθετα προς τα συμφέροντα και το σκοπό του ΚΚ .

Οι υπό περαιτέρω διερεύνηση συναλλαγές στη δευτερογενή αγορά, έγιναν όλες με την Τράπεζα Πειραιώς, χωρίς η Τράπεζα της Ελλάδος να ζητήσει προσφορά από τις υπόλοιπες τράπεζες-διαμεσολαβητές. Εξαίρεση αποτελούν οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, αναφορικά με τίτλους που ήταν εκτός διαχείρισης του Κ.Κ. και αφορούσαν σε φυσικά πρόσωπα πελατείας της ΤτΕ, γεγονός όμως που δημιουργεί ερωτήματα αναφορικά με τη δυνατότητα ύπαρξης τέτοιων πελατειακών σχέσεων από πλευράς της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος.

Όπως μάλιστα επισημαίνεται σε σχετική πραγματογνωμοσύνη “η ΤτΕ κατά παράβαση του νομικού πλαισίου που προσδιορίζει τη διαχείριση του Κ.Κ. ζητούσε εγγράφως από την Τράπεζα Πειραιώς , στην οποία διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς οι φορείς του Κ.Κ. να υπολογίζει ανά δεκαπενθήμερο -ακόμη και μονομερώς, χωρίς να αναμένει δηλαδή προηγούμενη γνωστοποίηση των φορέων του Κ.Κ. το πλεόνασμα του κάθε λογαριασμού και να το μεταφέρει στην Τράπεζα της Ελλάδος. Η ΤτΕ όμως δεν μπορεί να μεταφέρει από μόνη της κεφάλαια από τους λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου στους λογαριασμούς διαθεσίμων κεφαλαίων, αλλά μόνο κατόπιν εντολής των φορέων, οι οποίοι είναι και οι μόνοι αρμόδιοι να καθορίσουν το ύψος των διαθέσιμων κεφαλαίων τους.

Στις δε ημερομηνίες ή κοντά σε αυτές τις ημερομηνίες κατά τις οποίες η ΤτΕ διενήργησε συναλλαγές με αντισυμβαλλόμενο μέλος της Τράπεζα Πειραιώς στη δευτερογενή αγορά, υπήρχαν πρωτογενείς εκδόσεις τίτλων Ελληνικού Δημοσίου.

Πώς ευνοήθηκε η Πειραιώς

Τα παραπάνω συνέβησαν και σε μια περίοδο κατά την οποία η ΤτΕ γνώριζε ότι η άσχημη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας και το δημόσιο χρέος είχαν άμεση επίδραση στους κρατικούς τίτλους, ιδιαίτερα στα ΟΕΔ, που από τη φύση τους είναι μεσοπρόθεσμοι και βραχυπρόθεσμοι κι η εικόνα αυτή απεικονίστηκε άμεσα στις υψηλές αποδόσεις, κατά την επίδικη περίοδο, των 10ετών ΟΕΔ και στη πτωτική πορεία στις αγορές. Παρόλα αυτά προέβη στις επίδικες αγορές-πωλήσεις μόνο με την Τράπεζα Πειραιώς με αποτέλεσμα την ευνοική τότε αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου της Πειραιώς, με παράλληλη όμως ζημία ή τουλάχιστον διακινδύνευση της περιουσίας του Κοινού Κεφαλαίου, δηλαδή των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων και ΝΠΔΔ.

Στη συνέχεια, με το PSΙ το Κοινό Ταμείο ζημιώθηκε επιπλέον 53,5% επί του ποσού του 1,9 δισ. ευρώ, ενώ η τράπεζα Πειραιώς ωφελήθηκε αφού τα ομόλογα που αγόρασε δεν μπήκαν στο PSI.

Όπως μάλιστα λένε ειδικοί πραγματογνώμονες ακόμα κι αν δεν γινόταν το PSI, οι επίδικες συναλλαγές θα απέβαιναν επ’ ωφελεία της Τράπεζας Πειραιώς γιατί τα ΟΕΔ που αγόρασε το Κοινό Κεφάλαιο είχαν μεγαλύτερο επιτοκιακό κίνδυνο ενώ τα ομόλογα που πούλησε είχαν μικρότερο. Συνεπώς στην περίπτωση που θα ανέβαινε το κόστος για το ελληνικό δημόσιο – όπως και έγινε – θα έπεφτε η τιμή του ομολόγου και το Κ.Κ. θα έχανε.

Αναφορικά με ισχυρισμό της Πειραιώς ότι στις επίδικες συναλλαγές ενήργησε ως διαμεσολαβητής, η αντίκρουση είναι ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί καθώς η εκκαθάριση των συναλλαγών έγινε από το λογαριασμό του χαρτοφυλακίου της ίδιας κι ότι π.χ. κατά το χρονικό διάστημα από 5.6.2009 μέχρι και 16/6/2009 από τη συνδυαστική κατά ημέρα αγορά και ρευστοποίηση ΟΕΔ η Τράπεζα Πειραιώς κέρδισε συνολικά 40.593.000 ευρώ.

Για άλλες διαχειριστικές πράξεις πάντως δεν παραγγέλλεται η άσκηση δίωξης και αυτό το σκέλος αρχειοθετείται καθώς κατά πληροφορίες οι συγκεκριμένες αγορές ΟΕΔ και ΕΓΕΔ πραγματοποιήθηκαν εντός των άκρων ορίων των τιμών της ΗΔΑΤ (Ηλεκτρονική Δευτερογενής Αγορά Τίτλων) και αφορούν σε βραχυπρόθεσμους τίτλους και άρα δεν συνιστούν καταφανώς κακή διαχείριση της περιουσίας του Κοινού Κεφαλαίου.

Το πόρισμα – φωτιά

Ποια είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τις ενδείξεις διάπραξης της απιστίας από την ΤτΕ:

–  Διενήργησε επενδύσεις χωρίς να ακολουθήσει την προτεραιότητα που θέτει ο νόμος, να απευθύνεται πρώτα στην πρωτογενή αγορά, σε περίπτωση που υπάρχουν διαθέσιμοι τίτλοι στην δευτερογενή αγορά.

– Κατά τις διαχειριστικές πράξεις που διενήργησε στη δευτερογενή αγορά δεν ακολούθησε την αρχή της βέλτιστης εκτέλεσης των εντολών, δεν διαπραγματεύτηκε στο σύνολο της αγοράς ούτε με όλους τους διαμεσολαβητές, αλλά ούτε και τις τιμές των τίτλων.

– Δεν ενημέρωσε, ως όφειλε εκ του νόμου αλλά και εκ της θέσεως της ως διαχειριστή επ αμοιβή του ΚΚ, τους φορείς για τη διαχείριση του ΚΚ με αποτέλεσμα να στερήσει από τους φορείς του ΚΚ τόσο το δικαίωμα της ενημέρωσης του, όσο και το δικαίωμα να ζητήσουν από την ΤτΕ την ανάληψη συγκεκριμένων χρηματικών ποσών και μέχρι της αξίας της καταθέσεως τους στο ΚΚ και να προβούν σε εκταμίευση ποσού από τη μερίδα συμμετοχής τους. Η ενημέρωση που έδινε ήταν σχεδόν πανομοιότυπη.

Σε κάθε περίπτωση η ΤτΕ ενεργώντας υπερ του ΚΚ και σύμφωνα με το νόμο, θα μπορούσε να απέχει προσωρινά διακριτικά από την επένδυση.

– Δεν συνάδουν με την επενδυτική πολιτική της ΤτΕ να διακρατούνται τα ομόλογα του ΚΚ μέχρι τη λήξη.

– Αντίκεινται στις κατευθύνσεις της Επιτροπής Διαχείρισης Χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού της ΤΤε για το ΚΚ για επενδυσεις κυρίως βραχυπρόθεσμου ορίζοντα.

– Αντίκεινται στην πολιτική που εφάρμοζε μέχρι τότε η ΤτΕ κατά την επένδυση και αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου του ΚΚ να υπάρχει κατα το δυνατόν ισορροπημένη κατανομή των λήξεων και τίτλων στον χρόνο ,καθόσον με τις επίδικες διαχειριστικές πράξεις δημιουργήθηκε αυξημένη συγκέντρωση ΟΕΔ λήξεως εντός του έτους 2019.

– Αντίκειται στην πολιτική που εφάρμοζε μέχρι τότε η ΤτΕ να διακρατεί τα ομόλογα μέχρι τη λήξη τους, ώστε να διασφαλίζει ότι δεν θα υπήρχαν κεφαλαιακές ζημιές για το ΚΚ .

– Οι επίμαχες συναλλαγές της ΤτΕ με την Τράπεζα Πειραιώς, τον Ιούνιο του 2009, λόγω των χαρακτηριστικών των βραχυπρόθεσμων τίτλων, θα μπορούσαν να έχουν επιπλέον αξία για τη δεύτερη χωρίς να χρειάζεται καμία γνώση για τη μεταγενέστερη αναδιάρθρωση του χρέους του ελληνικού Δημοσίου.

– Η αγορά βραχυπρόθεσμων τίτλων και η πώληση μακροπρόθεσμων ίσης αξίας -όπως οι συναλλαγές της ΤτΕ με την Πειραιώς, στη δευτερογενή αγορά, την επίδικη περίοδο, από μια τράπεζα, ως επενδυτική κίνηση, ακόμα και στην περίπτωση που η ανταλλαγή γίνεται στην εύλογη /δίκαιη τιμή, οπότε δεν τίθεται θέμα η τράπεζα να κερδίσει εις βάρος των αντισυμβαλλομένων της, αποβαίνει πάντα υπέρ της τράπεζας.

Ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας των χρεογράφων (ΕΓΕΔ ή ΟΕΔ στη λήξη τους που ισοδυναμουν με τα ΕΓΕΔ) χρησιμοποιείται συνήθως από επενδυτές για διαχείριση ρευστότητας.

– Στόχο είχαν, οι επίμαχες διαχειριστικές πράξεις, μέσα από την αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου του ΚΚ να επιτευχθεί αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου της Τράπεζας Πειραιώς.

– Η επιλογή από την ΤτΕ των επίδικων ΟΕΔ δεκαετούς διάρκειας για επένδυση του ΚΚ, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που ο πιστωτικός κίνδυνος του εκδότη των ΟΕΔ είναι εμφανής, λόγω των αλλεπάλληλων δυσμενών αξιολογήσεων της οικονομικής του κατάστασης, εκφεύγει όχι μόνο της οριζόμενης στο νόμο διαχείρισης του ΚΚ, όχι μόνον της πολιτικής που είχε χαράξει η ίδια η ΤτΕ, αλλά και των κανόνων της βέλτιστης εκτέλεσης της εντολής.

Η έρευνα

Η μακροχρόνια εισαγγελική έρευνα διενεργήθηκε μετά από μηνυτήριες αναφορές Ασφαλιστικών φορέων και ΝΠΔΔ, των οποίων τα διαθέσιμα αποτελούν το Κοινό Κεφάλαιο (ΚΚ) που διαχειρίζεται η Τράπεζα της Ελλάδος

Σύμφωνα με το εισαγγελικό δια ταύτα, προκύπτουν ενδείξεις τέλεσης από πλευράς :

Των αρμοδίων στελεχών της ΤτΕ, ως εκ του νόμου διαχειρίστριας της περιουσίας του Κ.Κ. της πράξης της από κοινού κατ΄ εξακολούθηση απιστίας σχετικής με την υπηρεσία με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου 1608/1950 περί καταχραστών του δημοσίου, από την οποία η ζημία του Κ.Κ. ανέρχεται :

– τουλάχιστον στον ποσόν των 135.00 ευρώ από τις αγορές των αποθεματικών του Κ.Κ. και

– τουλάχιστον στο ποσόν των 44.837.237 ευρώ από τις πράξεις ρευστοποίησης (πωλήσεις) των χαρτοφυλακίων του Κ.Κ. με αντίστοιχο όφελος της Τράπεζας Πειραιώς.

Των υπαιτίων μελών του ΔΣ και του αρμόδιου υπηρεσιακού στελέχους της Τράπεζας Πειραιώς για την πράξη της ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απιστία στην υπηρεσία από κοινού και κατ΄εξακολούθηση με την επιβαρυντική περίσταση του αρθρου 1 του νόμου 1608/50

———

Πόρισμα-κόλαφος από τον οικονομικό εισαγγελέα για ζημία εκατομμυρίων της Τράπεζας Πειραιώς από αγοραπωλησίες για ίδιον όφελος
Στο «δόκανο» της Δικαιοσύνης ο επί εικοσιπενταετία «τιμονιέρης» του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας. Με όχημα ένα πόρισμα-καταπέλτη, ο οικονομικός εισαγγελέας Παναγιώτης Αθανασίου έχει παραγγείλει την άσκηση ποινικής δίωξης για απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος κατά του πρώην προέδρου της Τράπεζας Πειραιώς Μ. Σάλλα, του πρώην αντιπροέδρου της Θεόδωρου Πανταλάκη και πολλών ακόμη μεγαλοστελεχών του πιστωτικού ιδρύματος.

Σύμφωνα με το πόρισμα 52 σελίδων του αναπληρωτή εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος Γαληνού Μπρη ο οποίος διερεύνησε την υπόθεση, ο Μ. Σάλλας χρησιμοποίησε την τράπεζα για να κάνει ένα ασύλληπτο «παιχνίδι» με αγοραπωλησίες ακινήτων και αγορές μετοχών μέσω εταιρειών συμφερόντων του ίδιου και μελών της οικογένειάς του, ζημιώνοντας έτσι την Πειραιώς με εκατομμύρια ευρώ.

Στο απίστευτο αλισβερίσι, όπως περιγράφεται λεπτομερώς στο εισαγγελικό πόρισμα, εμπλέκονται και τότε στενοί συνεργάτες του στην Πειραιώς, όπως ήταν ο Θ. Πανταλάκης, αλλά και παρένθετα πρόσωπα που εμφανίζονταν να αγοράζουν το 2006 «κοψοχρονιά» τα επίμαχα ακίνητα (καταστήματα) από τις εταιρείες συμφερόντων οικογένειας Σάλλα και μέσα σε ελάχιστο χρόνο να τα πουλάνε στην τράπεζα σε τιμή πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική τους. Δηλαδή η τράπεζα δανειοδοτεί τις εταιρείες συμφερόντων της οικογένειας Σάλλα ώστε να αγοράσουν τα ακίνητα, τα οποία στη συνέχεια αγοράζει η ίδια σε υψηλότερες τιμές με εντολή Σάλλα.

Οπως εμφατικά επισημαίνει ο εισαγγελέας στο πόρισμά του: «Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες (ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ, ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ, MGS REAL ESTATE ΑΕ, ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ) συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα, πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς, ή (και) μέλη της οικογενείας του και ειδικότερα τη σύζυγό του Στάικου Σοφία και τα τέκνα του Γεώργιο και Μυρτώ Σάλλα. Τούτο καταδεικνύει και το γεγονός ότι όλες τις πωλήτριες εταιρείες εκπροσώπησε κατά την υπογραφή των συμβολαίων αγοραπωλησίας το ίδιο πρόσωπο».

Η διαδρομή των ακινήτων και του χρήματος

Από την εισαγγελική έρευνα προέκυψε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο όσον αφορά τη «διαχείριση» των ακινήτων. Συγκεκριμένα:

– Οι πέντε εταιρείες που σχετίζονταν με τον Μ. Σάλλα είχαν αγοράσει τα συγκεκριμένα ακίνητα (τα δύο μάλιστα από την ίδια την Πειραιώς, το 2003) με δάνειο το οποίο τους είχε χορηγήσει η… Πειραιώς για τον σκοπό αυτό. Στη συνέχεια εξοφλούσαν το δάνειο πάλι με χρήματα της… Πειραιώς, και συγκεκριμένα με μέρος των χρημάτων που έπαιρνε ο παρένθετος από την πώληση του ακινήτου στην ίδια την Πειραιώς.

– Μέσα δε σε διάστημα μόλις πέντε ημερών η Πειραιώς αγόραζε από τον παρένθετο τα ίδια ακίνητα σε πολλαπλάσια τιμή.

«Είναι εκτός λογικής», αναφέρει μεταξύ άλλων ο εισαγγελέας, «να καταβάλλει η τράπεζα μείζον τίμημα για την αγορά ενός ακινήτου επειδή το αναβάθμισε η ίδια ως μισθώτρια και μάλιστα σε ένα πρόσωπο που το είχε αποκτήσει προ ολίγων ημερών αντί τιμήματος κατά πολύ χαμηλότερου εκείνου το οποίο τελικώς κατέβαλε η ίδια».

– Για τα επίμαχα ακίνητα η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον πολύ προτού αγοραστούν από τις εταιρείες. Απώτερος στόχος αυτής της δραστηριότητας του Μ. Σάλλα και των δικών του ανθρώπων στην Πειραιώς ήταν, κατά την εισαγγελική εκτίμηση, το προσωπικό όφελος. Οπως τονίζεται στο πόρισμα, που είναι προϊόν πολυετούς, ενδελεχούς έρευνας, όλα έγιναν προκειμένου «οι υπεύθυνοι της εταιρείας Τράπεζα Πειραιώς να προσπορίσουν παράνομο όφελος στον εαυτό τους ή και στις εταιρείες συμφερόντων τους, με αντίστοιχη βλάβη της περιουσίας της τράπεζας».

Στο παζλ των μεθοδεύσεων ο εισαγγελέας προσθέτει κι ένα γεγονός που σημειώθηκε μετά την έναρξη της έρευνάς του για την υπόθεση και αφορά την πώληση, δέκα χρόνια μετά την αγορά τους, των επίμαχων ακινήτων.

Οπως τονίζει: «Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων τον Φεβρουάριο του έτους 2016, με το ίδιο περίπου τίμημα που είχε καταβληθεί για την αγορά τους το 2006, σε μια κυπριακή εταιρεία, η οποία συνεστήθη δύο μήνες πριν, δηλαδή τον Δεκέμβριο του έτους 2015 (και ενώ ήδη είχαν κληθεί για εξηγήσεις οι υπεύθυνοι της τράπεζας και διενεργείτο πραγματογνωμοσύνη), ευλόγως δημιουργεί υπόνοιες περί του ότι η συγκεκριμένη ενέργεια είναι μεθοδευμένη, ακριβώς για να παρασχεθεί δυνατότητα προβολής του επιχειρήματος περί μη υπάρξεως ζημίας». Ο εισαγγελέας θεωρεί δηλαδή ότι όταν άρχισε η έρευνα τα ακίνητα πωλήθηκαν από την τράπεζα μεθοδευμένα σε υψηλές τιμές, ώστε να μην ασκηθεί από την εισαγγελία έρευνα ζημιών.

Συνολικά ο εισαγγελέας διέγνωσε οικονομική ζημία της Πειραιώς για πέντε από τα έξι ακίνητα, καθώς από την παραγγελία για άσκηση της ποινικής δίωξης εξαιρείται το ακίνητο επί της οδού Ομήρου στη Νέα Σμύρνη. Σύμφωνα με το εισαγγελικό διά ταύτα, που στηρίζεται και σε έρευνα ελεγκτών του ΣΔΟΕ καθώς και σε τρεις διαφορετικές πραγματογνωμοσύνες, από τις επίμαχες αγοραπωλησίες «αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την εμπορική αξία τούτων, τουλάχιστον, κατά το ποσό των 3.929.000 ευρώ συνολικά, προκλήθηκε συνολική ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 3.929.000 ευρώ».

Οι επίμαχες αγοραπωλησίες

Οπως αναφέρεται στο εισαγγελικό πόρισμα, η Τράπεζα Πειραιώς προέβη στην αγορά:

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Κωνσταντινουπόλεως 26 και Γρηγορίου Λαμπράκη στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, από την εταιρεία ΩΚΥΘΟΗ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη Αττικής, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί της λεωφ. Γρ. Λαμπράκη 142 και Δημητρακοπούλου στον Κορυδαλλό, από την εταιρεία ΑΛΚΜΑΩΝ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Πατησίων 70 και Κότσικα (πρώην Ρηνείας) στην Αθήνα, από την εταιρεία ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ,

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Μιχαλακοπούλου 157 και Εβρου 106 στην Αθήνα, από την εταιρεία MGS REAL ESTATE ΑΕ και

* ακινήτου (καταστήματος) επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης 4 στην Αθήνα, από την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ.

– Ολα τα ακίνητα περιήλθαν στην κυριότητα των πωλητριών εταιρειών με δάνεια που είχε χορηγήσει σ’ αυτές η Τράπεζα Πειραιώς ΑΕ και μάλιστα υψηλότερα του τιμήματος αγοράς τους.

– Οι εταιρείες, ενδιαφερόμενες να προβούν στην πώλησή τους, δεν απευθύνθηκαν στη μισθώτρια τούτων Πειραιώς, που τους είχε μάλιστα χορηγήσει δάνεια για την αγορά τους, τα οποία δεν είχαν ακόμη εξοφλήσει ολοσχερώς, παρότι η τελευταία σχεδίαζε ήδη την αγορά τους, αλλά τα μεταβίβασαν λόγω πωλήσεως σε φυσικά πρόσωπα, αντί τιμήματος κατά πολύ μικρότερου της πραγματικής τους αξίας, το οποίο μάλιστα ο αγοραστής δεν κατέβαλε κατά τη σύναψη της συμβάσεως αγοραπωλησίας αλλά υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός από την ημερομηνία υπογραφής του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου.

– Ενώ η Πειραιώς είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά των συγκεκριμένων ακινήτων, έχοντας προβεί σε προγενέστερο χρόνο σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας τους, δεν απευθύνθηκε, όπως θα ήταν λογικά αναμενόμενο, στις εκμισθώτριες – κυρίες των ακινήτων, τις οποίες είχε δανειοδοτήσει για την αγορά τους και με τις οποίες τη συνέδεε συμβατική σχέση μισθώσεως, αλλά προέβη στην αγορά τους αντί τιμήματος υπερβαίνοντος την αγοραία αξία τους (πλην του ακινήτου επί της οδού Ομήρου 70 στη Νέα Σμύρνη) από τρίτα («παρένθετα») πρόσωπα, στα οποία οι ιδιοκτήτριες εταιρείες είχαν πωλήσει και μεταβιβάσει αντί πολύ μικρότερου τιμήματος τα συγκεκριμένα ακίνητα.

Τα πρόσωπα που εμπλέκονται

Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις για κακουργηματική απιστία κατ’ εξακολούθηση σε βάρος της τράπεζας εναντίον των:

1. Μιχαήλ Σάλλα, προέδρου του ΔΣ, διευθύνοντος συμβούλου και νομίμου εκπροσώπου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ

2. Θεόδωρου Πανταλάκη, αντιπροέδρου – αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου

3. Κωνσταντίνου Γεωργίου, γενικού διευθυντή της Τράπεζας

4. Ιωάννη Σγουροβασιλάκη, γενικού διευθυντή

5. Κωνσταντίνου Λιάπη, διευθυντή Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών

6. Λείας-Ελισάβετ Μπαλόγλου και 7. Χρήστου Μπουλέ, υπαλλήλων της Διεύθυνσης Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ, των 2ου, 3ου, 4ου, 5ου, 6ης και 7ου μελών της Επιτροπής Εγκρισης Δαπανών της Τράπεζας Πειραιώς.

Οι λοιποί εμπλεκόμενοι

Ακόμη ο εισαγγελέας ζητά τη δίωξη και προσώπων που είτε φέρονται ως οι παρένθετοι στις αγοραπωλησίες είτε ενεπλάκησαν στα επίμαχα συμβόλαια (εκτιμήσεις τιμήματος κ.ά.).

Στρέφεται ειδικότερα εναντίον των 1. Εμμανουήλ Νιώτη, 2. Ιωάννη Λεφάκη, 3. Philippe Moufarrige και 4. Αλεξάνδρου Σύρπη, για άμεση συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και εναντίον των 1. Ιωάννη Καλημέρη, 2. Βασιλικής Ντάλη, 3. Μαρίας Προεστού, 4. Αναστασίου Τσούφη, 5. Στυλιανού Νιώτη, 6. Παναγιώτη Λιάπη, 7. Κωνσταντίνου-Ανδρέα Αυγουστή, 8. Μαρίας Βελμάχου, 9. Αντωνίου Κοντέα, αρχιτέκτονα και 10. Ευθυμίου Βασιλείου του Γεωργίου, πολιτικού μηχανικού, για απλή συνέργεια σε απιστία από κοινού κατ’ εξακολούθηση και μη.

Προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ εναντίον των 1. Δημητρίου Βούκα του Αντωνίου και 2. Ξενοφώντος Αποστολόπουλου, στελεχών του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς ΑΕ.

Πώς είχε στηθεί η «Μονόπολη» με τα ακίνητα που μοσχοπούλαγαν στην Πειραιώς

Η τράπεζα είχε εκδηλώσει επιθυμία να τα αγοράσει, αλλά την προλάβαιναν εταιρείες και πρόσωπα γύρω από την οικογένεια Σάλλα

Αν πάρουμε ενδεικτικά μία από τις πέντε περιπτώσεις ακινήτων, όπως καταγράφεται αναλυτικά στο εισαγγελικό πόρισμα, θα δούμε πώς ακριβώς παιζόταν το παιχνίδι με τις αγοραπωλησίες και γιατί απέβαινε σε ζημία της τράπεζας.

– Την 1η Αυγούστου 2003 η ιδρυθείσα στις 26.3.2003 εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ αγόρασε το ακίνητο επί των οδών Ιπποκράτους 80 και Μεθώνης αντί 950.000 ευρώ (η εταιρεία, με μόνο οικονομικό στοιχείο το μετοχικό της κεφάλαιο 60.000 ευρώ, κάλυψε το τίμημα με δάνειο 1.500.000 ευρώ, το οποίο έλαβε την ίδια ημέρα από την Τράπεζα Πειραιώς) και στις 25 Αυγούστου 2003 το εκμίσθωσε στην Τράπεζα Πειραιώς.

Οσον αφορά την εταιρεία ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, ιδρυτές-αρχικοί μέτοχοί της ήταν οι εταιρείες: 1. ΕΡΕΧΘΕΑΣ ΑΕ, σε ποσοστό 97%, με μετόχους το 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 50%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 50%, και 2. MGS ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΕ, σε ποσοστό 3%, με μετόχους το έτος 2003 τους Μιχαήλ Σάλλα, σε ποσοστό 89%, και Στάικου Σοφία, σε ποσοστό 11%, ενώ στη μετοχική της σύνθεση εμφανίζονται ακολούθως η offshore εταιρεία της Κύπρου DEALAND ENTERPRISES LTD καθώς και δύο ακόμη offshore της Κύπρου, οι SHELBOURNE LIMITED και SIENNA STAR LIMITED.

– Στις 28 Φεβρουαρίου 2006 ο αρχιτέκτονας Αντώνιος Κοντέας, κατόπιν εντολής της μισθώτριας του ακινήτου Τράπεζας Πειραιώς, προέβη σε εκτίμηση της αξίας του, την οποία προσδιόρισε σε 2.100.000 ευρώ, και στη σύνταξη σχετικής έκθεσης εκτίμησης. Στη συνέχεια η Διεύθυνση Τεχνικών Εργων και Επιμελητείας – Τομέας Περιουσίας και Ασφαλείας της τράπεζας εισηγήθηκε στην Επιτροπή Εγκρισης Δαπανών την αγορά του ακινήτου, με εκτιμώμενη αξία από τον μηχανικό 2.000.000 ευρώ, τίμημα αγοράς 2.050.000 ευρώ μετρητοίς και με εκπροσώπηση της τράπεζας για την υπογραφή του συμβολαίου από τον γενικό διευθυντή Κωνσταντίνο Γεωργίου, εν συνεχεία δε η αγορά του ακινήτου εγκρίθηκε ενυπογράφως από την αρμόδια επιτροπή.

– Στις 5 Απριλίου 2006 η ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ, εκπροσωπηθείσα από τον Ιωάννη Καλημέρη κατόπιν αποφάσεως του ΔΣ αυτής και αφού είχε προηγηθεί η ομόφωνη απόφαση της ΓΣ, μετεβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στον Αλέξανδρο Σύρπη του Δημητρίου αντί 955.000 ευρώ, αντίτιμο το οποίο ο αγοραστής υποσχέθηκε να καταβάλει εντός μηνός.

– Στις 11 Απριλίου 2006, δηλαδή έξι ημέρες αργότερα, ο Αλέξανδρος Σύρπης μεταβίβασε λόγω πωλήσεως το ακίνητο στην Πειραιώς, η οποία εκπροσωπήθηκε στη συγκεκριμένη σύμβαση αγοραπωλησίας από τον γενικό διευθυντή αυτής Κωνσταντίνο Θεόδ. Γεωργίου, αντί 2.050.000 ευρώ, ποσό το οποίο ο πωλητής εισέπραξε με επιταγές. Στη συνέχεια ποσό 955.000 ευρώ μετέφερε σε λογαριασμό της ΑΓΑΛΛΩΝ ΑΕ προς εξόφληση του δανείου το οποίο η εταιρεία είχε λάβει από την Τράπεζα Πειραιώς, ποσό δε 1.095.000 ευρώ ανέλαβε σε μετρητά. Στη συγκεκριμένη αγοραπωλησία την

αγοράστρια τράπεζα εκπροσώπησε ο Κωνσταντίνος Γεωργίου, κατόπιν ειδικής εντολής και πληρεξουσιότητας που έλαβε από τον πρόεδρο του ΔΣ Μιχαήλ Σάλλα.

Στη συνέχεια ο πωλητής, ενώ διενεργείτο ήδη η προκαταρκτική εξέταση σχετικά με την αγοραπωλησία των ακινήτων, προέβη σε υποβολή συμπληρωματικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το 2006, στην οποία συμπεριέλαβε και το ποσό του τιμήματος από την πώληση του ακινήτου, βάσει δε νέας εκκαθάρισης του καταλογίστηκε επιπλέον φόρος εισοδήματος, ποσού 237.478,35 ευρώ, το οποίο και εξόφλησε.

Ωστόσο η εμπορική αξία του ακινήτου κατά τον χρόνο αγοράς του από την Τράπεζα Πειραιώς κυμαινόταν μεταξύ 1.215.000 και 1.342.000 ευρώ και κατά συνέπεια από την αγοραπωλησία προκλήθηκε ζημία στην περιουσία της τράπεζας ύψους τουλάχιστον 708.000 ευρώ.

Τι ισχυρίζονται οι εμπλεκόμενοι

Οι ίδιοι εμπλεκόμενοι διατείνονται:

– Η μεταβίβαση των ακινήτων στα φυσικά πρόσωπα (παρένθετοι) έγινε εν αγνοία της τράπεζας.

– Οι ορισθέντες πραγματογνώμονες κατέληξαν σε εσφαλμένη εκτίμηση για την αξία των ακινήτων, γιατί δεν συνυπολόγισαν την ειδική αξία τους.

– Δεν υπήρξε ζημία από την αγορά το 2006, καθώς τα συγκεκριμένα καταστήματα πουλήθηκαν τον Φεβρουάριο του έτους 2016 αντί σχεδόν ισόποσου τιμήματος στην κυπριακή COPIUSO HOLDINGS LIMITED (συνεστήθη το 2015 και εδρεύει στη Λεμεσό της Κύπρου).

Τι απαντά ο εισαγγελέας

Σύμφωνα με την εισαγγελική εκτίμηση, οι ισχυρισμοί τους δεν αντέχουν στην κοινή λογική, καθώς:

1. Η τράπεζα είχε ήδη εκδηλώσει το ενδιαφέρον της για την αγορά των επίμαχων ακινήτων πολύ προτού αυτά μεταβιβαστούν στα φυσικά πρόσωπα (έναντι των οποίων οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες δεν είχαν δεσμευτεί με συμβολαιογραφικό προσύμφωνο μεταβίβασης), αφού είχε δώσει εντολή σε εκτιμητές να προβούν σε εκτίμηση αξίας.

2. Οι πρώην ιδιοκτήτριες των ακινήτων εταιρείες συνδέονται άμεσα με τον Μιχαήλ Σάλλα ή (και) μέλη της οικογενείας του.

3. Δεν προέκυψαν ιδιαίτεροι επιχειρηματικοί – οικονομικοί λόγοι που επέβαλαν την πώληση των ακινήτων από τις πρώην ιδιοκτήτριες εταιρείες.

4. Η ειδική αξία τους έχει συνυπολογιστεί από τους πραγματογνώμονες. Αντιθέτως, η σχέση αφενός των πρώην ιδιοκτητριών των ακινήτων εταιρειών και αφετέρου της Πειραιώς με τον Μιχαήλ Σάλλα καταδεικνύει ότι μεθοδεύτηκε η μέσω παρένθετων προσώπων πώλησή τους στην Πειραιώς. Με τον τρόπο αυτό επιτεύχθηκε η εξόφληση του υπολοίπου των δανείων που οφείλονταν στην Πειραιώς και η ανάληψη από τα παρένθετα πρόσωπα του υπόλοιπου ποσού του τιμήματος σε μετρητά και επομένως η διάθεσή του χωρίς την τήρηση διατυπώσεων. Επιτεύχθηκε έτσι η καταβολή μειωμένου φόρου μεταβίβασης. Τελικά το δημόσιο εισέπραξε ως φόρο εισοδήματος των παρένθετων ποσό 3.952.871,18 ευρώ βάσει συμπληρωματικών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, τις οποίες υπέβαλαν μεταγενέστερα, προφανώς λόγω του ότι διενεργείτο ήδη προκαταρκτική εξέταση.

5. Η πώληση των επίμαχων καταστημάτων ύστερα από δεκαετία αντί του υπερβάλλοντος τιμήματος στο οποίο είχαν αγοραστεί το έτος 2006 δεν αποκαθιστά τη ζημία στην περιουσία της τράπεζας, λόγω απώλειας των καρπών από τη μη εκμετάλλευση του εν λόγω ποσού (3.929.000 ευρώ τουλάχιστον) επί δεκαετία.

ΚΑΙ «ΚΟΜΠΙΝΑ» ΜΕ ΤΙΣ ΜΕΤΟΧΕΣ

Το ίδιο ακριβώς παιχνίδι γινόταν σύμφωνα με τους εισαγγελείς και με την αγορά από την Πειραιώς μετοχών από εταιρείες συμφερόντων Σάλλα και μελών της οικογένειας του.

Όπως προκύπτει από το πόρισμα:

*Η κυπριακή DEALAND ENTERPRISES LIMITED πούλησε στην Πειραιώς, αντί πολλαπλάσιου τιμήματος μετοχές των εταιρειών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε. Τις μετοχές η κυπριακή εταιρεία τις είχε αγοράσει λίγε μόλις ημέρες πριν τις πουλήσει στην Πειραιώς, και συγκεκριμένα είχε αγοράσει στις 16 Οκτωβρίου 2008 από την MGS Α.Ε. (σχετίζεται με Σάλλα) τις μετοχές των τριών εταιριών αντί 1.892.794,94 ευρώ και μετά από 11 ημέρες τις πούλησε στην Πειραιώς αντί 7.995.000,00 ευρώ.

Γι αυτό το σκέλος της δικογραφίας όταν ζητήθηκαν από τους εισαγγελείς εξηγήσεις από τους εμπλεκόμενους από την Τράπεζα, αυτοί ισχυρίσθηκαν , ότι αγόρασαν τις μετοχές στην τιμή, την οποία είχαν καταχωρήσει στα βιβλία της Τράπεζας ,ως αξία,για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , καθώς και ότι στην ίδια τιμή αγόρασε μετοχές των εν λόγω εταιριών η Τράπεζα και σε μεταγενέστερο χρόνο.

ΤΙ ΑΠΑΝΤΑ Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ

Σύμφωνα όμως με το πόρισμα του Εισαγγελέα Γαληνού Μπρή:

*Ο ισχυρισμός περί αγοράς μετοχών των εταιριών EUROTERRA Α.Ε., REBIKAT Α.Ε. και ABIES Α.Ε., στην τιμή, που είχε καταχωρηθεί στα βιβλία της Τράπεζας , ως αξία , για τις υπόλοιπες μετοχές των συγκεκριμένων εταιριών , τις οποίες είχε ήδη στην κατοχή της η Τράπεζα , δεν αναιρεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός , ότι τις ίδιες μετοχές , άλλη εταιρία , μόλις προ 11 ημερών , είχε αγοράσει και μάλιστα από εταιρία σχετιζόμενη με τον Πρόεδρο της Τράπεζας ( MGS Α.Ε.) , αντί τιμήματος κατά τέσσερεις και πλέον φορές μικρότερου απ’ αυτό που κατέβαλε η Τράπεζα.

Έτσι σύμφωνα με το πόρισμα, προκύπτουν επίσης επαρκείς ενδείξεις για την ίδια πράξη, όσον αφορά την αγορά των μετοχών των εταιρειών EUROTERRA ΑΕ, REBIKAT ΑΕ και ABIES ΑΕ, εναντίον των:

1. Μιχαήλ Σάλλα, 2. Θεόδωρου Πανταλάκη, 3. Αλέξανδρου Μάνου, διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Πειραιώς, 4. Σταύρου Λεκκάκου, 5. Χριστόδουλου Αντωνιάδη, 6. Σπυρίδωνος Παπασπύρου και 7. Ηλία Μίλη, αναπληρωτών διευθυνόντων συμβούλων, όλων μελών του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Ομίλου Πειραιώς.

Πώς ξεκίνησε η έρευνα

Η μεγάλη εισαγγελική έρευνα ξεκίνησε με αφορμή καταγγελίες το 2011 της πρώην υποδιευθύντριας της Τράπεζας Πειραιώς στη Ζάκυνθο Αγγελικής-Θεοδοσίας Αγούλου αλλά και σχετικό δημοσίευμα του Reuters και συγκεκριμένα των δημοσιογράφων Στίβεν Γκρέι και Νικόλα Λεοντόπουλου.

O τότε οικονομικός εισαγγελέας Γρηγόρης Πεπόνης παρήγγειλε έρευνα από το ΣΔΟΕ, που είδε και… έπαθε μέχρι να βγάλει άκρη με τις εταιρείες, ελληνικές και offshore, με τις οποίες σχετιζόταν ο Μιχ. Σάλλας.

Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνης της έρευνας ο τότε πρόεδρος της Πειραιώς σχετιζόταν με περίπου δέκα ελληνικές εταιρείες, 14 offshore με έδρα την Κύπρο, άλλες τέσσερις με έδρα τον Παναμά και μία ακόμη offshore με έδρα τη Λιβερία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may also like

Περίεργος εκρηκτικός φάκελος έσκασε στα χέρια του Λ.Παπαδήμου (τον άνοιξε μέσα στο αυτοκίνητο του)

Εκρηξη παγιδευμένου φακέλου στο αυτοκίνητο που επέβαινε ο